Αρχική Blog Σελίδα 4

Xanax XR: Λιγότερο Αποτελεσματικό το Φάρμακο απ’ Όσο Πιστεύαμε Μέχρι Σήμερα Σύμφωνα με Νέα Μελέτη

Σήμερα, περίπου το 4% του παγκοσμίου πληθυσμού υποφέρει από διαταραχές του άγχους. Το έντονο άγχος σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εκδηλωθεί ως κρίση πανικού και όταν ένας ασθενής παρουσιάζει συχνά τις παραπάνω κρίσεις λέμε ότι πάσχει από διαταραχή πανικού.

Η συχνότερη αντιμετώπιση για τη διαταραχή αυτή είναι η ψυχοθεραπεία σε συνδυασμό φαρμακευτική αγωγή. Το φάρμακο που χορηγείται συχνότερα για αυτή την ένδειξη είναι το Xanax, το οποίο αυτή τη στιγμή αποτελεί το πλέον δημοφιλές ψυχιατρικό φάρμακο στο Δυτικό κόσμο.

Οι επιστήμονες μίας νέας μελέτης που δημοσιεύτηκε προσφάτως στο περιοδικό Psychological Medicine, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου αυτού στην αντιμετώπιση της διαταραχής πανικού είναι πολύ χαμηλότερη απ’ όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα.

Θετικά Αποτελέσματα σε 1 από τις 5 Μελέτες για το Xanax

Αναλύοντας τα δεδομένα της βιβλιογραφίας σχετικά με το Xanax και ιδιαίτερα σχετικά με το σκεύασμα βραδείας αποδέσμευσης του φαρμάκου, οι επιστήμονες της παρούσας μελέτης παρατήρησαν ότι η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου είναι πολύ χαμηλότερη από αυτή που διαφημίζεται. Μάλιστα, το φαινόμενο αυτό αποδίδεται στη μεγαλύτερη προβολή των ερευνών που έδειχναν ότι το φάρμακο είναι αποτελεσματικό συγκριτικά με αυτές που έδειχναν μειωμένη αποτελεσματικότητα, όπως τόνισε η ομάδα.

«Γνωρίζοντας ότι οι βενζοδιαζεπίνες δεν έχουν εξεταστεί ποτέ σε αυτό το βαθμό αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε τα διαθέσιμα δεδομένα. Δυστυχώς, οι περισσότερες βενζοδιαζεπίνες έχουν εγκριθεί πριν από αρκετές δεκαετίες, επομένως δεν είχαμε πρόσβαση στα αρχεία του FDA για την έγκριση των φαρμάκων. Το ίδιο ισχύει και για το Xanax, το οποίο εγκρίθηκε για πρώτη φορά το 1981. Ωστόσο, το Xanax βραδείας αποδέσμευσης (XR) εγκρίθηκε σχετικά πρόσφατα (το 2003), επομένως είχαμε πρόσβαση στα δεδομένα της έγκρισης», τονίζουν οι συγγραφείς.

Στις αναλύσεις τους, οι επιστήμονες ανέλυσαν όλα τα διαθέσιμα δεδομένα κλινικών δοκιμών φάσης 2 και 3 που είχαν εξετάσει την αποτελεσματικότητα του Xanax XR στην αντιμετώπιση της διαταραχής πανικού.

Τελικά, όπως διαπίστωσε η ομάδα, είχαν γίνει συνολικά 5 κλινικές δοκιμές, εκ των οποίων μόνο οι 3 είχαν δημοσιευτεί σε ιατρικά περιοδικά. Η ανάλυση που έκανε το FDA για να αποφασίσει αν θα δώσει τελικά έγκριση στο φάρμακο έδειξε ότι μόλις μία από τις 5 μελέτες είχε διαπιστώσει ξεκάθαρη αποτελεσματικότητα από τη χορήγηση του Xanax XR.

40% Χαμηλότερη η Πραγματική Αποτελεσματικότητα του Φαρμάκου

Εξετάζοντας συνολικά τα δεδομένα για τις 5 κλινικές δοκιμές, οι επιστήμονες της παρούσας μελέτης διαπίστωσαν ότι το Xanax XR ήταν πράγματι πιο αποτελεσματικό από τα placebo στην αντιμετώπιση της διαταραχής πανικού, όχι όμως όσο αποτελεσματικό όσο είχε διαφημιστεί αρχικά.

«Το φαινόμενο αυτό δεν είναι κάτι νέο και έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν και με άλλα φάρμακα. Η αλήθεια είναι ότι περιμέναμε η πραγματική αποτελεσματικότητα του φαρμάκου να είναι σχετικά χαμηλότερη, όχι όμως τόσο πολύ. Ήταν αναμενόμενο κάποιες έρευνες να μην έχουν διαπιστώσει επαρκή αποτελεσματικότητα, όμως ο αριθμός των ερευνών ήταν μεγαλύτερος από αυτόν που περιμέναμε», υποστήριξαν οι συγγραφείς.

«Σε κάθε περίπτωση, αν και ο απόλυτος αριθμός των ερευνών που έδειξαν ότι το φάρμακο είναι αποτελεσματικό είναι μικρότερος από αυτόν των ερευνών που έδειξαν αρνητικά αποτελέσματα, εξετάζοντας τα δεδομένα συνολικά φαίνεται ότι το Xanax XR μπορεί πράγματι να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της διαταραχής πανικού. Ωστόσο, στο μέλλον είναι σημαντικό να μην διαφημίζονται τα φάρμακα περισσότερο αποτελεσματικά απ’ όσο πραγματικά είναι», καταλήγει η επιστημονική ομάδα.

Φωτογραφία: SHVETS production

Έλλειψη Ύπνου: Μέσω ποιου Μηχανισμού Ενισχύει το Χρόνιο Πόνο;

Η έλλειψη ύπνου αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα σήμερα, καθώς σύμφωνα με τις παρούσες εκτιμήσεις, περίπου τα 2/3 του πληθυσμού παρουσιάζουν τακτικά συμπτώματα αϋπνίας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι οι διαταραχές του ύπνου έχουν συνδεθεί αυτή τη στιγμή με 7 από τα 15 κύρια αίτια θανάτου, μεταξύ των οποίων η καρδιαγγειακή νόσος, τα δυστυχήματα και ο σακχαρώδης διαβήτης.

