ΑρχικήΕτικέτεςΑνοσολογία

Ετικέτα: Ανοσολογία

Η Ψωριασική Αρθρίτιδα Αυξάνει τον Κίνδυνο Διαβήτη Τύπου 2

Οι ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με αυτούς που έχουν μόνο ψωρίαση αλλά και το γενικό πληθυσμό, σύμφωνα με μία νέα έρευνα. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Rheumatology. Η επικεφαλής της έρευνας, Ρέιτσελ Σάρλτον, από το Πανεπιστήμιο του Μπαθ στην Αγγλία, και οι συνεργάτες της ανέλυσαν 6783 περιστατικά ψωριασικής αρθρίτιδας από ασθενείς που είχαν διαγνωστεί μεταξύ των ετών 1998 και 2014. Οι ασθενείς είχαν ηλικίες από 18 έως 89 ετών με μέσο όρο ηλικίας διάγνωσης της ψωριασικής αρθρίτιδας τα 49 έτη. Στην έρευνα, οι επιστήμονες αντιστοίχησαν τα περιστατικά ψωριασικής αρθρίτιδας σε αναλογία 1:4, είτε με μία ομάδα του γενικού πληθυσμού χωρίς ψωριασική...

Για τις Εξάρσεις των Φλεγμονωδών Νόσων του Εντέρου Ενοχοποιούνται Συχνά Λοιμώξεις

Περίπου 1 στους 6 ασθενείς που παρουσιάζει έξαρση της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, πάσχει από κάποια εντερική λοίμωξη που δεν σχετίζεται με το Clostridium difficile, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας νέας έρευνας. «Όλο και περισσότερα δεδομένα υποστηρίζουν το ρόλο των λοιμώξεων του γαστρεντερικού τόσο στην παθογένεια όσο και την πορεία των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου», είπε ο Δρ Τζόρνταν Άξλαρντ από το NYU Langone Health και το Columbia University Medical Center στη Νέα Υόρκη. «Πιστεύουμε ότι τα νέα αυτά δεδομένα προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες στο πεδίο και υποστηρίζουν τη θεωρία ότι συγκεκριμένες λοιμώξεις παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της ανοσιακής απόκρισης του βλεννογόνου», συμπλήρωσε. Η ομάδα του Δρ Άξλαρντ χρησιμοποίησε ηλεκτρονικά δεδομένα από...

Νέες Μέθοδοι Προβλέπουν την Απόκριση στην Ανοσοθεραπεία

Το μελάνωμα αποτελεί μία από τις σοβαρότερες μορφές καρκίνου του δέρματος. Αν δεν αφαιρεθεί, μπορεί να διεισδύσει στους γειτονικούς ιστούς και στη συνέχεια να εξαπλωθεί στον οργανισμό. Μετά την εξάπλωσή του, είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Ορισμένα καρκινικά κύτταρα παράγουν πρωτεΐνες που περιορίζουν την ανοσιακή απόκριση απέναντί τους. Η θεραπεία ανοσιακών σημείων ελέγχου είναι μία νέα θεραπευτική επιλογή που αντιμετωπίζει την παραπάνω δράση και βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα να αντιμετωπίσει τον καρκίνο. Η θεραπεία αυτή χρησιμοποιείται σήμερα στους ασθενείς με μελάνωμα και ορισμένα άλλα είδη καρκίνου. Ωστόσο, μόλις μερικοί από τους παραπάνω ασθενείς θα παρουσιάσουν βελτίωση με τη θεραπεία ανοσιακών σημείων ελέγχου. Αν καταφέρουμε να γνωρίζουμε εκ των προτέρων...

Τα Αντιϋπερτασικά Έχουν Πιθανώς Χρησιμότητα στη Διατήρηση της Μνήμης στο ΣΕΛ

Μία ομάδα ερευνητών διαπίστωσε ότι η ενεργοποίηση μίας ομάδας εγκεφαλικών κυττάρων, των μικρογλοίων, συμβάλλει στην απώλεια της μνήμης και την έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών που παρουσιάζουν αρκετοί ασθενείς με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ). Παρατήρησαν επίσης ότι οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενίσης (ΑΜΕΑ), μία κατηγορία φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση της υπέρτασης, μπορεί να αναστείλλει τη δράση αυτή στα πειραματόζωα, επομένως ίσως έχει χρησιμότητα στη διατήρηση της μνήμης σε αυτούς τους ασθενείς. Η έρευνα διεξήχθη από επιστήμονες στο Feinstein Institute for Medical Research και δημοσιεύτηκε στις 5 Σεπτεμβρίου στο Journal of Experimental Medicine. Ο ΣΕΛ είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που εμφανίζεται όταν ο οργανισμός αρχίζει να παράγει αντισώματα που στοχεύουν...

