Η μέση ηλικία των περιστατικών του COVID-19 παρουσιάζει μείωση τους τελευταίους μήνες. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 3 διαφορετικές θεωρίες που μπορούν να εξηγήσουν το παραπάνω φαινόμενο.

Περισσότερες Εξετάσεις

Καθώς εξετάζεται όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού μπορούμε πλέον να διαγνώσουμε ηπιότερες ή ακόμα και ασυμπτωματικές λοιμώξεις. Στην αρχή της πανδημίας, οι διαγνωστικές εξετάσεις είχαν περιοριστεί στους ασθενείς που παρουσίαζαν σοβαρή νόσηση. Καθώς οι ηλικιωμένοι ήταν αυτοί που νοσούσαν συχνότερα από τον ιό, η μέση ηλικία των περιστατικών ήταν αρκετά υψηλή. Ωστόσο, σήμερα εξετάζονται όλο και περισσότερα άτομα κάθε ηλικίας. Σε ορισμένα νοσοκομεία έχουν γίνει μάλιστα εξετάσεις σε όλο το προσωπικό. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε πλέον να διαγνώσουμε περισσότερες ήπιες λοιμώξεις σε νεαρά άτομα, οι οποίες είχαν παραμείνει αδιάγνωστες στην αρχή της πανδημίας. Καθώς ανακαλύπτουμε όλο και περισσότερες λοιμώξεις, η μέση ηλικία μειώνεται παρά το γεγονός ότι η πανδημία ουσιαστικά δεν μεταβάλλεται.

Αν η μέση ηλικία των περιστατικών παρουσίασε μείωση αποκλειστικά ως αποτέλεσμα των περισσότερων διαγνωστικών εξετάσεων, τότε θα συμβούν τα παρακάτω:

  • Θα αυξηθεί ο αριθμός των περιστατικών που διαγιγνώσκονται σε όλες τις ηλικιακές ομάδες.
  • Οι θετικές εξετάσεις θα μειωθούν σταδιακά σε όλες τις ηλικιακές ομάδες.
  • Καθώς αυξάνονται οι εξετάσεις στο εργασιακό περιβάλλον, θα μειθεί ο αριθμός των θετικών εξετάσεων στους ενήλικες παραγωγικής ηλικίας, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς θα έχουν αρνητικές εξετάσεις.
  • Καμία αλλαγή στον αριθμό των νοσηλειών, καθώς η πανδημία δεν έχει μεταβληθεί.

Οι Ηλικιωμένοι Τηρούν Περισσότερο τα Μέτρα Πρόληψης

Αν οι ηλικιωμένοι εφαρμόζουν καλύτερα τα μέτρα πρόληψης, αυτό σημαίνει ότι η μέση ηλικία των περιστατικών θα μειωθεί ανεξάρτητα από τον αριθμό των εξετάσεων. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι ο COVID-19 μέχρι σήμερα έχει επηρεάσει ένα μεγάλο αριθμό ασθενών που ζουν σε οίκους ευγηρίας. Εφόσον εφαρμόστηκαν τα απαραίτητα μέτρα για τον περιορισμό της πανδημίας στους χώρους αυτούς, είναι λογικό να μειωθεί η μέση ηλικία των κρουσμάτων του ιού.

Αν η μέση ηλικία των περιστατικών παρουσίασε μείωση αποκλειστικά ως αποτέλεσμα της καλύτερης εφαρμογής μέτρων προστασίας στην τρίτη ηλικία, τότε θα παρατηρήσουμε τα παρακάτω:

  • Μείωση του αριθμού των νέων περιστατικών στους ηλικιωμένους.
  • Μεγαλύτερη μείωση των θετικών εξετάσεων στους ηλικιωμένους σε σχέση με τις άλλες ομάδες.
  • Μείωση στον αριθμό των νοσηλειών μετά από ένα διάστημα.

Τα Άτομα Νεαρής Ηλικίας Μολύνονται σε Υψηλότερα Ποσοστά από τον Ιό

Οι δύο πρώτες θεωρίες αποτελούν θετικά σενάρια, καθώς είναι επιθυμητό να γίνονται περισσότερες εξετάσεις, αλλά και να προστατεύονται καλύτερα οι ηλικιωμένοι. Ωστόσο, υπάρχει ένα ακόμα ενδεχόμενο το οποίο είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό. Υπάρχει ο φόβος ότι τα άτομα νεαρής ηλικίας μολύνονται από τον ιό περισσότερο σε σχέση με την αρχή της πανδημίας. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να αποδίδεται στο συνωστισμό από τα μπαρ, τις καφετέριες ή τους χώρους εργασίας. Καθώς η οικονομία ενεργοποιείται και πάλι, αρκετοί νεαροί άνθρωποι επιστρέφουν στις εργασίες τους όπου η κοινωνική αποστασιοποίηση συχνά είναι ανέφικτη.

Αν η μέση ηλικία των περιστατικών αποδίδεται αποκλειστικά στο γεγονός ότι έχουν αυξηθεί οι λοιμώξεις στις μικρότερες ηλικίες, τότε θα παρατηρήσουμε:

  • Αύξηση του αριθμού των λοιμώξεων στις νεαρές ηλικίες.
  • Αύξηση των θετικών εξετάσεων στα άτομα νεαρής ηλικίας.
  • Περισσότερες νοσηλείες νέων ανθρώπων, μετά από κάποιο διάστημα.

Εκτός από το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις οτυ ιού στα άτομα νεαρής ηλικίας, η μείωση στη μέση ηλικία των περιστατικών αντιπροσωπεύει ένα ακόμα πρόβλημα, καθώς οι νέοι μπορεί να μεταδώσουν τον ιό στο συγγενικό και φιλικό τους περιβάλλον. Κατά συνέπεια, η μέση ηλικία θα αρχίσει και πάλι να αυξάνεται αν οι νεαροί αυτοί ασθενείς μεταδώσουν τον ιό στους συναδέλφους, την οικογένεια και τους γείτονές τους. Όσο υψηλότερα είναι τα ποσοστά των περιστατικών στην κοινότητα, τόσο δυσκολότερο θα είναι να προστατευτεί ο πληθυσμός.

Ουσιαστικά αυτό που συμβαίνει είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα και οι 3 παραπάνω θεωρίες είναι αληθείς σε κάποιο ποσοστό, το οποίο διαφοροποιείται ανάλογα με τη χώρα και την περιοχή. Προκειμένου να διαπιστώσουμε τι πραγματικά συμβαίνει θα πρέπει να εξετάσουμε λεπτομερή δεδομένα με πληροφορίες σχετικά με την ηλικία, τις νοσηλείες και τον αριθμό των διαγνωστικών εξετάσεων.

Βιβλιογραφία: Medscape