Η αγγειίτιδα είναι μια πάθηση που αφορά φλεγμονή στα αιμοφόρα αγγεία. Η πάθηση εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σας σύστημα επιτίθεται στα αιμοφόρα αγγεία σας κατά λάθος. Αυτό μπορεί να συμβεί ως αποτέλεσμα μιας μόλυνσης, ενός φαρμάκου, ή μίας άλλης ασθένειας ή νόσου. Η «φλεγμονή» αναφέρεται στην αντίδραση του οργανισμού σε κάποιον τραυματισμό, και εν προκειμένω στα αιμοφόρα αγγεία. Συνήθως η φλεγμονή εκδηλώνεται με πόνο, ερυθρότητα, θερμότητα, οίδημα και απώλεια λειτουργίας των προσβεβλημένων ιστών. Η φλεγμονή στην αγγειίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα. Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το ποια αιμοφόρα αγγεία, όργανα ή άλλα συστήματα του σώματος επηρεάζονται.

Γενικά για την Αγγειίτιδα

Η αγγειίτιδα μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε αιμοφόρο αγγείο του σώματος (αρτηρίες, φλέβες ή τριχοειδή αγγεία). Οι αρτηρίες μεταφέρουν το αίμα από την καρδιά στα υπόλοιπα όργανα. Οι φλέβες μεταφέρουν το αίμα από τα όργανα και τα άκρα πίσω στην καρδιά. Τα τριχοειδή αγγεία συνδέουν τις μικρές αρτηρίες και φλέβες. Αν ένα αιμοφόρο αγγείο φλεγμαίνει μπορεί να στενωθεί ή και να κλείσει τελείως. Αυτό περιορίζει ή εμποδίζει τη ροή του αίματος από το αγγείο. Σπάνια, το αιμοφόρο αγγείο θα τεντωθεί και θα εξασθενήσει, με αποτέλεσμα να διογκωθεί. Αυτή η προεξοχή είναι γνωστή ως ανεύρυσμα. Η διάσπαση της ροής του αίματος που προκαλείται από τη φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει βλάβες σε διάφορα όργανα του σώματος. Τα συμπτώματα εξαρτώνται από τα όργανα που έχουν πάθει βλάβη και την έκταση των βλαβών. Τυπικά συμπτώματα της φλεγμονής, όπως πυρετός και πόνοι, είναι κοινά μεταξύ ανθρώπων που πάσχουν από αγγειίτιδα.

Πρόγνωση

Υπάρχουν πολλοί τύποι αγγειίτιδας, αλλά γενικά η πάθηση είναι σπάνια. Αν έχετε αγγειίτιδα η πρόγνωση εξαρτάται από:

  • Τον τύπο της αγγειίτιδας που έχετε
  • Ποια όργανα επηρεάζονται
  • Πόσο γρήγορα χειροτερεύει η κατάσταση
  • Τη βαρύτητα της νόσου

Η θεραπεία συχνά έχει καλά αποτελέσματα αν ξεκινήσει νωρίς. Σε κάποιες περιπτώσεις, η αγγειίτιδα μπορεί να πέσει σε ύφεση. «Ύφεση» σημαίνει ότι η νόσος δεν είναι ενεργή, αλλά μπορεί να επανέλθει ή να αναδυθεί στο μέλλον. Κάποιες φορές η αγγειίτιδα είναι χρόνια, και δεν πέφτει ποτέ σε ύφεση. Μακροχρόνια φαρμακευτική θεραπεία συνήθως μπορεί να περιορίσει τα συμπτώματα της χρόνιας αγγειίτιδας. Σπάνια, η αγγειίτιδα δεν ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία ή ακόμη και θάνατο. Πολλά είναι ακόμα άγνωστα για τις αγγειίτιδες. Ωστόσο, οι ερευνητές συνεχίζουν να μαθαίνουν όλο και περισσότερα για τη νόσο και τα διάφορα είδη, τα αίτια και τις θεραπείες της.

Είδη Αγγειίτιδας

Υπάρχουν πολλοί τύποι αγγειίτιδας. Όλοι οι τύποι όμως περιλαμβάνουν φλεγμονές των αιμοφόρων αγγείων. Ωστόσο, οι περισσότεροι τύποι διαφέρουν ως προς το ποιο αγγείο επηρεάζουν και ποια όργανα εμπλέκονται. Οι τύποι της αγγειίτιδας συχνά ταξινομούνται με βάση το μέγεθος των αιμοφόρων αγγείων που επηρεάζουν.

Αγγειίτιδες Μεγαλύτερων Αγγείων

Αυτοί οι τύποι αγγειίτιδας συνήθως επηρεάζουν τα μεγαλύτερα αγγεία του σώματος

Νόσος του Behçet

Η Νόσος του Behçet μπορεί να προκαλέσει υποτροπιάζοντα, επώδυνα έλκη (πληγές) στο στόμα, έλκη στα γεννητικά όργανα, δερματικές βλάβες ομοιάζουσες με ακμή και φλεγμονή στους οφθαλμούς που ονομάζεται ραγοειδίτιδα. Η νόσος εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 20 έως 40 ετών. Συνήθως εμφανίζεται σε άνδρες μπορεί όμως να εμφανιστεί και σε γυναίκες. Η νόσος του Behçet είναι πιο συχνή σε άτομα που κατάγονται από τη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Άπω Ανατολή αν και σπάνια εμφανίζεται και σε Μαύρους. Ερευνητές πιστεύουν ότι ένα γονίδιο που λέγεται HLAB51 μπορεί να παίζει ρόλο στη Νόσο του Behçet. Ωστόσο όλοι οι φορείς του γονιδίου δεν εμφανίζουν τη νόσο.

