Τα αποτελέσματα μίας κλινικής δοκιμής με περισσότερους από 250 εθελοντές με προϊούσα σκλήρυνση κατά πλάκας (πολλαπλή σκλήρυνση) έδειξαν ότι η φαρμακευτική ουσία ibudilast ήταν πιο αποτελεσματική από ένα placebo στην επιβράδυνση της συρρίκωσης του εγκεφάλου. Η έρευνα έδειξε επίσης ότι οι κύριες ανεπιθύμητες ενέργειες του ibudilast ήταν γαστρεντερικές διαταραχές και κεφαλαλγία.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine.

«Τα ευρήματα αυτά προφέρουν ελπίδα στους ασθενείς με μία μορφή πολλαπλής σκλήρυνσης που προκαλεί μακροχρόνια αναπηρία και δεν έχει αρκετές θεραπευτικές επιλογές», είπε ο Γουόλτερ Κόροσετζ, διευθυντής του NINDS των ΗΠΑ.

Ο Ρόμπερτ Φοξ, ένας νευρολόγος στο Cleveland Clinic του Οχάιο, ήταν ο επικεφαλής της ομάδας των ερευνητών. Οι τελευταίοι εξέτασαν μέσω εξετάσεων απεικόνισης του εγκεφάλου αν το ibudilast ήταν καλύτερο από ένα placebo στην επιβράδυνση της ατροφίας ή συρρίκνωσης του εγκεφάλου, στους ασθενείς με προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση.

Στην έρευνα έλαβαν μέρος 225 ασθενείς οι οποίοι χωρίστηκαν σε 2 ομάδες. Η μία ομάδα έλαβε 10 κάψουλες του ibudilast ενώ η άλλη 10 κάψουλες placebo ημερησίως για 96 εβδομάδες. Κάθε 6 μήνες, οι εθελοντές έκαναν μαγνητική τομογραφία. Η ομάδα του Δρ Φοξ χρησιμοποίησε διάφορες τεχνικές ανάλυσης στις απεικονίσεις της μαγνητικής τομογραφίας προκειμένου να εκτιμήσει τις διαφορές στους εγκεφάλους των 2 ομάδων.

Η έρευνα έδειξε ότι το ibudilast επιβράδυνε την ταχύτητα της συρρίκνωσης του εγκεφάλου σε σχέση με το placebo. Ο Δρ Φοξ και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν ότι υπήρχε διαφορά στη συρρίκνωση του εγκεφάλου κατά 0.0009 μονάδες ατροφίας ανά έτος ανάμεσα στις δύο ομάδες η οποία μεταφράζεται σε περίπου 2.5 ml εγκεφαλικού ιστού. Με άλλα λόγια, αν και ατροφία παρουσιάστηκε και στις 2 ομάδες, οι ασθενείς της ομάδας που λάμβανε placebo είχαν παρουσιάσει μεγαλύτερη συρρίκνωση κατά 2.5 ml κατά μέσο όρο σε σχέση με την ομάδα που λάμβανε ibudilast. Ο εγκέφαλος ενός ενηλίκου έχει όγκο περίπου 1.350 ml. Επομένως, είναι άγνωστο αν η διαφορά των 2.5 ml μπορεί να έχει επιδράσεις στα συμπτώματα ή στην απώλεια της λειτουργικότητας.

Αναφορικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες, δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίστηκαν με το ibudilast εντοπίζοντο στο γαστρεντερικό σύστημα και περιελάμβαναν ναυτία και διάρροια. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν ήταν η κεφαλαλγία και η κατάθλιψη.

«Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι πολύ ενθαρρυντικά και δείχνουν ότι το φάρμακο αυτό μπορεί ενδεχομένως να αποτελέσει μία νέα θεραπεία που θα βοηθήσει τους ασθενείς με προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση», είπε ο Δρ Φοξ. «Η έρευνα ενίσχυσε επίσης τις γνώσεις μας σχετικά με τις τεχνικές απεικόνισης του εγκεφάλου, επομένως οι μελλοντικές έρευνες θα χρειάζονται μικρότερο αριθμό ασθενών για μικρότερη χρονική διάρκεια. Το γεγονός αυτό θα αυξήσει την αποτελεσματικότητα των μελλοντικών ερευνών. Οι απεικονιστικές μέθοδοι που χρησιμοποιήσαμε πιθανώς να έχουν χρησιμότητα και σε αρκετές άλλες νευρολογικές διαταραχές».

Η σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζεται όταν καταστρέφεται η μυελίνη, η λιπώδης ουσία που περικλείει τους νευρώνες. Όταν η μυελίνη διασπάται, η επικοινωνία μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων επιβραδύνεται, γεγονός που οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία διαταραχές στην κίνηση, την ισορροπία, την αισθητικότητα και την όραση. Η πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να είναι υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα, κατά την οποία τα συμπτώματα εμφανίζονται και στη συνέχεια υποχωρούν για εβδομάδες ή μήνες μέχρι να εμφανιστούν εκ νέου, ή προϊούσα η οποία χαρακτηρίζεται από προοδευτική έκπτωση της λειτουργικότητας.

Οι μελλοντικές έρευνες θα εξετάσουν αν ο περιορισμός της συρρίκνωσης του εγκεφάλου επηρεάζει τη σκέψη, τη βάδιση και άλλα προβλήματα στους ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση. Επιπλέον, θα διερευνήσουν αν το ibudilast μπορεί να επιβραδύνει την πορεία της αναπηρίας στους ίδιους ασθενείς.

Βιβλιογραφία: NIH