Επιπλέον, οι ασθενείς που υποφέρουν από αϋπνία ή άλλες διαταραχές του ύπνου, παρουσιάζουν διάφορα συμπτώματα με αυξημένη συχνότητα, όπως για παράδειγμα μυαλγίες, οσφυαλγία ή ακόμα και χρόνιο πόνο.

Μέσω ποιου μηχανισμού όμως μπορεί ο ύπνος να συνδέεται με την αντίληψη του άλγους; Στο ερώτημα αυτό προσπάθησε να απαντήσει μία νέα μελέτη η οποία δημοσιεύτηκε προσφάτως στο περιοδικό Nature Communications.

Ο Μηχανισμός της Σύνδεσης

Αν και σήμερα γνωρίζουμε ότι η έλλειψη ύπνου και η αντίληψη του πόνου είναι δύο καταστάσεις που συνδέονται ισχυρά μεταξύ τους, οι μηχανισμοί της σύνδεσης αυτής δεν είναι σαφείς. Προκειμένου να εξερευνήσουν τους παραπάνω μηχανισμούς, οι επιστήμονες της παρούσας μελέτης έκαναν μία σειρά πειράματα σε ποντίκια.

Όπως παρατήρησαν, η έλλειψη ύπνου περιορίζει τα επίπεδα ενός νευροδιαβιβαστή (του NADA) σε μία περιοχή του εγκεφάλου που λέγεται TRN (thalamic reticular nucleus), γεγονός που προκαλεί υπεραλγησία, δηλαδή αυξημένη ευαισθησία στο άλγος.

«Η περιοχή TRN έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς ρυθμίζει τη ροή πληροφορίας από το θάλαμο προς τον εγκεφαλικό φλοιό, δύο περιοχές που εμπλέκονται σε μεγάλο βαθμό με την αντίληψη του άλγους. Η έλλειψη ύπνου περιορίζει τα επίπεδα του NADA στην TRN, γεγονός που προκαλεί δυσλειτουργία της τελευταίας», εξηγούν οι συγγραφείς.

Χρόνιος Πόνος: Αίτιο ή Συνέπεια της Έλλειψης Ύπνου;

Αν και όλοι θα βιώσουμε πόνο κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής μας, το σύμπτωμα αυτό συνήθως υποχωρεί σταδιακά. Σε ορισμένους ασθενείς ωστόσο, μπορεί να παραμείνει μακροπρόθεσμα και να επιβαρύνει την ποιότητα ζωής τους. Προκειμένου να πούμε ότι ένας ασθενής υποφέρει από χρόνιο πόνο, θα πρέπει να έχει το σύμπτωμα αυτό για τουλάχιστον 3 μήνες.

Ορισμένα είδη χρονίου πόνου είναι:

  • Οι αρθρίτιδες
  • Η αυχεναλγία
  • Η οσφυαλγία
  • Ο διάχυτος πόνος στους μύες (ινομυαλγία)
  • Οι κεφαλαλγίες (μεταξύ των οποίων και η ημικρανία)
  • Το άλγος στους ουλώδεις ιστούς
  • Το άλγος που αποδίδεται σε καρκίνο
  • Οι τραυματισμοί του νωτιαίου μυελού
  • Η διαβητική νευροπάθεια

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι ο χρόνιος πόνος μπορεί να αποτελεί τόσο αίτιο όσο και συνέπεια της έλλειψης ύπνου. Συγκεκριμένα, η έλλειψη ύπνου μπορεί να επιδεινώσει το αίσθημα του άλγους, το οποίο με τη σειρά του προκαλεί δυσκολίες στον ύπνο, δημιουργώντας έτσι ένα φαύλο κύκλο.

Καταλήγοντας, οι επιστήμονες της μελέτης υποστήριξαν ότι οι παρατηρήσεις της παρούσας έρευνας προσφέρουν ένα νέο στόχο για την αντιμετώπιση του παραπάνω προβλήματος. Συγκεκριμένα, στοχεύοντας το νευροδιαβιβαστή NADA πιθανώς θα μπορέσουμε να σπάσουμε τον παραπάνω φαύλο κύκλο. Όπως υποστήριξαν, είναι σημαντικό να γίνουν άμεσα και νέες μελέτες οι οποίες θα εξετάσουν την αποτελεσματικότητα φαρμάκων που αυξάνουν τα επίπεδα του νευροδιαβιβαστή.

Φωτογραφία: Karolina Grabowska

Φρουκτόζη: Ο Κυριότερος Παράγοντας που Ενοχοποιείται για την Παχυσαρκία Σύμφωνα με Νέα Μελέτη

Η φρουκτόζη είναι η ουσία που ενοχοποιείται για τις περισσότερες αλλαγές στο μεταβολισμό του ανθρώπου που οδηγούν σε εμφάνιση παχυσαρκίας, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μίας νέας μελέτης που δημοσιεύτηκε προσφάτως στο περιοδικό Obesity. Αν και η ουσία αυτή δεν έχει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε θερμίδες, φαίνεται ότι αυξάνει την επιθυμία για κατανάλωση τροφίμων με υψηλά λιπαρά, γεγονός που τελικά προκαλεί παχυσαρκία.

Η επιστημονική ομάδα της παρούσας μελέτης έκανε μία μεγάλη ανάλυση στην οποία έδειξε ότι η απώλεια βάρους απαιτεί περιορισμό τόσο των λιπών όσο και των υδατανθράκων στη διατροφή, ωστόσο αυτό είναι δυσκολότερο για τους ασθενείς που καταναλώνουν υψηλές ποσότητες φρουκτόζης.

«Αν και πρακτικά όλες οι θεωρίες αναγνωρίζουν ότι θα πρέπει να περιορίσουμε την κατανάλωση υπερβολικά επεξεργασμένων τροφίμων για την απώλεια βάρους, δεν είναι σαφές αν θα πρέπει να μειώσουμε περισσότερο την κατανάλωση ζάχαρης, λιπών ή υδατανθράκων με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη. Στην ανάλυση που κάναμε δείξαμε ότι ιδανικά θα πρέπει να περιοριστούν όλα τα παραπάνω και μάλιστα διατυπώσαμε και μία νέα θεωρία που αναδεικνύει το ρόλο της φρουκτόζης στον παραπάνω μηχανισμό», αναφέρουν οι συγγραφείς.