Σύνδρομο Cogan

Το σύνδρομο Cogan μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους που έχουν μια συστηματική αγγειίτιδα που επηρεάζει τα μεγάλα αιμοφόρα αγγεία, κυρίως την αορτή και την αορτική βαλβίδα. Η αορτή είναι η κύρια αρτηρία που μεταφέρει αίμα πλούσιο σε οξυγόνο από την καρδιά στο σώμα. Μια συστηματική αγγειίτιδα είναι ένα είδος αγγειίτιδας που επηρεάζει το σώμα ολικά. Το σύνδρομο Cogan μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή των ματιών που ονομάζεται διάμεση κερατίτιδα. Το σύνδρομο μπορεί επίσης να επηρεάσει την ακοή προκαλώντας κώφωση.

Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα

Η Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα συνήθως επηρεάζει την κροταφική αρτηρία, μία αρτηρία στα πλάγια της κεφαλής. Αυτή η πάθηση καλείται κροταφική αρτηρίτιδα. Τα συμπτώματα αυτής της νόσου περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ευαισθησία στο τριχωτό της κεφαλής, πόνο στη γνάθο, θόλωση της όρασης, διπλωπία και οξεία (αιφνίδια) απώλεια της όρασης. Η Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα είναι η πιό κοινή μορφή αγγειίτιδας σε ενήλικες ηλικίας άνω την 50 ετών. Συνηθέστερα εμφανίζεται σε άτομα Σκανδιναβικής καταγωγής, αλλά μπορεί να επηρεάσει άτομα κάθε φυλής.

Ρευματική πολυμυαλγία

Η Ρευματική Πολυμυαλγία ή PMR, επηρεάζει συνήθως τις μεγάλες αρθρώσεις του σώματος, όπως οι ώμοι και το ισχίο. Η PMR συνήθως προκαλεί δυσκαμψία και πόνο στους μυς του λαιμού, των ώμων, της πλάτης, των ισχίων και των μηρών. Η PMR εμφανίζεται συνήθως μόνη της, αλλά ένα 10-20% των ανθρώπων που που έχουν PMR εμφανίζουν επίσης γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα. Επίσης περίπου οι μισοί από τους ασθενείς που πάσχουν από γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα μπορεί να εμφανίσουν PMR.

Αρτηρίτιδα Takayasu

H Αρτηρίτιδα Takayasu επηρεάζει μεσαίου και μεγάλου μεγέθους αρτηρίες, ιδιαίτερα την αορτή και τους κλάδους της. Η πάθηση κάποιες φορές ονομάζεται και σύνδρομο του αορτικού τόξου. Αν και είναι σπάνια νόσος, η Αρτηρίτιδα Takayasu εμφανίζεται κυρίως σε έφηβες και νεαρές γυναίκες. Είναι πιο συχνή σε Ασιάτες αλλά μπορεί να εμφανιζτεί σε οποιαδήποτε φυλή. Η Αρτηρίτιδα Takayasu είναι μία συστηματική ασθένεια. Μία συστηματική νόσος είναι αυτή που επηρεάζει κάποιον συνολικά. Τα συμπτώματα της Αρτηρίτιδας Takayasu μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση και αίσθημα αδιαθεσίας, πυρετό, νυχτερινή εφίδρωση, ευαισθησία στις αρθρώσεις, απώλεια της όρεξης και απώλεια βάρους. Αυτά τα σημεία συνήθως εμφανίζονται πριν την εμφάνιση άλλων συμπτωμάτων που μας προδιαθέτουν για αρτηρίτιδα.

Αγγειίτιδες Μεσαίου Μεγέθους Αγγείων

Αυτοί οι τύποι αγγειίτιδας συνήθως επηρεάζουν τα μεσαίου μεγέθους αγγεία του σώματος

Νόσος του Buerger

Η Νόσος του Buerger γνωστή και ως αποφρακτική θρομβοαγγειίτιδα, συνήθως επηρεάζει τη ροή του αίματος στα χέρια και τα πόδια. Τα αιμοφόρα αγγεία στα χέρια και τα πόδια στενεύουν ή κλείνουν εντελώς. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι λιγότερο αίμα ρέει στους προσβεβλημένους ιστούς, που μπορεί να προκαλέσει πόνο και βλάβη των ιστών. Σπάνια, η Νόσος του Buerger μπορεί να επηρεάσει επίσης τα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου, της κοιλίας και της καρδιάς. Η νόσος επηρεάζει συνήθως άνδρες ηλικίας 20 έως 40 ετών με καταγωγή από την Ασία ή την Ανατολική Ευρώπη. Η ασθένεια εμφανίζεται πολύ συχνά σε καπνιστές. Τα συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν πόνο στις γάμπες και τα πόδια κατά το περπάτημα ή πόνο στους πήχεις και τα χέρια κατά την κίνηση. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν θρόμβους στις επιπολείς φλέβες των άκρων και Φαινόμενο Raynaud. Στις βαριές περιπτώσεις της νόσου, μπορεί να δημιουργηθούν έλκη στα δάκτυλα χεριών και ποδιών που εξελίσσονται σε γάγγραινα. Ο όρος «γάγγραινα» χρησιμοποιείται για να περιγράψει θάνατο ή φθορά των ιστών. Χειρουργική παράκαμψη των αιμοφόρων αγγείων μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ροής του αίματος σε ορισμένες περιοχές. Η φαρμακευτική θεραπεία της νόσου γενικά δεν είναι αποτελεσματική. Ο καλύτερος τρόπος καταπολέμησης της νόσου είναι η άμεση διακοπή οποιουδήποτε προϊόντος καπνού.

