Ακόμη και ένα επεισόδιο παγκρεατίτιδας στην παιδική ηλικία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 στην ενήλικη ζωή, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μίας νέας έρευνας.

«Τα παιδιά και οι έφηβοι με παγκρεατίτιδα χρειάζονται πιο προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης και των τροποποιησίμων παραγόντων κινδύνου μετά από ένα επεισόδιο οξείας παγκρεατίτιδας που αντιμετωπίστηκε», όπως δήλωσε ο Dr Gilad Twig, επικεφαλής της έρευνας. «Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος στην ηλικία των 40 ετών και είναι ανεξάρτητος του δείκτη μάζας σώματος στην εφηβική ηλικία», πρόσθεσε.

Η συχνότητα της οξείας παγκρεατίτιδας στα παιδιά έχει πενταπλασιαστεί τα τελευταία 20 χρόνια, όπως δήλωσε ο Dr Twig και οι συνεργάτες του από το Hebrew University στην Ιερουσαλήμ. Τα αποτελέσματα της μελέτης τους δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Diabetes Care. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται υπό εξέλιξη αρκετές έρευνες που εξετάζουν την οξεία και χρόνια παγκρεατίτιδα ως παράγοντα κινδύνου για διάφορα νοσήματα, ωστόσο καμία έρευνα δεν έχει εξετάσει αν η μη υποτροπιάζουσα οξεία παγκρεατίτιδα μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη.

Θέλοντας να εξετάσουν την παραπάνω σύνδεση, οι επιστήμονες εξέτασαν 1.8 εκατομμύρια εφήβους από το Ισραήλ που έκαναν εξετάσεις κατά τα έτη 1979-2008 πριν τη στρατιωτική τους θητεία. Οι ερευνητές ταυτοποίησαν 394 ασθενείς με ιστορικό παγκρεατίτιδας στην παιδική ηλικία, εκ των οποίων οι 281 είχαν οξεία παγκρεατίτιδα που είχε υποχωρήσει και οι 113 είχαν χρόνια παγκρεατίτιδα. Όλοι οι εθελοντές είχαν φυσιολογική λειτουργία του παγκρέατος κατά την εξέτασή τους από την έρευνα.

13 εθελοντές (4.63%) από την ομάδα της παγκρεατίτιδας που είχε αντιμετωπιστεί παρουσίασαν διαβήτη κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, ενώ στην ομάδα που δεν είχε ιστορικό παγκρεατίτιδας το ποσοστό αυτό ήταν 2.47% (44.463 εθελοντές). Από τους εθελοντές με χρόνια παγκρεατίτιδα, 9 (8%) παρουσίασαν τελικά διαβήτη.

Η προσαρμοσμένη αναλογία κινδύνου ήταν 2.23 για τους εθελοντές με ιστορικό οξείας παγκρεατίτιδας που αντιμετωπίστηκε, ενώ για τους ασθενείς με χρόνια παγκρεατίτιδα ήταν 6.19. Οι παραπάνω αριθμοί αντιπροσωπεύουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο.

Οι εθελοντές με ιστορικό παγκρεατίτιδας στην παιδική ηλικία παρουσίασαν διαβήτη κατά μέσο όρο στην ηλικία των 36.4 ετών, ενώ αυτοί που δεν είχαν ιστορικό παγκρεατίτιδας παρουσίασαν στα 40.7. Το 92% των ασθενών με ιστορικό παγκρεατίτιδας της παιδικής ηλικίας που παρουσίασαν διαβήτη, διαγνώστηκαν πριν τα 40, ενώ σε αυτούς που δεν είχαν ιστορικό παγκρεατίτιδας, το ίδιο ποσοστό ήταν 47%.

«Καθώς ο διαβήτης τύπου 2 είναι μία νόσος που μπορεί να προληφθεί, οι παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου, περιορίζουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, εφόσον εφαρμοστούν εγκαίρως σε αυτούς τους ασθενείς», είπε ο Dr Twig. «Πάντοτε πρέπει να εξετάζουμε το ιστορικό παγκρεατίτιδας στην παιδική ή εφηβική ηλικία κατά την εκτίμηση του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη», κατέληξε.

Βιβλιογραφία: Medscape