Η φρουκτόζη είναι ένα είδος σακχάρου που βρίσκεται τυπικά στα φρούτα. Καθώς τα τελευταία περιέχουν συνήθως βιταμίνες και φυτικές ίνες, οι αρνητικές επιδράσεις των χαμηλών επιπέδων φρουκτόζης σε αυτά είναι αμελητέες. Περιορισμένη παραγωγή φρουκτόζης μπορεί να γίνει επίσης και από τον οργανισμό του ανθρώπου.

Στην ανάλυση της βιβλιογραφίας που έκαναν οι επιστήμονες της παρούσας μελέτης διαπιστώθηκε ότι η υψηλή πρόσληψη φρουκτόζης μειώνει τα επίπεδα του ATP, μίας ουσίας που χρησιμοποιείται ως καύσιμο για αρκετές λειτουργίες των κυττάρων.

Όταν το ATP μειωθεί κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο, αυτό σηματοδοτεί στον οργανισμό ότι χρειάζεται περισσότερη ενέργεια και επομένως δημιουργείται ένα αίσθημα πείνας.

Με βάση την παραπάνω παρατήρηση, οι επιστήμονες της παρούσας μελέτης ανέπτυξαν τη θεωρία τους σχετικά με τη φρουκτόζη, η οποία πρακτικά δείχνει γιατί είναι σημαντικό να περιορίσουμε τόσο τα λίπη όσο και τους υδατάνθρακες αν θέλουμε να μειώσουμε το σωματικό μας βάρος.

«Όλες οι προηγούμενες θεωρίες για την παχυσαρκία που είχαν επικεντρωθεί στην κατανάλωση λιπών, υδατανθράκων ή άλλους παράγοντες, πρακτικά δεν είχαν εξετάσει ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ, τη φρουκτόζη. Η τελευταία είναι αυτή που προκαλεί τις αλλαγές του μεταβολισμού που ενοχοποιούνται για την αυξημένη κατανάλωση θερμίδων και την εμφάνιση παχυσαρκίας», αναφέρουν οι συγγραφείς.

Η σημαντικότερη παρατήρηση της μελέτης ήταν ότι ο μηχανισμός αυτός ενεργοποιείται ακόμα και όταν ο οργανισμός έχει αποθέματα ενέργειας σε μορφή λίπους. Αυτό που κάνει πρακτικά η φρουκτόζη είναι ότι δεν επιτρέπει στον οργανισμό να χρησιμοποιήσει τα παραπάνω αποθέματα.

Σε ορισμένα είδη, όπως για παράδειγμα στις αρκούδες, αυτός ο μηχανισμός είναι απαραίτητος καθώς τους επιτρέπει να διατηρήσουν τις αποθήκες λίπους πριν τη χειμερία νάρκη. Στον άνθρωπο, ωστόσο, η υπερβολική κατανάλωση φρουκτόζης μπορεί να προκαλέσει παχυσαρκία.

«Ο εξελικτικός μηχανισμός αυτός βοηθά τα ζώα όταν προετοιμάζονται για περιόδους έλλειψης τροφής. Αν και πρακτικά ο στόχος από την κατανάλωση φρουκτόζης είναι να διευκολύνει την επιβίωση του οργανισμού βραχυπρόθεσμα, η χρόνια κατανάλωση φρουκτόζης μπορεί να ενοχοποιείται για αρκετές από τις μεταβολικές παθήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα», εξηγούν οι συγγραφείς.

Καταλήγοντας, η ομάδα τόνισε ότι προφανώς θα πρέπει να γίνουν και νέες μελέτες για να επιβεβαιωθεί η παραπάνω θεωρία, καθώς σχεδόν όλα τα διαθέσιμα δεδομένα για τη φρουκτόζη σήμερα προέρχονται από έρευνες σε πειραματόζωα.

Φωτογραφία: Leah Kelley

Αυξάνονται οι Λοιμώξεις από Πολυανθεκτικά Βακτήρια σε Παιδιά και Βρέφη: Περιορίζεται η Αποτελεσματικότητα των Αντιβιοτικών

Τα φάρμακα για την αντιμετώπιση αρκετών κοινών λοιμώξεων στα παιδιά και τα βρέφη δεν είναι πλέον αποτελεσματικά σε αρκετές χώρες του κόσμου, εξ’ αιτίας της ανθεκτικότητας που έχουν αναπτύξει τα παθογόνα.

Στο παραπάνω συμπέρασμα κατέληξε μία μεγάλη έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, η οποία διαπίστωσε ότι αρκετά από τα αντιβιοτικά που συνιστούν οι επίσημες οδηγίες του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (WHO) έχουν κάτω από 50% αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση λοιμώξεων όπως η πνευμονία, η σήψη και η μηνιγγίτιδα. Η έρευνα δημοσιεύτηκε πριν από λίγες ημέρες στο περιοδικό The Lancet Regional Health.

Σύμφωνα με την ομάδα της έρευνες, οι περιοχές που έχουν επηρεαστεί περισσότερο από την αύξηση της μικροβιακής αντοχής είναι η Νοτιοανατολική Ασία, η Ινδονησία και οι Φιλιππίνες, όπου κάθε χρόνο χιλιάδες παιδιά καταλήγουν ετησίως εξ’ αιτίας του παραπάνω φαινομένου.

Σε προηγούμενη ανακοίνωσή του, ο WHO είχε υποστηρίξει ότι η μικροβιακή αντοχή αποτελεί μία από τις 10 μεγαλύτερες απειλές για την παγκόσμια υγεία. Κάθε χρόνο περίπου 3.000.000 βρέφη νοσούν τελικά από σήψη, από τα οποία περίπου 570.000 καταλήγουν εξ’ αιτίας της αναποτελεσματικότητας των αντιβιοτικών στην αντιμετώπιση της λοίμωξης.

Όπως υποστηρίζει η ομάδα της νέας μελέτης, το γεγονός αυτό δείχνει ότι είναι απαραίτητο να αλλάξουν άμεσα οι οδηγίες για τη χρήση των αντιβιοτικών παγκοσμίως με σκοπό να περιοριστεί η εξάπλωση του ανθεκτικών βακτηρίων.