Αγγειίτιδα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

Η αγγειίτιδα του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ) συνήθως εμφανίζεται σαν αποτέλεσμα μίας συστηματικής αγγειίτιδας. Η συστηματική αγγειίτιδα είναι αυτή που επηρεάζει το σώμα συνολικά. Πολύ σπάνια, η αγγειίτιδα αυτή επηρεάζει μόνο τον εγκέφαλο ή/και τον νωτιαίο μυελό. Όταν συμβαίνει αυτό ονομάζεται πρωτογενής αγγειίτιδα του ΚΝΣ. Τα συμπτώματα της αγγειίτιδας του ΚΝΣ περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, δυσκολία στη σκέψη, αλλαγές στη διανοητική λειτουργία ή συμπτώματα ομοιάζοντα εγκεφαλικό, όπως μυϊκή αδυναμία και παράλυση (αδυναμία κίνησης).

Νόσος Kawasaki

Η Νόσος Kawasaki είναι μία σπάνια νόσος της παιδικής ηλικίας κατά την οποία τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων σε όλο το σώμα φλεγμαίνουν. Η νόσος μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε είδος αιμοφόρου αγγείου στο σώμα όπως αρτηρίες φλέβες και τριχοειδή αγγεία. Η Νόσος Kawasaki είναι επίσης γνωστή ως βλεννογονο-δερματικό λεμφαδενικό σύνδρομο. Αυτό οφείλεται στα συμπτώματα της νόσου που περιλαμβάνουν ερυθρότητα των βλεννογόνων στα μάτια και στο στόμα, ερυθρότητα στο δέρμα και διόγκωση των λεμφαδένων. Κάποιες φορές η νόσος προσβάλλει τις στεφανιαίες αρτηρίες, η οποίες μεταφέρουν αίμα πλούσιο σε οξυγόνο στην καρδιά. Έτσι, ένας μικρός αριθμός των παιδιών που πάσχουν από τη νόσο Kawasaki μπορεί να έχουν σοβαρά καρδιακά προβλήματα.

Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

Η Οζώδης πολυαρτηρίτιδα μπορεί να επηρεάσει πολλά μέρη του σώματος. Συχνά επηρεάζει τα νεφρά, το πεπτικό σύστημα, τα νεύρα και το δέρμα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, γενικό αίσθημα αδιαθεσίας, απώλεια βάρους, πόνοι στους μυς και τις αρθρώσεις, καθώς και πόνο στους μυς της γάμπας που αναπτύσσεται σε διάστημα εβδομάδων ή μηνών. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν αναιμία (χαμηλός αριθμός ερυθρών αιμοσφαιρίων), ένα μεμβρανώδες εξάνθημα, προεξοχές κάτω από το δέρμα και πόνος στο στομάχι μετά το φαγητό. Αυτό το είδος αγγειίτιδας πάντως είναι πολύ σπάνιο αν και τα συμπτώματα μπορεί να είναι παρόμοια με εκείνα άλλων τύπων αγγειίτιδας. Κάποιες περιπτώσεις οζώδους πολυαρτηρίτιδας φαίνεται να σχετίζονται με την Ηπατίτιδα B ή C.

Αγγειίτιδες Μικρών Αγγείων

Αυτές οι αγγειίτιδες συνήθως επηρεάζουν μικρά αιμοφόρα αγγεία του σώματος.

Ηωσινοφιλική κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα

Η Ηωσινοφιλική κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα ή EGPA είναι μία πολύ σπάνια νόσος που προκαλεί φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων. Η νόσος είναι επίσης γνωστή ως Σύνδρομο ChurgStrauss ή αλλεργική αγγειίτιδα και κοκκιωμάτωση. Μπορεί να επηρεάσει πολλά όργανα όπως του πνεύμονες, το δέρμα, τα νεφρά, ο νευρικό σύστημα και την καρδιά. Μπορεί να εμφανίσει και άλλα συμπτώματα σπανιότερα όπως άσθμα, υψηλά επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων στο αίμα και τους ιστούς καθώς και κοκκιώματα.

Κρυοσφαιριναιμική Αγγειίτιδα

Η Κρυοσφαιριναιμική Αγγειίτιδα εμφανίζεται όταν μη φυσιολογικές πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος (κρυοσφαιρίνες) πήζουν το αίμα και δυσχεραίνουν τη ροή του αίματος. Αυτό προκαλεί πόνο και βλάβες στο δέρμα, τις αρθρώσεις, τα περιφερικά νεύρα, τα νεφρά και το ήπαρ. Οι Κρυοσφαιρίνες είναι μη φυσιολογικές πρωτεΐνες στο αίμα που συγκολλώνται μεταξύ τους και πυκνώνουν το πλάσμα του αίματος. Οι Κρυοσφαιρίνες μπορούν να ανιχνευθούν στο εργαστήριο με την έκθεση ενός δείγματος αίματος σε ψυχρή θερμοκρασία. Σε χαμηλές θερμοκρασίες οι πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού σχηματίζουν πήγματα όμως όταν η θερμοκρασία ανεβεί πάλι, τα πήγματα διαλύονται. Τα αίτια της Κρυοσφαιριναιμικής Αναιμίας δεν είναι πάντα γνωστά. Σε κάποιες περιπτώσεις, συνδέεται με άλλα νοσήματα όπως λέμφωμα, πολλαπλό μυέλωμα, νόσοι του συνδετικού ιστού και ηπατίτιδα C.

