Όταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συμπεριέλαβε την διστακτικότητα του εμβολισμού στις 10 μεγαλύτερες απειλές για την παγκόσμια υγεία, ουσιαστικά έγινε σαφές ότι γίνονται σημαντικές προσπάθειες για την αντιμετώπιση της προπαγάνδας ενάντια στα εμβόλια. Οι προσπάθειες αυτές, φυσικά, είναι δικαιολογημένες καθώς διάφορες παθήσεις που είχαν σχεδόν εξαφανιστεί, προκαλούν εκ νέου νέα κρούσματα σε αρκετές χώρες.

Δυστυχώς, παρά την αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα των εμβολίων εδώ και δεκαετίες, υπάρχουν ακόμα αρκετοί άνθρωποι που δεν εμπιστεύονται την προληπτική αυτή παρέμβαση. Τελευταία επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν, μάλιστα, ότι 1 στους 3 Γάλλους έχει αμφιβολίες σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων.

Ακολουθούν οι 6 συχνότεροι μύθοι για τα εμβόλια, καθώς και η αλήθεια για καθέναν από αυτούς.

Τα Εμβόλια Προκαλούν Αυτισμό

Ο μύθος αυτός ξεκίνησε μετά τη δημοσίευση μίας έρευνας από τον Andrew Wakefield το 1998. Σύμφωνα με τους επιστήμονες της μελέτης αυτής, το εμβόλιο MMR (ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα) μπορεί να προκαλέσει καθυστέρηση στην ανάπτυξη και αυτισμό στα παιδιά.
Ωστόσο, μελλοντικές έρευνες δεν κατάφεραν να επαληθεύσουν τα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης. Η μελέτη του Wakefield είχε εξαιρετικά μικρό μέγεθος (12 άτομα) και δεν ήταν δυνατό να αποδείξει σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Επιπλέον, μετά από έρευνες διαπιστώθηκε ότι οι επιστήμονες που είχαν συμμετάσχει στη μελέτη αυτή δεν ήταν απόλυτα αντικειμενικοί με αποτέλεσμα να δημοσιεύσουν ατελή αποτελέσματα.

Τα αίτια του αυτισμού σήμερα δεν είναι γνωστά, ωστόσο οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπάρχει κληρονομική επιβάρυνση και ο κίνδυνος εμφάνισης της νόσου δεν επηρεάζεται από τα εμβόλια.

Τα Εμβόλια Περιέχουν Ιούς Επομένως Μπορεί να Προκαλέσουν τις Παθήσεις για τις Οποίες Χορηγούνται

Είναι αλήθεια ότι τα εμβόλια περιέχουν ιούς, ωστόσο οι ιοί αυτοί είναι αποδυναμωμένοι ή αδρανοποιημένοι με αποτέλεσμα να μην μπορούν να προκαλέσουν νόσηση.

Ο εμβολιασμός ουσιαστικά προκαλεί παραγωγή αντισωμάτων από το ανοσοποιητικό σύστημα, προσομοιάζοντας μία λοίμωξη. Τα αντισώματα παράγονται όταν ο οργανισμός εκτίθεται σε ένα παθογόνο που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ταχέως από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ωστόσο, δεν είναι απαραίτητο να παρουσιάσετε λοίμωξη από πολιομυελίτιδα για να αποκτήσετε ανοσία στη νόσο. Ένας αδρανής ιός μπορεί να ενεργοποιήσει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα και αυτός είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε τα εμβόλια.

Συχνά, ένα παιδί που έκανε εμβόλιο μπορεί να παρουσιάσει ήπιο πυρετό ή οίδημα, ωστόσο αυτά δεν είναι συμπτώματα νόσησης, αλλά αντιπροσωπεύουν τις ενέργειες του οργανισμού για την παραγωγή αντισωμάτων.

Είναι Καλύτερο να Εκτεθούμε Νωρίς στα Βακτήρια και τους Ιούς Παρά να Κάνουμε Εμβόλιο

Αν και αυτό είναι αλήθεια για κάποιες νόσους, τα περισσότερα λοιμώδη νοσήματα που προλαμβάνονται από τους ιούς είναι αρκετά σοβαρά ή ακόμα και απειλητικά για τη ζωή στα βρέφη και τα παιδιά μικρής ηλικίας. Παραδείγματα των παθήσεων αυτών είναι ο κοκκύτης, η ιλαρά και η διφθερίτιδα.

Η Χορήγηση Αρκετών Εμβολίων σε Μικρό Διάστημα είναι Επικίνδυνη για τα Παιδιά

Σήμερα, ο αριθμός των εμβολίων που χορηγούνται στα παιδιά είναι πολύ μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο αριθμό πριν από μερικά χρόνια. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το πρόγραμμα εμβολιασμών είναι αποτέλεσμα επιστημονικών ερευνών που γίνονται εδώ και δεκαετίες και επομένως έχει αποδειχθεί ότι είναι ασφαλές.

Η μείωση στη συχνότητα χορήγησης των εμβολίων μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητά τους ή να οδηγήσει σε επιπλέον εμβόλια, κάτι που σίγουρα δεν είναι επιθυμητό.

Τα Εμβόλια Περιέχουν Πολλές Τοξίνες

Οι τοξίνες στις οποίες αναφέρονται συνήθως οι αντιεμβολιαστές είναι η φορμαλδεΰδη και ο υδράργυρος. Οι ουσίες αυτές προστίθενται στα εμβόλια με σκοπό να διασφαλιστεί η σταθερότητα και η ασφάλειά τους. Αν και οι δύο παραπάνω ουσίες μπορεί να είναι τοξικές για τον οργανισμό σε μεγάλες δόσεις, οι ποσότητες που περιέχουν τα εμβόλια δεν έχουν καμία επίδραση.

Η φορμαλδεΰδη αποτελεί επίσης φυσικό παραπροϊόν του μεταβολισμού στον άνθρωπο, ενώ ο υδράργυρος αποτελεί συστατικό των ψαριών όπως το σκουμπρί και ο τόνος.

Η Άρνηση του Εμβολιασμού Επηρεάζει Μόνο το Παιδί που δεν Εμβολιάζεται

Αυτό είναι το τελευταίο επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι αντιεμβολιαστές όταν δεν έχουν άλλα επιχειρήματα.

Είναι γνωστό ότι χάρη στο φαινόμενο που λέγεται «ανοσία της κοινότητας», το υψηλό ποσοστό εμβολιασμού σε μία κοινότητα μπορεί να μην επιτρέψει σε μία νόσο να επεκταθεί με αποτέλεσμα να είναι προστατευμένοι και αυτοί που δεν έχουν κάνει το εμβόλιο γι’αυτή.

Καθώς, ωστόσο, ο αριθμός των ατόμων που δεν έχουν εμβολιαστεί αυξάνεται, παθήσεις που σχεδόν είχαν εξαλειφθεί εντελώς, έχουν αρχίσει να επανεμφανίζονται. Το γεγονός αυτό δεν είναι επικίνδυνο μόνο για τα παιδιά που δεν εμβολιάστηκαν, αλλά και για άλλα μέλη της κοινότητας που δεν μπορούν να εμβολιαστούν, όπως οι ασθενείς με αντενδείξεις για τη χορήγηση των εμβολίων.

Φωτογραφία: SELF Magazine