Εξετάζοντας ξεχωριστά την αποτελεσματικότητα των διαφόρων αντιβιοτικών, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι η κεφτριαξόνη έχει μόλις 33% αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση της σήψης και της μηνιγγίτιδας στα βρέφη. Το φάρμακο αυτό χρησιμοποιείται ευρέως στην Αυστραλία και σε άλλες χώρες για την αντιμετώπιση αρκετών λοιμώξεων μεταξύ των οποίων η πνευμονία και οι ουρολοιμώξεις.

Ένα άλλο αντιβιοτικό, η γενταμυκίνη, είχε κάτω από 50% αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων του αίματος σε παιδιά και βρέφη.

Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα, η μικροβιακή αντοχή αποτελεί σημαντικότερο πρόβλημα στα παιδιά και τα βρέφη παρά στους ενήλικες, καθώς η διαδικασία για την έγκριση ενός φαρμάκου σε αυτές τις ηλικίες είναι αρκετά πιο πολύπλοκη σε σχέση με τους ενήλικες.

«Η μικροβιακή αντοχή είναι ένα πρόβλημα που διογκώνεται ταχύτερα απ’ όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη να βρούμε άμεσα νέες προσεγγίσεις για να σταματήσουμε την εξάπλωση των πολυανθεκτικών μικροβίων, με σκοπό να περιορίσουμε τους θανάτους από τα παραπάνω παθογόνα σε παιδιά και βρέφη», υποστηρίζουν οι συγγραφείς.

Η ομάδα εξέτασε συνολικά 6.648 δείγματα από 11 χώρες προκειμένου να εξερευνήσει την αποτελεσματικότητα κοινών αντιβιοτικών ενάντια σε πολυανθεκτικά βακτήρια.

Σήμερα, έχουν ξεκινήσει έρευνες οι οποίες εξερευνούν την αποτελεσματικότητα παλαιότερων αντιβιοτικών φαρμάκων στην αντιμετώπιση των πολυανθεκτικών λοιμώξεων. Ένα από τα φάρμακα που έχουν συγκεντρώσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας είναι η φωσφομυκίνη, η οποία μέχρι στιγμής έχει δείξει θετικά δείγματα σε πρώιμες κλινικές δοκιμές.

Φωτογραφία: Tima Miroshnichenko

Σελήνιο: Μπορεί να Προστατεύσει από τις Αρνητικές Επιδράσεις των Φαρμάκων και Ρύπων στην Υγεία μας;

Μία νέα έρευνα από την Ισπανία που δημοσιεύτηκε προσφάτως στο περιοδικό Science of the Total Environment δείχνει ότι το σελήνιο μπορεί πιθανώς να περιορίσει τις αρνητικές επιδράσεις της ρύπανσης του περιβάλλοντος στον ανθρώπινο οργανισμό.

Ο μέσος άνθρωπος εκτίθεται καθημερινά σε αρκετές δυνητικά επιβλαβείς ουσίες μέσω του περιβάλλοντος ή της διατροφής. Τα μέταλλα και αρκετά φάρμακα, για παράδειγμα, σε υψηλές δόσεις μπορεί να αλληλεπιδράσουν με άλλες ουσίες που βρίσκονται στα τρόφιμα, με αποτέλεσμα να γίνονται περισσότερο τοξικά.

Όλες οι οδηγίες σχετικά με τα φάρμακα και άλλες ουσίες σήμερα έχουν εξερευνήσει την κατανάλωση καθενός από τα παραπάνω ξεχωριστά, χωρίς να εξετάζουν πιθανές αλληλεπιδράσεις με άλλες ουσίες που βρίσκονται στη διατροφή ή στο περιβάλλον των ασθενών. Τι συμβαίνει όμως όταν ένας άνθρωπος εκτίθεται σε περισσότερα του ενός φάρμακα ή ρύπους που μπορεί να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους;

Προκειμένου να κατανοήσουν καλύτερα τις επιδράσεις της έκθεσης στα παραπάνω «κοκτέιλ ρύπων», όπως τα ονόμασαν, οι επιστήμονες της νέας μελέτης από το Πανεπιστήμιο της Cordoba, έκαναν μία σειρά πειραμάτων από τα οποία θέλησαν να εξετάσουν τις επιδράσεις διαφορετικών συνδυασμών σε πειραματόζωα. Μερικές από τις ουσίες που εξετάστηκαν ήταν το αρσενικό, το κάδμιο, το θείο, η δικλοφενάκη και η φλουμεκουίνη.

«Στα πειράματά μας προκειμένου να εξετάσουμε τις αλληλεπιδράσεις των παραπάνω ουσιών, χρησιμοποιήσαμε ποντίκια στα οποία παρατηρήσαμε τις διακυμάνσεις στα επίπεδα των πρωτεϊνών του ήπατος. Για τον κάθε συνδυασμό ουσιών, παρακολουθήσαμε τις επιδράσεις του στον παραπάνω δείκτη για ένα διάστημα 2 εβδομάδων», εξήγησε η ομάδα.

Δυστυχώς, όπως διαπιστώθηκε, η έκθεση στο παραπάνω κοκτέιλ ρύπων ενισχύει σημαντικά τις αρνητικές επιδράσεις του κάθε φαρμάκου ξεχωριστά.

«Η τεχνική που χρησιμοποιήσαμε μάς επέτρεψε να ξεχωρίσουμε τις επιδράσεις της κάθε ουσίας στα ποντίκια που είχε εκτεθεί σε ρύπους συγκριτικά με τα ποντίκια της ομάδας ελέγχου», αναφέρει η ομάδα.

Από το σύνολο των πρωτεϊνών που εξετάστηκαν, οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν σε 275, από τις οποίες κατάφεραν να επιβεβαιώσουν ποιες είναι οι μεταβολικές οδοί που επηρεάζονται από την έκθεση σε φάρμακα και ρύπους.

«Αν και οι παραπάνω ρύποι προκαλούσαν οξείδωση στα κύτταρα ο καθένας ξεχωριστά, όταν συνδυάζονται το παραπάνω φαινόμενο ενισχύεται σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα να προκαλούνται σοβαρές βλάβες στα κύτταρα και να περιορίζεται η λειτουργία των πρωτεϊνών», εξηγούν οι συγγραφείς.