IgA Αγγειίτιδα

Στην IgA (ανοσοσφαιρίνη Α) Αγγειίτιδα (γνωστή και ως Πορφύρα Henoch Schonlein), μη φυσιολογικές εναποθέσεις IgA αναπτύσσονται σε μικρά αιμοφόρα αγγεία του δέρματος, των αρθρώσεων, των εντέρων και των νεφρών. Το IgA είναι ένα είδος αντισώματος που φυσιολογικά βοηθά στην προστασία του οργανισμού από λοιμώξεις. Τα συμπτώματα της IgA Αγγειίτιδας περιλαμβάνουν ένα ερυθροϊώδες εξάνθημα το οποίο εντοπίζεται συνήθως στους γλουτούς ή στα πόδια, κοιλιακό άλγος, οίδημα και πόνο στις αρθρώσεις και αίμα στα ούρα. Οι ασθενείς με IgA Αγγειίτιδα δεν εμφανίζουν απαραίτητα όλα τα συμπτώματα, αλλά σχεδόν όλοι έχουν το χαρακτηριστικό εξάνθημα. Η IgA Αγγειίτιδα εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά ηλικίας 2-11 ετών, αλλά μπορεί να επηρεάσει άτομα όλων των ηλικιών. Περισσότερο από το 75% των περιπτώσεων της IgA Αγγειίτιδας συμβαίνουν μετά από μία λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, μία λοίμωξη του λαιμού ή μια γαστρεντερική λοίμωξη. Οι περισσότεροι ασθενείς με IgA Αγγειίτιδα θεραπεύονται σε 1-2 μήνες χωρίς να έχει μείνει κάποια μόνιμη βλάβη. Σε σπάνιες περιπτώσεις τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο ή επανέρχονται.

Αγγειίτιδα από υπερευαισθησία

Η Αγγειίτιδα από υπερευαισθησία επηρεάζει το δέρμα. Η πάθηση είναι επίσης γνωστή ως αλλεργική αγγειίτιδα, δερματική αγγειίτιδα ή λευκοκυτταροκλαστική αγγειίτιδα. Ένα κοινό σύμπτωμα είναι οι κόκκινες κηλίδες στο δέρμα με εντόπιση συνήθως στο κατώτερο μέρος των ποδιών. Στους κλινήρεις ασθενείς, το εξάνθημα εμφανίζεται στο κάτω μέρος της πλάτης. Η αγγειίτιδα αυτή συνήθως είναι αποτέλεσμα αλλεργικής αντίδρασης σε κάποιο φάρμακο ή κάποιας φλεγμονής. Η διακοπή του φαρμάκου ή η αντιμετώπιση της φλεγμονής συνήθως θεραπεύει και την αγγειίτιδα. Ωστόσο, κάποιοι ασθενείς ίσως χρειαστούν συμπληρωματική θεραπεία με αντιφλεγμονώδη φάρμακα (όπως τα κορικοστεροειδή) για μικρό χρονικό διάστημα. Αυτά τα φάρμακα βοηθούν στην καταπολέμηση της φλεγμονής.

Μικροσκοπική πολυαγγειίτιδα

Η Μικροσκοπική πολυαγγειίτιδα επηρεάζει τα μικρά αιμοφόρα αγγεία, ιδιαίτερα αυτά που βρίσκονται στα νεφρά και στους πνεύμονες. Η νόσος εμφανίζεται κυρίως σε μεσήλικες και επηρεάζει περισσότερο τους άντρες. Τα συμπτώματα δεν είναι χαρακτηριστικά και ξεκινούν σταδιακά με πυρετό, απώλεια βάρους και μυϊκούς πόνους. Κάποιες φορές τα συμπτώματα εμφανίζονται ξαφνικά και προοδεύουν γρήγορα οδηγώντας σε νεφρική ανεπάρκεια. Αν επηρεαστούν οι πνεύμονες ένα από τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να είναι ο βήχας με αίμα. Η Μικροσκοπική πολυαγγειίτιδα πολλές φορές εμφανίζεται ως αγγειίτιδα του εντερικού σωλήνα, του δέρματος και του νευρικού συστήματος. Τα συμπτώματα της Μικροσκοπικής πολυαγγειίτιδας πολλές φορές ομοιάζουν τα συμπτώματα της Κοκκιωμάτωσης Wegener. Ωστόσο η Μικροσκοπική πολυαγγειίτιδα συνήθως δεν επηρεάζει τη μύτη και τα ιγμόρεια και δεν προκαλεί ανώμαλο σχηματισμό ιστού στους πνεύμονες και τα νεφρά. Τα εργαστηριακά ευρήματα συνήθως καταδεικνύουν φλεγμονή. Αυτά περιλαμβάνουν υψηλή ταχύτητα καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων, χαμηλή αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτη, καθώς και υψηλά λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια. Ακόμη, περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς που πάσχουν από Μικροσκοπική πολυαγγειίτιδα έχουν κάποια συγκεκριμένα αντισώματα στο αίμα τους. Αυτά ονομάζονται αντιουδετεροφιλικά αντισώματα (ANCA) και εμφανίζονται επίσης σε ασθενείς με κοκκιωμάτωση Wegener. Ο έλεγχος για ANCA δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση καμίας από τις δυο νόσους. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν βοηθητικό μέσο για την διάγνωση ανθρώπων με συμπτώματα που ομοιάζουν αγγειίτιδες.

