Η COVID-19, η νόσος δηλαδή που προκαλεί ο SARS-CoV-2, γνωρίζουμε σήμερα ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για ασθενείς που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι ηλικιωμένοι, καθώς και οι ασθενείς με χρόνια νοσήματα, όπως ο διαβήτης, η υπέρταση, η καρδιαγγειακή νόσος και η παχυσαρκία.

Σύμφωνα με μία νέα έρευνα από τις ΗΠΑ, η οποία έχει αναρτηθεί προς το παρόν ως προδημοσίευση στην ιστοσελίδα medRxiv, τα ειδικά για την πρωτεΐνη ακίδα αντισώματα IgG  που αναπτύσσονται μετά από μία λοίμωξη με τον SARS-CoV-2 είναι αντιστρόφως ανάλογα με το δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ).

Παχυσαρκία και COVID-19

Ο SARS-CoV-2 έχει εξαπλωθεί σήμερα σε όλο τον κόσμο προκαλώντας περισσότερες από 78 εκατομμύρια λοιμώξεις και 1.7 εκατομμύρια θανάτους. Ωστόσο, οι γνώσεις μας σχετικά με την ανοσιακή απόκριση του ανθρώπου στον ιό είναι πολύ περιορισμένες.

Ορισμένες έρευνες έχουν δείξει ότι μερικές ομάδες του πληθυσμού έχουν αυξημένο κίνδυνο να μολυνθούν και να παρουσιάσουν σοβαρά συμπτώματα, όπως για παράδειγμα οι ηλικιωμένοι και οι ασθενείς με χρόνια νοσήματα. Προσφάτως, αρκετές μελέτες έδειξαν ότι οι παχύσαρκοι αποτελούν επίσης ευπαθή ομάδα για τη σοβαρή νόσηση από COVID-19.

Τελευταία δεδομένα δείχνουν ότι η χρόνια ήπια φλεγμονή, ή αλλιώς φλεγμονογήρανση, αποτελεί τον κύριο παράγοντα που ενοχοποιείται για τις κυτταρικές και μοριακές βλάβες που προκαλεί ο SARS-CoV-2, ενώ συνδέεται και με υψηλότερη θνησιμότητα από τον ιό.

Διαπιστώθηκε επίσης ότι η τοπική και χρόνια φλεγμονή που συνδέεται με την παχυσαρκία μπορεί να περιορίσει τη λειτουργικότητα των ανοσιακών κυττάρων, καθώς και την ανοσία.

Η φλεγμονή της παχυσαρκίας έχει συνδεθεί επίσης με μία σειρά χρονίων νόσων, όπως για παράδειγμα ο καρκίνος, η αθηροσκλήρωση, ο διαβήτης τύπου 2 και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου.

Η Έρευνα

Για τη μελέτη τους, οι επιστήμονες εξέτασαν τις επιδράσεις της παχυσαρκίας στην έκκριση ειδικών για τον SARS-CoV-2 IgG αντισωμάτων στο αίμα των ασθενών με COVID-19.

Συγκεκριμένα, υπολόγισαν τα επίπεδα των IgG αντισωμάτων σε παχύσαρκους ασθενείς, σε ασθενείς με φυσιολογικό σωματικό βάρος, αλλά και σε μία ομάδα εθελοντών που δεν είχαν ιστορικό λοίμωξης με τον ιό. Σε όλους τους παραπάνω, οι επιστήμονες έκαναν εξετάσεις με τη μέθοδο ELISA.

Όπως διαπίστωσαν, οι ασθενείς με ιστορικό λοίμωξης είχαν υψηλότερο ΔΜΣ σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Παρατηρήθηκε επίσης ότι οι ασθενείς με υψηλό ΔΜΣ παρουσίαζαν σοβαρότερα συμπτώματα από το αναπνευστικό, όπως βήχα, πυρετό, δύσπνοια και υποξία.

Τέλος, όπως ανέφεραν οι επιστήμονες, τα επίπεδα των ειδικών για τον ιό IgG αντισωμάτων συνδέθηκαν αντιστρόφως ανάλογα με το ΔΜΣ, αλλά και τους δείκτες φλεγμονογήρανσης.

Οι παρατηρήσεις της παρούσας έρευνας μπορούν να βοηθήσουν έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα φλεγμονώδες προφίλ με ισχυρή προγνωστική ισχύ για τη δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση της χυμικής ανοσίας στους παχύσαρκους ασθενείς.

Καταλήγοντας, οι ερευνητές υποστήριξαν ότι η απόκριση των αντισωμάτων στους παχύσαρκους ασθενείς είναι κάτι που θα πρέπει να εξεταστεί περισσότερο, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα του μαζικού εμβολιασμού με σκοπό την πρόληψη της COVID-19 και των επιπλοκών της. Σύμφωνα με τους ίδιους, οι παχύσαρκοι ενδεχομένως θα πρέπει να περιληφθούν στις ομάδες που θα έχουν προτεραιότητα στον εμβολιασμό.