Προσφάτως, μία έρευνα από τη Φινλανδία παρατήρησε ότι οι μεσήλικες άνδρες που κατανάλωναν 1 αυγό την ημέρα είχαν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με τους άνδρες ίδιας ηλικίας που έκαναν χαμηλότερη κατανάλωση. Πώς εξηγείται όμως η παραπάνω παρατήρηση;

Μία ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τη Στεφάνια Νόερμαν, από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας, χρησιμοποίησε μία τεχνική που λέγεται «μη στοχευμένη μεταβολομική». Μέσω αυτής εξετάστηκε ένα μεγάλο εύρος χημικών και διαπιστώθηκε ότι οι άνδρες που παρουσίασαν διαβήτη τύπου 2 είχαν υψηλότερα επίπεδα τυροσίνης και μίας άγνωστης ουσίας που περιέχει εξόζη στον ορό, ανεξαρτήτως κατανάλωσης αυγών.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Molecular Nutrition and Food Research.

Αν και είναι ακόμα νωρίς να καταλήξουμε σε συμπεράσματα αναφορικά με τα αίτια, «έχουμε πλέον μία πρώτη ιδέα σχετικά με ορισμένα συστατικά των αυγών που παίζουν ρόλο στην εμφάνιση του διαβήτη τύπου 2», είπε η Νόερμαν και ο Γιούρκι Βιρτάνεν, ένας καθηγητής διατροφικής επιδημιολογίας από τον ίδιο πανεπιστήμιο.

Τα ευρήματα δείχουν ότι «η μέτρια κατανάλωση αυγών (μέχρι 1 την ημέρα) μπορεί να αποτελέσει κομμάτι μίας υγιεινής διατροφής και ενός υγιεινού τρόπου ζωής για την πρόληψη του διαβήτη τύπου 2», πρόσθεσαν.

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας, ο Τσαρλς Βέγκα, καθηγητής από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, δήλωσε ότι «υπάρχουν αντικρουόμενα δεδομένα σχετικά με τα αυγά και τον κίνδυνο διαβήτη, ωστόσο είναι σαφές ότι υπάρχουν πολύ πιο προφανείς αρνητικές συνήθειες που μπορεί να στοχευθούν για να προληφθεί η νόσος και να βελτιωθεί η καρδιαγγειακή υγεία».

Ποιο συστατικό των αυγών μπορεί να μειώνει τον κίνδυνο διαβήτη;

Η κατανάλωση των αυγών παραμένει θέμα εντόνων αντιπαραθέσεων, καθώς οι περισσότερες έρευνες από τις ΗΠΑ δείχνουν ότι η υψηλή κατανάλωση συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη, σε αντίθεση με τις έρευνες εκτός των ΗΠΑ, είπε η Νόερμαν.

Όπως υποστηρίζει, οι έρευνες από τις ΗΠΑ συχνά δεν κάνουν καλή προσαρμογή των αποτελεσμάτων για υψηλότερη κατανάλωση κρέατος, υψηλό ΔΜΣ, υψηλά ποσοστά καπνίσματος ή χαμηλότερη σωματική άσκηση στους εθελοντές που κάνουν υψηλή κατανάλωση αυγών.

Η ίδια τονίζει επίσης ότι, «τα αυγά αποτελούν μία καλή πηγή καροτενοειδών και χολίνης, τα οποία προσφέρουν οφέλη στην αντιμετώπιση της φλεγμονής, της αντίστασης στην ινσουλίνη, της οξείδωσης των λιπιδίων και του μεταβολισμού».

Η παρούσα μελέτη είχε στόχο να ταυτοποιήσει μεταβολίτες οι οποίοι πιθανώς διαφέρουν ανάλογα με την κατανάλωση αυγών και να εξετάσει αν σχετίζονται με τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, αναλύοντας δείγματα ορού από τους εθελοντές.

Στην έρευνα έλαβαν μέρος συνολικά 2682 άνδρες από την περιοχή Κυόπιο της Φινλανδίας που είχαν ηλικίες 42-60 ετών κατά τα έτη 1984-1989. Στην αρχή της έρευνας, οι άνδρες κατέγραψαν τη διατροφή τους για ένα διάστημα 4 ημερών από μία λίστα που περιελάμβανε 126 κοινά τρόφιμα και ποτά στη Φινλανδία.

Οι ερευνητές εξέτασαν στη συνέχεια την ποσότητα αυγού που κατανάλωσε ο κάθε εθελοντής λαμβάνοντας υπ’όψη την περιεκτικότητα των διαφόρων τροφίμων σε αυγό.