Από τι προκαλείται η αγγειίτιδα;

Η αγγειίτιδα εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα αιμοφόρα αγγεία κατά λάθος. Τα αίτια αυτού του γεγονότος δεν είναι ακόμη γνωστά. Μία πρόσφατη ή χρόνια λοίμωξη μπορεί να είναι η αιτία αυτής της επίθεσης. Το σώμα μπορεί ακόμη να επιτεθεί στα δικά του αιμοφόρα αγγεία σαν απόκριση σε κάποιο φάρμακο. Κάποιες φορές προκαλείται από ένα αυτοάνοσο νόσημα. Οι αυτοάνοσες νόσοι προκαλούνται όταν το σώμα παράγει αντισώματα που στοχεύουν τους δικούς του ιστούς ή αγγεία. Παράδειγμα τέτοιων νόσων είναι ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και το σκληρόδερμα. Μπορεί να νοσείτε από αυτές τις νόσους για χρόνια πριν εμφανιστεί αγγειίτιδα. Η αγγειίτιδα συχνά συνδέεται και με κάποιες μορφές καρκίνου του αίματος, όπως η λευχαιμία και το λέμφωμα.

Ποιοι κινδυνεύουν από Αγγειίτιδα;

Η αγγειίτιδες εμφανίζονται σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας, φυλής ή φύλου. Κάποια είδη αγγειίτιδας εμφανίζονται συχνότερα σε άτομα που:

  • Πάσχουν από κάποιες συγκεκριμένες νόσους όπως χρόνια Ηπατίτιδα B ή C
  • Πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα όπως Λύκο, Ρευματοειδή Αρθρίτιδα ή Σκληρόδερμα
  • Καπνίζουν

Ποια είναι τα συμπτώματα της αγγειίτιδας;

Τα συμπτώματα της αγγειίτιδας ποικίλλουν. Εξαρτώνται από τον τύπο της αγγειίτιδας του ασθενή, τα όργανα που προσβάλλονται και την σοβαρότητα της νόσου. Σε κάποιους εμφανίζονται μόνο κάποια από τα συμπτώματα ένω σε άλλους μπορεί να εμφανίζονται πολλά περισσότερα. Κάποιες φορές τα συμπτώματα αναπτύσσονται αργά, σε χρονική διάρκεια μεγαλύτερη από μήνες. Άλλες φορές τα συμπτώματα εμφανίζονται σε διάστημα λίγω ημερών ή εβδομάδων.

Συστηματικά Σημεία και Συμπτώματα

Τα συστηματικά συμπτώματα είναι αυτά που επηρεάζουν τον οργανισμό συνολικά. Κοινά συστηματικά συμπτώματα της αγγειίτιδας είναι:

  • Πυρετός
  • Απώλεια της όρεξης
  • Απώλεια βάρους
  • Κόπωση (κούραση)
  • Γενικότεροι πόνοι και άλγη
  • Συμπτώματα ανά όργανο ή σύστημα του σώματος

Η αγγειίτιδα μπορεί να επηρεάσει διάφορα όργανα και συστήματα του σώματος, προκαλώντας μία σειρά από σημεία και συμπτώματα.

  • Δέρμα: Αν η αγγειίτιδα επηρεάζει το δέρμα μπορεί να παρατηρήσετε σημεία όπως ερυθρές κηλίδες, συστάδες από μικρές κουκκίδες, μώλωπες ή κνίδωση. Μπορεί να προκληθεί επίσης φαγούρα.
  • Αρθρώσεις: Εάν η αγγειίτιδα επηρεάζει τις αρθρώσεις μπορεί να έχουμε εμφάνιση αρθρίτιδας σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις.
  • Πνεύμονες: Αν η αγγειίτιδα επηρεάζει τους πνεύμονες, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως δύσπνοια ή αιμόπτυση. Στην ακτινογραφία θώρακος θα υπάρχουν συμπτώματα που ομοιάζουν πνευμονία.
  • Γαστρεντερικός Σωλήνας: Αν η αγγειίτιδα προσβάλλει το γαστρεντερικό σωλήνα, μπορεί να εμφανιστούν έλκη στο στόμα ή να υπάρχει κοιλιακό άλγος. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η ροή του αίματος προς το έντερο μπορεί να σταματήσει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση ή και ρήξη των τοιχωμάτων του εντέρου. Μία ρήξη μπορεί να έχει πολύ σοβαρές επιπτώσεις ακόμη και θάνατο.
  • Ιγμόρεια, Μύτη, Λαιμός και Αυτιά: Αν η αγγειίτιδα επηρεάζει τα ιγμόρεια, τη μύτη, το λαιμό ή τα αυτιά μπορεί να εμφανιστεί ιγμορίτιδα ή χρόνια μέση ωτίτιδα. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν έλκη στη μύτη και σε κάποιες πριπτώσεις απώλεια της ακοής.
  • Οφθαλμοί: Αν η αγγειίτιδα επηρεάζει τα μάτια, μπορεί να εμφανιστεί ερυθρότητα, φαγούρα ή κάψιμο στα μάτια. Μπορεί επίσης να υπάρξει φωτευαισθησία και θόλωση της όρασης. Σπάνια μπορεί να προκληθεί ακόμη και τύφλωση.
  • Εγκέφαλος: Αν η αγγειίτιδα επηρεάζει τον εγκέφαλο, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, δυσκολία να σκεφτούμε καθαρά, αλλαγές στην διανοητική λειτουργία ή συμπτώματα ομοιάζοντα εγκεφαλικό, όπως μυική αδυναμία και παράλυση.
  • Νεύρα: Αν η αγγειίτιδα επηρεάζει τα νεύρα μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και αδυναμία σε διάφορα μέρη του σώματος. Μπορεί να υπάρχει ακόμη απώλεια αισθητικότητας ή δύναμης στα χέρια και τα πόδια και οξείς πόνοι στα χέρια και τα πόδια.