Το Σελήνιο είναι ίσως η Πιθανή Απάντηση;

Περαιτέρω αναλύσεις που έκανε η ομάδα έδειξαν ότι το σελήνιο είναι μία ουσία που θα μπορούσε πιθανώς να περιορίσει τις αρνητικές επιδράσεις των παραπάνω ρύπων. Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες χορήγησαν σελήνιο σε ορισμένα ποντίκια που είχαν εκτεθεί στο κοκτέιλ ρύπων και παρατήρησαν ότι η ουσία αυτή ήταν ικανή να αναιρέσει αρκετές από τις μοριακές βλάβες στα πειραματόζωα.

Αν και το σελήνιο αποτελεί επίσης οξειδωτικό, σε χαμηλές δόσεις μπορεί να ενεργοποιήσει διάφορες ωφέλιμες αποκρίσεις του οργανισμού, βελτιώνοντας έτσι την άμυνα του τελευταίου. Καταλήγοντας, οι επιστήμονες της μελέτης υποστήριξαν ότι η ουσία αυτή θα πρέπει σίγουρα να εξερευνηθεί περισσότερο στο μέλλον.

Φωτογραφία: Supplements on Demand

Ποια είναι η Ιδανική Διάρκεια του Ύπνου;

Αρκετοί από εμάς μπορεί να έχουμε αναρωτηθεί κατά καιρούς ποια είναι η ιδανική διάρκεια που θα πρέπει να κοιμόμαστε κάθε βράδυ. Για τους περισσότερους υγιείς ενήλικες, οι επίσημες οδηγίες υποστηρίζουν ότι ιδανικά θα πρέπει να κοιμόμαστε τουλάχιστον 7 ώρες.

Αν και η οδηγία αυτή είναι σωστή σε γενικές γραμμές, η ιδανική διάρκεια του ύπνου δεν είναι η ίδια για όλους και μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με αρκετούς παράγοντες.

Χρειάζομαι Περισσότερες ή Λιγότερες από 7 Ώρες Ύπνου;

Στον κοινωνικό μας κύκλο μπορεί να έχουμε ακούσει από διάφορους ανθρώπους ότι κοιμούνται μόλις 5 ώρες κάθε βράδυ και θεωρούν ότι η διάρκεια αυτή είναι επαρκής. Αντίθετα, άλλοι αναφέρουν ότι χρειάζονται τουλάχιστον 8-9 ώρες για να νιώσουν ότι έχουν ξεκουραστεί επαρκώς.

Ο παράγοντας που μπορεί να εξηγήσει την παραπάνω διαφορά είναι η ποιότητα του ύπνου, η οποία μπορεί να είναι διαφορετική σε κάθε άνθρωπο, εξ’ αιτίας μίας σειράς παραγόντων. Για παράδειγμα, οι αφυπνίσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι ένας σημαντικός παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις ευεργετικές επιδράσεις του ύπνου.

Μπορεί η Ποιότητα του Ύπνου να Επηρεάσει την Υγεία μας;

Ο ύπνος είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν τη γενικότερη υγεία μας. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι με τη χειρότερη ποιότητα ύπνου διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για μία σειρά χρόνια νοσήματα μεταξύ των οποίων ο διαβήτης, η καρδιαγγειακή νόσος, το άγχος, η κατάθλιψη, καθώς και μία σειρά άλλα χρόνια σωματικά και ψυχικά νοσήματα.

Ακόμη, η κακή ποιότητα του ύπνου μπορεί να προκαλέσει προβλήματα και στην καθημερινή μας ζωή, καθώς συνδέεται με αίσθημα κόπωσης και υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Προφανώς, οι συνήθειες του ύπνου μπορεί να διαφοροποιηθούν από διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων και η ηλικία. Όσο μεγαλώνουμε, ο κιρκαδικός ρυθμός του οργανισμού μπορεί να υποστεί αλλαγές, γεγονός που τελικά επηρεάζει διάφορες λειτουργίες του οργανισμού, όπως για παράδειγμα ο κύκλος ύπνου-αφύπνισης. Ως αποτέλεσμα, η διάρκεια του ύπνου μπορεί να περιοριστεί, ιδιαίτερα στην τρίτη ηλικία.

Η παραγωγή της μελατονίνης, δηλαδή της ορμόνης του ύπνου, μπορεί να μειωθεί επίσης με την ηλικία. Όλες οι παραπάνω αλλαγές έχουν ως αποτέλεσμα να ξυπνάμε νωρίτερα το πρωί ή να έχουμε περισσότερες αφυπνίσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Τρεις Απλές Προσεγγίσεις για να Βελτιώσετε την Ποιότητα του Ύπνου

Προφανώς, από όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι είναι σημαντικό να βελτιώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο την ποιότητα του ύπνου, καθώς έτσι θα διασφαλίσουμε τα μεγαλύτερα οφέλη για τη γενικότερη υγεία μας. Πώς μπορούμε όμως να πετύχουμε τον παραπάνω στόχο; Τρεις απλές προσεγγίσεις που μπορεί να βελτιώσουν τον ύπνο μας είναι:

  • Η διατήρηση ενός σταθερού προγράμματος ύπνου-αφύπνισης, ιδιαίτερα τις ημέρες του Σαββατοκύριακου
  • Ο περιορισμός των διαστημάτων ύπνου κατά τη διάρκεια της ημέρας σε λιγότερο από 20-30 λεπτά και ποτέ κατά τις 6 ώρες πριν το νυχτερινό ύπνο
  • Η αύξηση της φυσικής άσκησης

Αναφορικά με την ποιότητα του ύπνου, η συνήθεια είναι ο καλύτερος σύμμαχος. Όσο πιο συχνά τηρούμε το πρόγραμμα του ύπνου μας, τόσο ευκολότερο θα είναι να διατηρήσουμε μία καλή ποιότητα ύπνου μακροπρόθεσμα.

Συμπεράσματα

Προφανώς είναι αδύνατο να κοιμόμαστε τον ιδανικό αριθμό ωρών κάθε βράδυ. Εξυπακούεται ότι διάφορες αλλαγές ή γεγονότα που συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας, μπορεί να επηρεάσουν τον ύπνο μας το επόμενο βράδυ. Κατά συνέπεια, αν θέλουμε να παρακολουθήσουμε την ποιότητα του ύπνου μας μακροπρόθεσμα θα πρέπει να εξετάζουμε συνολικά τον ύπνο σε εβδομαδιαία βάση.