Μετά από 19.3 χρόνια κατά μέσο όρο, 432 άνδρες εμφάνισαν διαβήτη τύπου 2.

Οι ερευνητές επέλεξαν τυχαία 264 εθελοντές με ΔΜΣ από 20 έως 30 και ημερήσια κατανάλωση θερμίδων πάνω από 1700. Στη συνέχεια τους χώρισαν σε 4 ομάδες για να κάνουν τη μεταβολομική ανάλυση. Τελικά, αφού εξαιρέθηκαν οι άνδρες για τους οποίους δεν υπήρχαν δείγματα ορού, οι ερευνητές εξέτασαν συνολικά 239 εθελοντές:

  • Ομάδα ελέγχου με υψηλή κατανάλωση αυγών (1/ημέρα, 61 άνδρες)
  • Ομάδα ελέγχου με χαμηλή κατανάλωση αυγών (2/εβδομάδα, 60 άνδρες)
  • Ασθενείς με νέα διάγνωση διαβήτη και υψηλή κατανάλωση αυγών (60 άνδρες)
  • Ασθενείς με νέα διάγνωση διαβήτη και χαμηλή κατανάλωση αυγών (58 άνδρες)

Οι άνδρες με τα υψηλότερα επίπεδα τυροσίνης στον ορό είχαν σχεδόν διπλάσια πιθανότητα να παρουσιάσουν διαβήτη τύπου 2 κατά τη διάρκεια της έρευνας (95% αυξημένο κίνδυνο). Το ίδιο ίσχυε και για τους άνδρες με την άγνωστη ουσία που περιέχει εξόζη (113% αυξημένος κίνδυνος), ανεξαρτήτως της κατανάλωσης αυγών.

Η τυροσίνη και η άγνωστη αυτή ουσία σχετίστηκαν θετικά με αρκετούς μεταβολίτες, όπως το μονογλυκερίδιο (16:1), οι οποίοι ήταν υψηλότεροι στους εθελοντές που έκαναν χαμηλή κατανάλωση αυγών.

Οι δύο αυτές ουσίες συνδέθηκαν επίσης αρνητικά με άλλους μεταβολίτες, όπως το lysoPC (16:1), οι οποίοι ήταν υψηλότεροι σε αυτούς που έτρωγαν περισσότερα αυγά.

Ωστόσο, όπως σημείωσαν οι ερευνητές, πιθανώς υπάρχουν και άλλοι μεταβολίτες που σχετίζονται με την τυροσίνη και τον άλλο παράγοντα που δεν ήταν δυνατό να ταυτοποιηθούν.

Η χοληστερόλη στα αυγά δεν μπορεί να εξηγήσει τα αποτελέσματα

Όπως δήλωσαν οι ερευνητές, δεν υπάρχουν αρκετές έρευνες με εθελοντές που κάνουν κατανάλωση πάνω από 1 αυγό την ημέρα, επομένως δεν είναι δυνατό να εξεταστούν οι επιδράσεις για υψηλότερη κατανάλωση από αυτή.

Για να έχουμε επομένως, πληροφορίες για υψηλότερη κατανάλωση, θα χρειαστεί να γίνουν νέες έρευνες, όπως η DIABEGG. Η έρευνα αυτή διεξήχθη πέρσι στην Αυστραλία και έδειξε ότι οι άνδρες με υψηλότερη κατανάλωση αυγών είχαν υψηλότερη πρόσληψη χοληστερόλης σε σχέση με αυτούς που έτρωγαν λιγότερα αυγά. Η διαφορά αυτή ωστόσο δεν ήταν εμφανής στις εξετάσεις αίματος.

«Για τους περισσότερους ανθρώπους, η χοληστερόλη από τη διατροφή δεν επηρεάζει τις συγκεντρώσεις χοληστερόλης αίματος επομένως το παραπάνω εύρημα μάς προκάλεσε έκπληξη», είπε η Νόερμαν και ο Βιρτάνεν.

«Η έρευνά μας παρατήρησε επίσης ότι η κατανάλωση των αυγών δεν επηρεάζει τα λιπίδια αίματος, όπως φάνηκε από την KIHD», συμπλήρωσαν.

Επομένως, «η χοληστερόλη της διατροφής που περιέχεται στα αυγά δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί η αυξημένη κατανάλωσή τους συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο διαβήτη».

«Κάποια άλλα συστατικά, όπως η χολίνη και άλλες βιοενεργές ουσίες, μπορεί να παίζουν κάποιο ρόλο, ωστόσο χρειάζονται περαιτέρω έρευνες για να εξηγήσουμε την παραπάνω συσχέτιση».

Βιβλιογραφία: Medscape