Πώς διαγιγνώσκεται η αγγειίτιδα;

Ο ιατρός σας θα διαγνώσει αγγειίτιδα βασιζόμενος στα συμπτώματα, το ιατρικό ιστορικό, την φυσική εξέταση και τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων.

Άλλες ειδικότητες

Ανάλογα με τον τύπο της αγγειίτιδας που έχετε και τα όργανα που προσβάλλονται, ο ιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε ιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων όπως:

  • Ρευματολόγο (ειδικό για μυς και αρθρώσεις)
  • Λοιμωξιολόγο
  • Δερματολόγο
  • Πνευμονολόγο
  • Νεφρολόγο
  • Νευρολόγο
  • Καρδιολόγο
  • Οφθαλμίατρο
  • Ουρολόγο

Διαγνωστικά Τεστ και Εξετάσεις

Πολλές εξετάσεις έχουν χρησιμότητα για τη διάγνωση της αγγειίτιδας.

Εξετάσεις αίματος

Η εξέταση αίματος μπορεί να μας δείξει αν έχετε φυσιολογικά επίπεδα αιμοσφαιρίων και αντισωμάτων στο αίμα σας. Στις εξετάσεις αίματος ελέγχουμε:

  1. Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτη: Χαμηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη υποδηλώνουν αναιμία, μία επιπλοκή της αγγειίτιδας. Η αγγειίτιδα μπορεί επίσης να επηρεάσει την ικανότητα του σώματος να παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια.
  2. Αντιουδετεροφιλικά αντισώματα (ANCA): Αυτά τα αντισώματα εμφανίζονται σε άτομα που πάσχουν από κάποιους τύπους αγγειίτιδας.
  3. Ταχύτητα Καθίζησης Ερυθρών Αιμοσφαιρίων (ΤΚΕ): Μια υψηλή ΤΚΕ συνήθως είναι σημείο φλεγμονής.
  4. Ποσότητα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CPR) στο αίμα: Υψηλά επίπεδα CPR υποδηλώνουν φλεγμονή.
Βιοψία

Η βιοψία είναι συχνά ο καλύτερος τρόπος για τον ιατρό για να κάνει μία ασφαλή διάγνωση αγγειίτιδας. Κατά την βιοψία, ο ιατρός σας θα πάρει ένα μικρό κομμάτι ιστού από το σώμα σας για να μελετήσει σε μικροσκόπιο. Το κομμάτι θα προέρχεται από ένα ιστό ή ένα αγγείο. Ένας παθολογοανατόμος θα μελετήσει το δείγμα για σημάδια φλεγμονής ή ιστική βλάβη. Ο παθολογοανατόμος είναι ο ιατρός που εξειδικεύεται στην διάγνωση ασθενειών με τη μελέτη κυττάρων και ιστών με τη χρήση μικροσκοπίου.

Πίεση Αίματος

Οι ασθενείς με αγγειίτιδα πρέπει να ελέγχουν συχνά την αρτηριακή τους πίεση. Μια αγγειίτιδα που βλάπτει τα νεφρά μπορεί να προκαλέσει υψηλή αρτηριακή πίεση.

Ανάλυση Ούρων

Με αυτή την εξέταση ανιχνεύονται μη φυσιολογικά επίπεδα πρωτεϊνών ή αιμοσφαιρίων στα ούρα. Μη φυσιολογικά επίπεδα αυτών των ουσιών είναι ένδειξη αγγειίτιδας στα νεφρά.

ΗΚΓ (Ηλεκτροκαρδιογράφημα)

Το ΗΚΓ είναι μία απλή ανώδυνη εξέταση που καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς. Εν προκειμένω, μας βοηθάει να καταλάβουμε αν η αγγειίτιδα επηρεάζει την καρδιά.

Ηχοκαρδιογράφημα

Το ηχοκαρδιογράφημα είναι μία ανώδυνη εξέταση που χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα για να δημιουργήσει μία κινούμενη εικόνα της καρδιάς. Η εξέταση δίνει πληροφορίες για το μέγεθος και το σχήμα της καρδιάς καθώς και το πόσο καλά λειτουργούν οι βαλβίδες, οι κόλποι και οι κοιλίες της καρδιάς.

Ακτινογραφία Θώρακα

Η ακτινογραφία θώρακος είναι μια ανώδυνη εξέταση που δημιουργεί μία απεικόνιση των διαφόρων οργάνων της θωρακικής κοιλότητας, όπως την καρδιά, τους πνεύμονες και τα αιμοφόρα αγγεία. Η ακτινογραφία θώρακος θα δείξει αν υπάρχει αγγειίτιδα που επηρεάζει τους πνεύμονες ή τα μεγάλα αγγεία (όπως την αορτή ή την πνευμονική αρτηρία).