Αν εφαρμόζετε όλες τις καλές πρακτικές του ύπνου, αλλά και πάλι έχετε δυσκολίες στην έλευση ή τη διατήρηση του ύπνου, επικοινωνήστε με τον γιατρό σας καθώς μπορεί να πάσχετε από κάποια διαταραχή του ύπνου. Αρκετές παθήσεις, μεταξύ των οποίων η υπνική άπνοια, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και η υπέρταση, μπορεί να επηρεάσουν τον ύπνο. Το ίδιο ισχύει και με διάφορα φάρμακα. Ο γιατρός σας είναι ο μόνος που μπορεί να σας καθοδηγήσει αναφορικά με τη βελτίωση του ύπνου σας.

Φωτογραφία: Meruyert Gonullu

Νέα Έρευνα: Οι Διαταραχές του Ύπνου Αυξάνουν τον Κίνδυνο Υπέρτασης στις Γυναίκες

Οι γυναίκες που υποφέρουν από διαταραχές του ύπνου έχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν υπέρταση, τουλάχιστον σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μίας νέας έρευνας που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες ημέρες στο περιοδικό Hypertension. Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα της μελέτης, όταν μία γυναίκα αναφέρει αϋπνία ή άλλα συμπτώματα που παραπέμπουν σε διαταραχές του ύπνου στον γιατρό της, ο τελευταίος θα πρέπει πάντοτε να εξετάζει το ενδεχόμενο υπέρτασης.

Οι Διαταραχές του Ύπνου Αυξάνουν τον Κίνδυνο Υπέρτασης

H επιστημονική ομάδα της έρευνας παρακολούθησε την υγεία 66.122 γυναικών ηλικίας 25-42 ετών από τη μελέτη Nurses’ Health Study 2. Καμία από τις γυναίκες που εξετάστηκαν δεν είχε ιστορικό υπέρτασης κατά την εγγραφή της στη μελέτη. Οι επιστήμονες παρακολούθησαν την πορεία των γυναικών αυτών για 16 χρόνια, κάνοντας κάθε 2 χρόνια μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης. Στο διάστημα αυτό έγιναν συνολικά 25.987 νέες διαγνώσεις υπέρτασης.

Από την ανάλυση των δεδομένων διαπιστώθηκε ότι οι γυναίκες με διάρκεια ύπνου λιγότερο από 5 ώρες είχαν 10% αυξημένο κίνδυνο να διαγνωστούν με υπέρταση, ενώ αυτές με διάρκεια ύπνου 6 ώρες είχαν 7% αυξημένο κίνδυνο.

Τόσο η μεγαλύτερη διάρκεια του ύπνου (πάνω από το φυσιολογικό εύρος 7-9 ώρες) όσο και ο χρονότυπος δεν συνδέθηκαν με αυξημένο ή μειωμένο κίνδυνο υπέρτασης.

Η ομάδα παρατήρησε επίσης ότι οι γυναίκες που ανέφεραν δυσκολίες στην έλευση του ύπνου είχαν 28% αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης συγκριτικά με αυτές που δεν είχαν προβλήματα σε αυτό το κομμάτι.

Πώς Μπορεί να Συνδέεται ο Ύπνος με την Υπέρταση;

Σύμφωνα με τους επιστήμονες της μελέτης, η παρούσα έρευνα δεν μπορεί να αποδείξει σχέση αιτίας-αποτελέσματος ανάμεσα στις διαταραχές του ύπνου και την υπέρταση, λόγω του σχεδιασμού της. Ωστόσο, εξήγησαν ένα πιθανό μηχανισμό που μπορεί ίσως να εξηγήσει την παραπάνω σύνδεση.

«Οι διαταραχές του ύπνου προκαλούν μία σειρά αλλαγές που επηρεάζουν την κατακράτηση νατρίου, την αρτηριακή σκλήρυνση και το κλάσμα εξώθησης, παράγοντες οι οποίοι στο σύνολό τους μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υπέρτασης. Οι διαταραχές στον κύκλο ύπνου/αφύπνισης μπορεί επίσης να επηρεάσουν την ικανότητα σύσπασης και χαλάρωσης των αγγείων, καθώς και ορισμένων κυττάρων που ρυθμίζουν τον αγγειακό τόνο», εξήγησαν οι επιστήμονες.

Καταλήγοντας, οι συγγραφείς υποστήριξαν ότι δεν αποκλείεται η υπέρταση να είναι αυτή που προκαλεί τις διαταραχές του ύπνου. Για παράδειγμα, οι διαταραχές στις αυξομειώσεις της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της ημέρας πιθανώς είναι ένας παράγοντας που μπορεί να προκαλέσει αϋπνία.

Φωτογραφία: cottonbro studio

Ενδομητρίωση: Μπορεί να Συνδέεται με Παθήσεις του Γαστρεντερικού Συστήματος;

Τα αποτελέσματα μίας νέας μελέτης που δημοσιεύτηκε προσφάτως στο περιοδικό Cell Reports Medicine έδειξαν ότι η ενδομητρίωση συνδέεται με αρκετές παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, μεταξύ των οποίων και το σύνδρομο ευερεθίστου εντέρου.

Η ενδομητρίωση είναι μία νόσος που επηρεάζει περίπου το 10% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ιστών της μήτρας σε άλλα όργανα του σώματος, όπως οι σάλπιγγες, οι ωοθήκες, η ουροδόχος κύστη και το έντερο. Η νόσος μπορεί να προκαλέσει διάφορα επώδυνα συμπτώματα, καθώς και υπογονιμότητα. Στο παρελθόν η νόσος έχει συνδεθεί με διάφορες διαταραχές του γαστρεντερικού, αν και η σύνδεση αυτή δεν έχει εξερευνηθεί επαρκώς.

Στη νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν λίγες ημέρες, οι επιστήμονες εξέτασαν δεδομένα για περίπου  190.000 γυναίκες και παρατήρησαν ότι η ενδομητρίωση αυξάνει τον κίνδυνο για αρκετές παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος.