Η Αποφρακτική Υπνική Άπνοια Συνδέεται με Αυξημένο Κίνδυνο Ουρικής Αρθρίτιδας

Οι ασθενείς με αποφρακτική υπνική άπνοια διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ουρικής αρθρίτιδας, σύμφωνα με μία νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στις 30 Αυγούστου στο Arthritis and Rheumatology. Οι ερευνητές από το Ηνωμένο Βασίλειο εξέτασαν δεδομένα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας από 15.879 ενήλικους ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια μεταξύ των ετών 1990 και 2010. Αναζήτησαν επίσης μία ομάδα ελέγχου η οποία αποτελείτο από 63.296 άτομα τα οποία είχαν παρόμοια ηλικία, φύλο και γενικά χαρακτηριστικά με την πρώτη ομάδα κατά μέσο όρο. Στη συνέχεια, εξέτασαν τον κίνδυνο ουρικής αρθρίτιδας και στις δύο ομάδες σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και ανάλογα με το Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) των εθελοντών. Κατά τη διάρκεια των...

Οικογενής Μεσογειακός Πυρετός

Τι είναι ο Οικογενής Μεσογειακός Πυρετός; Ο Οικογενής Μεσογειακός Πυρετός είναι ένα κληρονομικό αυτοφλεγμονώδες σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από υποτροπιάζοντα επεισόδια υψηλού πυρετού βραχείας διάρκειας, τα οποία συνοδεύονται από κοιλιακό άλγος, φλεγμονή των αρθρώσεων ή άλλων ιστών και εμφάνιση δερματικού εξανθήματος. Εφόσον δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να οδηγήσει σε δυνητικά απειλητική για τη ζωή αμυλοείδωση. Ο Οικογενής Μεσογειακός Πυρετός αποτελεί το συχνότερο σύνδρομο περιοδικού πυρετού. Στον Οικογενή Μεσογειακό Πυρετό τύπου 2, παρουσιάζεται αμυλοείδωση χωρίς ιστορικό τυπικών επεισοδίων εμπυρέτου. Ποιοι παρουσιάζουν Οικογενή Μεσογειακό Πυρετό και γιατί; Ο Οικογενής Μεσογειακός Πυρετός εμφανίζεται σε συγκεκριμένες εθνικές ομάδες με καταγωγή από τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα αραβικής, αρμενικής, ιταλικής, εβραϊκής ή τουρκικής καταγωγής. Στους πληθυσμούς αυτούς,...

Η Απώλεια Βάρους Βοηθά στην Οστεοαρθρίτιδα του Γόνατος

Η οστεοαρθρίτιδα αποτελεί τη συχνότερη μορφή αρθρίτιδας. Εμφανίζεται με αυξημένη συχνότητα στις γυναίκες και προκαλεί φθορά των ιστών που επικαλύπτουν τις επιφάνειες των οστών στην περιοχή της άρθρωσης. Αποτέλεσμα του παραπάνω είναι τα οστά της άρθρωσης να τρίβονται μεταξύ τους, γεγονός που προκαλεί άλγος και οίδημα. Ένα από τα σημαντικότερα αίτια της φθοράς των ιστών αυτών είναι η μηχανική επιβάρυνση από το περιττό σωματικό βάρος στα γόνατα και τις υπόλοιπες αρθρώσεις. Ένα άλλο αίτιο είναι η αύξηση των διαφόρων χημικών ουσιών που σχετίζονται με τη φλεγμονή, όπως η ιντερλευκίνη-6, στους ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα. Πριν μερικά χρόνια, μία ομάδα ερευνητών με επικεφαλή τον Δρ Στίβεν Μέσσιερ, διαπίστωσε ότι η απώλεια 10%...

Νέες Ανακαλύψεις Μπορεί να Οδηγήσουν σε Επιδιόρθωση των Βλαβών της Πολλαπλής Σκλήρυνσης

Η σκλήρυνση κατά πλάκας ή πολλαπλή σκλήρυνση είναι μία αυτοάνοση νόσος κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στην ουσία που επικαλύπτει τα νευρικά κύτταρα στον εγκέφαλο και το νωτιαίο σωλήνα.  Όταν η ουσία αυτή, που λέγεται μυελίνη, υποστεί βλάβες, η επικοινωνία μεταξύ των νευρικών κυττάρων μπορεί να διαταραχθεί. Το γεγονός αυτό προκαλεί μυϊκή αδυναμία, διαταραχές του συντονισμού και της όρασης, καθώς και μία σειρά άλλων συμπτωμάτων. Εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως ζουν με σκλήρυνση κατά πλάκας. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σήμερα για τη νόσο μπορούν να ανακουφίσουν από τα συμπτώματα παροδικά μέσω καταστολής του ανοσοποιητικού συστήματος. Στους περισσότερους ασθενείς, ωστόσο, η νόσος παρουσιάζει σταδιακή επιδείνωση. Αν οι επιστήμονες καταφέρουν να παράξουν...

Προτάσεις