Δοκιμασίες της Πνευμονικής Λειτουργίας

Με τις δοκιμασίες της πνευμονικής λειτουργίας μπορούμε να ελέγξουμε την ποσότητα του εισπνεόμενου και εκπνεόμενου αέρα, πόσο γρήγορα μπορεί να γίνει η εκπνοή και πόσο αποδοτικά μεταφέρεται οξυγόνο από τους πνεύμονες στο αίμα. Οι δοκιμασίες της πνευμονικής λειτουργίας βοηθούν τον ιατρό να καταλάβει αν η ροή οξυγόνου μέσα και έξω από τους πνεύμονες είναι περιορισμένη ή παρεμποδίζεται αρκετά.

Υπερηχογράφημα Κοιλίας

Το υπερηχογράφημα κοιλίας χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα για να δημιουργήσει μια εικόνα από τα όργανα και τους ιστούς στην κοιλιακή χώρα. Έτσι γίνεται ορατό αν κάποια αγγειίτιδα επηρεάζει τα όργανα της κοιλίας.

Αξονική τομογραφία

Η αξονική τομογραφία ή CT scan, είναι ένα είδος ακτινογραφίας που χρησιμοποιεί ακτίνες Χ και δημιουργεί μία πιο λεπτομερή εικόνα των εσωτερικών οργάνων απ’ ότι μια τυπική ακτινογραφία. Η αξονική τομογραφία μας υποδεικνύει την ύπαρξη αγγειίτιδας που προσβάλλει τα όργανα της κοιλίας ή τα αιμοφόρα αγγεία.

Μαγνητική Τομογραφία

Η μαγνητική τομογραφία (MRI) χρησιμοποιεί ραδιοκύματα, μαγνήτες και έναν υπολογιστή για να δημιουργήσει λεπτομερείς εικόνες από τα κοιλιακά όργανα.

Άλλες προηγμένες τεχνικές απεικόνισης

Σήμερα χρησιμοποιούντες και άλλες περισσότερο προηγμένες τεχνικές για τη διάγνωση της αγγειίτιδας. Το υπερηχογράφημα duplex συνδυάζει μία απεικόνιση της δομής του αιμοφόρου αγγείου με μία έγχρωμη εικόνα της ροής του αίματος μέσα από την αντίστοιχη αρτηρία ή φλέβα. Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων μας βοηθάει να εντοπίσουμε περιοχές με υψηλό μεταβολισμό γλυκόζης που οδηγούν σε διαταραχές στα αιμοφόρα αγγεία.

Αγγειογραφία

Η Αγγειογραφία είναι μία εξέταση που χρησιμοποιεί χρώση και ειδικές ακτίνες Χ για να απεικονίσει το αίμα που διέρχεται μέσα από τα αιμοφόρα αγγεία. Αρχικά η χρωστική ουσία εισέρχεται στο αίμα. Στη συνέχεια λαμβάνονται ειδικές φωτογραφίες καθώς η χρωστική ουσία διέρχεται μέσα από τα αγγεία. Η χρωστική ουσία χρησιμοποιείται για να κάνει τα αγγεία πιο ευδιάκριτα. Οι γιατροί χρησιμοποιούν την αγγειογραφία για να δουν αν τα αγγεία του ασθενή έχουν κάποια στένωση, οίδημα, παραμόρφωση ή έχουν κλείσει εντελώς.

Πώς θεραπεύεται η αγγειίτιδα;

Η θεραπεία της αγγειίτιδας εξαρτάται από τον τύπο της αγγειίτιδας του πάσχοντος, τα όργανα που προσβάλλονται καθώς και τη σοβαρότητα της κατάστασης. Οι βαριές περιπτώσεις αγγειίτιδας θεραπεύονται με φαρμακευτική αγωγή ή σπανιότερα χειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς με ήπια αγγειίτιδα δεν χρειάζονται ιδιαίτερη θεραπεία και συνήθως τα αναλγητικά όπως η ακεταμινοφαίνη, η ασπιρίνη, η ιβουπροφένη και η ναπροξένη έχουν επαρκή αποτελεσματικότητα. Ο κύριος στόχος στη θεραπεία της αγγειίτιδας είναι να μειωθεί η φλεγμονή στα αιμοφόρα αγγεία που προσβάλλονται. Αυτό συνήθως γίνεται με τη μείωση ή καταστολή της ανοσολογικής απόκρισης που προκάλεσε τη φλεγμονή.