Μάλιστα, η ομάδα κατάφερε να ξεχωρίσει συγκεκριμένες περιοχές του γονιδιώματος που περιέχουν συγκεκριμένα γονιδιακά αλληλόμορφα τα οποία συνδέονται τόσο με την ενδομητρίωση όσο και με τις παθήσεις του γαστρεντερικού. Η παρατήρηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς μπορεί να καθοδηγήσει την ανάπτυξη φαρμάκων και για τις δύο παραπάνω νόσους, όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες της μελέτης.

«Η έρευνα προσφέρει για πρώτη φορά γενετικά δεδομένα που αναδεικνύουν τη σύνδεση της ενδομητρίωσης με τις παθήσεις του γαστρεντερικού και ιδιαίτερα με το σύνδρομο ευερεθίστου εντέρου. Το σημαντικότερο είναι ότι οι παραπάνω μηχανισμοί μπορεί να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για την ανάπτυξη φαρμάκων που θα αντιμετωπίζουν τόσο την ενδομητρίωση όσο και τις παθήσεις που σχετίζονται με αυτή», αναφέρει η ομάδα.

Προκειμένου να εξερευνήσουν τη σύνδεση ανάμεσα στην ενδομητρίως και τις παθήσεις του γαστρεντερικού, οι επιστήμονες εξερεύνησαν δεδομένα από 188.461 γυναίκες στη βάση UK Biobank. Όπως έδειξε η ανάλυση των δεδομένων για το παραπάνω δείγμα, οι γυναίκες με ενδομητρίωση είχαν σχεδόν διπλάσια πιθανότητα να πάσχουν επίσης από σύνδρομο ευερεθίστου εντέρου, καθώς και 1.4 φορές αυξημένο κίνδυνο γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.

Περαιτέρω αναλύσεις γενετικών δεδομένων για τις παραπάνω γυναίκες έδειξαν ότι 3 συγκεκριμένες περιοχές του γονιδιώματος έχουν γονίδια που αυξάνουν τόσο τον κίνδυνο ενδομητρίωσης όσο και τον κίνδυνο συνδρόμου ευερεθίστου εντέρου. Ένα από αυτά τα γονίδια ήταν το MYSM1, το οποίο γνωρίζουμε ότι συνδέεται με τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Από τις παραπάνω παρατηρήσεις φαίνεται ότι ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των παθήσεων του γαστρεντερικού, πιθανώς θα είχαν χρησιμότητα και στην αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης ή το αντίστροφο, όπως υποστήριξαν οι συγγραφείς της μελέτης.

Ένας περιορισμός της έρευνας ήταν ότι εξέτασε την ενδομηρίωση ως ξεχωριστή νόσο, ενώ στην πραγματικότητα η τελευταία έχει αρκετούς διαφορετικούς υποτύπους με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

«Όταν μία γυναίκα προσέρχεται στο γιατρό με συμπτώματα από το γαστρεντερικό, ο γιατρός θα πρέπει πάντοτε να εξετάζει και το ενδεχόμενο ενδομητρίωσης», καταλήγουν οι συγγραφείς.

Φωτογραφία: Andrea Piacquadio

Ποια Φάρμακα και Τρόφιμα Πρέπει να Αποφύγετε μετά το Εμβόλιο της Γρίπης;

Φέτος το φθινόπωρο όπως και κάθε χρόνο θα πρέπει και πάλι να κάνουμε το εμβόλιο της γρίπης. Το εμβόλιο αυτό μάς προστατεύει από 4 διαφορετικά στελέχη του ιού της γρίπης και τυπικά γίνεται λίγο πριν την έναρξη της κυκλοφορίας του ιού, καθώς η ανοσία που προσφέρει έχει περιορισμένη διάρκεια. Στο παρόν άρθρο θα εξετάσουμε τι πρέπει να κάνετε μετά το εμβόλιο της γρίπης και αν υπάρχουν συγκεκριμένα φάρμακα ή τρόφιμα που θα πρέπει να αποφύγετε.

Ποια Φάρμακα Πρέπει να Αποφύγετε μετά τα Εμβόλιο της Γρίπης

Τα περισσότερα κοινά φάρμακα δεν επηρεάζουν την ανοσία που δημιουργεί το εμβόλιο της γρίπης ούτε δημιουργούν κινδύνους. Κατά συνέπεια, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να σταματήσετε τη  φαρμακευτική αγωγή που σας έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός.

Αν παίρνετε στεροειδή ή άλλα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επικοινωνήστε με τον γιατρό σας σχετικά με τις ημέρες που θα πρέπει να εμβολιαστείτε. Ο γιατρός θα γνωρίζει ποιο είναι το διάστημα που περιορίζεται περισσότερο η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος από τα παραπάνω φάρμακα, επομένως θα μπορέσει να σας κατευθύνει κατάλληλα.

Αναφορικά με τη χρήση αναλγητικών φαρμάκων, περιορισμένα δεδομένα έχουν δείξει ότι μπορεί να περιορίσουν ελαφρώς την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, ωστόσο αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει αντένδειξη για τη λήψη των παραπάνω φαρμάκων μετά το εμβόλιο της γρίπης.

Υπάρχουν Τρόφιμα που θα Πρέπει να Αποφεύγονται μετά το Εμβόλιο της Γρίπης;

Όπως ισχύει και με τα περισσότερα φάρμακα, δεν υπάρχουν τρόφιμα που απαγορεύεται να καταναλώσετε μετά το εμβόλιο της γρίπης. Ωστόσο, αν νιώθετε ναυτία ή αδιαθεσία, πιθανώς θα πρέπει να αποφύγετε τα τρόφιμα που ενισχύουν τα παραπάνω συμπτώματα.

Η μόνη ουσία που πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται για κάποιο διάστημα μετά το εμβόλιο είναι το αλκοόλ, καθώς το τελευταίο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ανοσιακή απόκριση του οργανισμού.

Μπορώ να Μεταδώσω τον Ιό της Γρίπης μετά το Εμβόλιο;

Το εμβόλιο της γρίπης περιέχει αδρανείς μορφές του ιού ή τμήματα του τελευταίου, γεγονός που σημαίνει ότι προφανώς δεν μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη. Κατά συνέπεια, είναι αδύνατο να μεταδώσουμε τον ιό μετά τον εμβολιασμό μας.