Τύποι Θεραπείας

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συχνότερα για τη θεραπεία της αγγειίτιδας είναι τα κορτικοστεροειδή και τα κυτταροτοξικά φάρμακα. Τα κορτικοστεροειδή βοηθούν στη μείωση της φλεγμονής στα αιμοφόρα αγγεία. Παραδείγματα κορτικοστεροειδών φαρμάκων είναι η πρεδνιζόνη, η πρεδνιζολόνη και η μεθυλπρεδνιζολόνη. Σε περίπτωση που τα κορτικοστεροειδή δεν αρκούν ή η αγγειίτιδα είναι πολύ σοβαρή τότε οι γιατροί χρειάζεται να συνταγογραφήσουν και κυτταροτοξικά φάρμακα. Τα κυτταροτοξικά φάρμακα “σκοτώνουν” τα κύτταρα που προκαλούν τη φλεγμονή. Ενδεικτικά των κυτταροτοξικών φαρμάκων είναι η αζαθειοπρίνη, η μεθοτρεξάτη και η κυκλοφωσφαμίδη. Αρκετά συχνά χρησιμοποιούνται κορτικοστεροειδή σε συνδυασμό με κυτταροτοξικά φάρμακα. Άλλες θεραπείες επίσης μπορεί να χρειάζονται σε συγκεκριμένα είδη αγγειίτιδας. Για παράδειγμα η Νόσος Kawasaki θεραπεύεται με υψηλές δόσεις ασπιρίνης και ανοσοσφαιρίνης. Η ανοσοσφαιρίνη είναι ενέσιμο φάρμακο. Ορισμένοι τύποι αγγειίτιδας μπορεί να χρειάζονται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση ανευρυσμάτων που έχουν σχηματιστεί ως αποτέλεσμα της νόσου (Ανεύρυσμα είναι μία ανώμαλη διόγκωση στο τοίχωμα ενός αγγείου).

Πρόληψη της Αγγειίτιδας

Η αγγειίτιδα δεν μπορεί να προληφθεί. Ωστόσο, η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην αποτροπή ή καθυστέρηση των επιπλοκών της αγγειίτιδας. Ασθενείς με σοβαρή αγγειίτιδα θεραπεύονται με φάρμακα ή σπανιότερα με χειρουργική επέμβαση. Η ήπια αγγειίτιδα θεραπεύεται με αναλγητικά φάρμακα όπως ακεταμινοφαίνη, ασπιρίνη, ιβουπροφένη ή ναπροξένη.

Ζώντας με μια αγγειίτιδα

Η πορεία της αγγειίτιδας είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Εξαρτάται από τον τύπο της αγγειίτιδας, τα όργανα που προσβάλλει και την σοβαρότητα της νόσου. Αν η αγγειίτιδα διαγνωστεί νωρίς και ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία, τότε μπορεί να θεραπευτεί εντελώς ή να πέσει σε ύφεση. “Ύφεση” σημαίνει ότι η νόσος δεν είναι ενεργή αλλά μπορεί να επανέλθει ή να έχει έξαρση στο μέλλον. Το πότε θα συμβεί μια έξαρση είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Μπορεί να παρουσιάσετε έξαρση όταν σταματήσετε τη φαρμακευτική αγωγή ή αλλάξετε θεραπεία. Ορισμένοι τύποι αγγειίτιδας παρουσιάζουν εξάρσεις συχνότερα από άλλους. Σε κάποιες περιπτώσεις η αγγειίτιδα είναι χρόνια και δεν θεραπεύεται ποτέ. Η μακροπρόθεσμη θεραπεία με φάρμακα συχνά περιορίζει τα συμπτώματα της χρόνιας αγγειίτιδας αλλά δεν τη θεραπεύει. Σπάνια, η αγγειίτιδα δεν ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία ή ακόμη και θάνατο.

Συνεχής Φροντίδα

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αγγειίτιδας συχνά έχουν παρενέργειες. Για παράδειγμα, μακροπρόθεσμη χρήση κορτικοστεροειδών μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του σωματικού βάρους, διαβήτη, αδυναμία, μείωση μυϊκής μάζας και οστεοπόρωση. Μακροπρόθεσμη χρήση κορτικοστεροειδών αυξάνει επίσης τον κίνδυνο λοίμωξης. Η δόση του φαρμάκου προσαρμόζεται συνήθως από το γιατρό με στόχο να μειωθούν ή να αποτραπούν οι παρενέργειες. Εάν η αγγειίτιδα πέφτει σε ύφεση τότε ο γιατρός μπορεί να αποσύρει προσεκτικά τη φαρμακευτική θεραπεία. Ωστόσο, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά για μία ενδεχόμενη έξαρση. Όσο βρίσκεστε σε θεραπεία για αγγειίτιδα θα πρέπει να επισκέπτεστε το γιατρό σας τακτικά. Συζητάτε πάντα με το γιατρό σας τυχόν νέα συμπτώματα και άλλες αλλαγές στην υγεία σας καθώς και παρενέργειες από την φαρμακευτική σας αγωγή.

Ψυχολογική υποστήριξη

Συχνά οι χρόνιες παθήσεις προκαλούν και άλλα συμπτώματα όπως φόβο, άγχος, κατάθλιψη και στρες. Πάντα πρέπει να συζητάτε για το πώς νιώθετε με τον θεράπων ιατρό σας. Αν η κατάθλιψη είναι πολύ σοβαρή ο γιατρός μπορεί να σας συστήσει να μιλήσετε με έναν ειδικό σύμβουλο ή να προτείνει άλλες θεραπείες που θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής σας. Μία ομάδα υποστήριξης συχνά είναι μία καλή διέξοδος αφού μπορείτε να έρθετε σε επαφή με άτομα που πάσχουν από τα ίδια ή παρόμοια συμπτώματα και να δείτε πώς αντιμετώπισαν αυτοί την κατάστασή τους. Ο γιατρός σας συχνά μπορεί να σας παραπέμψει σε κάποια ομάδα στήριξης στην περιοχή σας. Μην παραμελήσετε επίσης να μιλήσετε με την οικογένειά σας. Η ψυχολογική υποστήριξη από την οικογένεια θα σας βοηθήσει να καταπολεμήσετε το άγχος και το στρες.