Γενικά χρειάζονται περίπου 2 εβδομάδες από τον εμβολιασμό μέχρι να αναπτυχθεί επαρκής ανοσία για τα 4 στελέχη του ιού της γρίπης που περιέχει το εμβόλιο. Αν είχατε μολυνθεί με κάποιο από τα αυτά τα στελέχη πριν τον εμβολιασμό ή κατά τη διάρκεια των δύο εβδομάδων, τότε πιθανώς μπορεί να μεταδώσετε τον ιό σε άλλα άτομα.

Αποφύγετε την Έντονη Κόπωση μετά το Εμβόλιο

Το εμβόλιο της γρίπης μπορεί να προκαλέσει διάφορα συμπτώματα, όπως αίσθημα κόπωσης ή άλγος, καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα δημιουργεί ανοσία για τον ιό. Ιδιαίτερα αν τα συμπτώματα αυτά είναι έντονα, θα πρέπει να ξεκουραστείτε όσο το δυνατόν περισσότερο.

Αν υποψιάζεστε ότι μπορεί να παρουσιάσατε αλλεργική αντίδραση στο εμβόλιο τότε επικοινωνήστε με τον γιατρό σας όσο το δυνατόν ταχύτερα. Ορισμένα χαρακτηριστικά συμπτώματα της αλλεργικής αντίδρασης είναι η δύσπνοια, ο υψηλός πυρετός, η κνίδωση, το οίδημα στην περιοχή των οφθαλμών ή το στόμα, ο συριγμός και ο ίλιγγος.

Φωτογραφία: Thirdman

Κόκκινο Κρέας: Αυξάνει Πράγματι τα Επίπεδα Φλεγμονής του Οργανισμού;

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η χρόνια φλεγμονή αποτελεί παράγοντα κινδύνου για αρκετά χρόνια νοσήματα, όπως για παράδειγμα η καρδιαγγειακή νόσος. Ένα πεδίο έρευνας που συγκεντρώνει τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας είναι οι επιδράσεις της διατροφής στη χρόνια φλεγμονή.

Ειδικότερα, αρκετές έρευνες έχουν ως στόχο να εξερευνήσουν τις επιδράσεις συγκεκριμένων τροφίμων στα επίπεδα της φλεγμονής του οργανισμού. Μία από τις τροφές που εξετάζεται αρκετά σε τέτοιες έρευνες είναι το κόκκινο κρέας, το οποίο σύμφωνα με τις παρούσες οδηγίες πρέπει να αποφεύγεται όσο αυτό είναι δυνατό.

«Οι επιδράσεις της διατροφής στα επίπεδα της φλεγμονής και τον κίνδυνο διαφόρων νόσων δεν έχουν εξεταστεί επαρκώς, με αποτέλεσμα οι οδηγίες διατροφής σήμερα να μην βασίζονται σε ισχυρά επιστημονικά δεδομένα. Η ομάδα μας εξέτασε ειδικά τα επίπεδα συγκεκριμένων μεταβολιτών στο αίμα, με σκοπό να εξερευνήσει καλύτερα τη σύνδεση ανάμεσα στο κόκκινο κρέας και τα επίπεδα φλεγμονής», αναφέρουν οι συγγραφείς μίας νέας μελέτης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό American Journal of Clinical Nutrition.

Για τις αναλύσεις τους, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δεδομένα από περίπου 4.000 ηλικιωμένους που συμμετείχαν στη μελέτη Multi-Ethnic Study of Atherosclerosis (MESA). Πρακτικά, οι επιστήμονες παρακολούθησαν την τυπική διατροφή που έκαναν οι εθελοντές χωρίς να προσπαθήσουν να επηρεάσουν κάπως την καθημερινότητά τους. Το πλεονέκτημα της προσέγγισης αυτής είναι ότι μπορούμε να μετατρέψουμε ευκολότερα τις παρατηρήσεις της μελέτης σε οδηγίες για τους ασθενείς.

Εκτός από τη διατροφή των εθελοντών και τα επίπεδα των τυπικών βιοδεικτών στο αίμα, οι επιστήμονες εξέτασαν και ειδικούς μεταβολίτες που συνδέονται με την κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων.

Προς έκπληξή τους, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι μετά την προσαρμογή για το δείκτη μάζας σώματος, η κατανάλωση τόσο επεξεργασμένου όσο και μη επεξεργασμένου κόκκινου κρέατος δεν συνδέεται άμεσα με κανένα δείκτη φλεγμονής, γεγονός που δείχνει ότι οι συστηματική φλεγμονή συνδέεται πιθανώς περισσότερο με το σωματικό βάρος παρά με το κόκκινο κρέας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε επίσης το γεγονός ότι η κατανάλωση κόκκινου κρέατος δεν φάνηκε να επηρεάζει καθόλου τα επίπεδα της CRP, του σημαντικότερου δείκτη φλεγμονής που συνδέεται με τον κίνδυνο χρονίων νόσων.

«Η ανάλυσή μας υπογραμμίζει ότι είναι σημαντικό να εξετάζουμε τα επίπεδα των μεταβολιτών στο αίμα και να μην βασιζόμαστε αποκλειστικά στις αναφορές των ασθενών σχετικά με τα τρόφιμα που έχουν καταναλώσει. Από τις παρατηρήσεις μας φαίνεται ότι οι οδηγίες για την κατανάλωση κόκκινου κρέατος πιθανώς θα πρέπει να τροποποιηθούν», υποστήριξαν οι συγγραφείς.

Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η παρούσα μελέτη δεν μπορεί να αποδείξει σχέση αιτίας-αποτελέσματος καθώς ήταν μία έρευνα παρατήρησης. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνουν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες προκειμένου να εξετάσουμε αν πράγματι το κόκκινο κρέας αυξάνει ή όχι τη φλεγμονή στον οργανισμό.

«Έχουμε φτάσει σε ένα στάδιο όπου δεν μπορούμε να πούμε ακόμα με βεβαιότητα αν το κόκκινο κρέας θα πρέπει να αποτελεί ή όχι κομμάτι μίας υγιεινής διατροφής. Οι περισσότερες οδηγίες αυτή τη στιγμή συνιστούν τον περιορισμό της κατανάλωσης κρέατος, ωστόσο δεν υπάρχουν ισχυρά επιστημονικά δεδομένα που να υποστηρίζουν αυτή την προσέγγιση», καταλήγουν οι συγγραφείς.

Φωτογραφία: Hadis