Τα τσιμπήματα μέλισσας προκαλούν συνήθως οίδημα και ένονο άλγος. Τα συμπτώματα αυτά υποχωρούν συνήθως μέσα σε λίγες ημέρες, ωστόσο υπάρχουν διάφορες θεραπείες που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να μειώσετε το άλγος και να επιταχύνετε την επούλωση του τραύματος.

Οι αλλεργικές αντιδράσεις στα τσιμπήματα μέλισσας πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα καθώς αποτελούν επείγουσα κατάσταση. Τα χαρακτηριστικά σημεία μίας αλλεργικής αντίδρασης είναι το οίδημα που εξαπλώνεται πέρα από την περιοχή του τσιμπήματος ή η εμφάνιση οιδήματος σε άλλα μέρη του σώματος.

8 Θεραπείες για τα Τσιμπήματα Μέλισσας στο Σπίτι

Πριν χρησιμοποιήσετε οποιαδήποτε θεραπεία, εξετάστε προσεκτικά την περιοχή του τσιμπήματος.

Αν το κεντρί της μέλισσας βρίσκεται ακόμα μέσα στο δέρμα, αφαιρέστε το σκουπίζοντας την περιοχή με μία γάζα ή με τα νύχια σας. Μην πιέσετε το κεντρί με το χέρι ή με τσιμπιδάκι.

Οι μέλισσες μπορούν να τσιμπήσουν κάποιον μόνο μία φορά, καθώς χάνουν το κεντρί τους μετά το τσίμπημα. Η αφαίρεση του τελευταίου καθώς και των τοξινών που περιέχει από το δέρμα προλαμβάνει την περαιτέρω μόλυνση.

1. Πάγος

Αμέσως μετά το τσίμπημα ξεπλύνετε την περιοχή του τσιμπήματος για να απομακρυνθεί το δηλητήριο που έχει απομείνει.

Στη συνέχεια χρησιμοποιήστε πάγο στην περιοχή για να περιορίσετε το άλγος και το οίδημα:

  • Τυλίξτε παγάκια ή μία συσκευασία με κατεψυγμένα λαχανιά σε ένα πανί
  • Τοποθετήστε τα στην περιοχή του τσιμπήματος
  • Κρατήστε τον πάγο στην περιοχή όσο χρειάζεται
  • Επαναλάβετε τα παραπάνω βήματα αν θεωρείτε ότι είναι απαραίτητο

Χρησιμοποιείται πάντα ένα πανί για να προστατεύσετε το δέρμα από τον πάγο. Η άμεση επαφή του δέρματος με τον πάγο μπορεί να προκαλέσει βλάβες.

2. Αιθέρια Έλαια

Αρκετά αιθέρια έλαια έχουν αντισηπτικές, αντιβακτηριακές ή αντιμυκητιασικές ιδιότητες.

Αν και χρησιμοποιούνται για αρκετά χρόνια ως θεραπείες στο σπίτι, δεν υπάρχουν δεδομένα ερευνών που να δείχνουν ότι μπορούν να ανακουφίσουν από το άλγος και το οίδημα σε ένα τσίμπημα μέλισσας.

Πριν την εφαρμογή ενός αιθερίου ελαίου στο δέρμα, αναμίξτε το με ένα φυσικό λάδι, όπως το ελαιόλαδο. Τυπικά, τα αιθέρια έλαια πρέπει να διαλύονται σε τετραπλάσια ποσότητα πριν την εφαρμογή τους.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα αιθέρια έλαια μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις.

3. Γέλη Αλόης

Η γέλη αυτή παράγεται από ένα φυτό που καταπραΰνει και ενυδατώνει το δέρμα. Σύμφωνα με μία έρευνα του 2015, το εκχύλισμα αλόης έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριακές ιδιότητες.

Η εφαρμογή μικρής ποσότητας της γέλης στην περιοχή του τσιμπήματος μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του οιδήματος και να μειώσει την πιθανότητα μόλυνσης.

4. Λοσιόν Καλαμίνης

Η λοσιόν αυτή χρησιμοποιείται συχνά για την αντιμετώπιση του κνησμού, ωστόσο έχει χρησιμότητα και στον περιορισμό του άλγους ή του κνησμού μετά από ένα τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας.

5. Μέλι

Το μέλι περιέχει διάφορες αντιφλεγμονώδεις ουσίες επομένως μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του οιδήματος.

Οι φυσικοί αντιβακτηριακοί παράγοντες που περιέχει μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην πρόληψη των λοιμώξεων, επιταχύνοντας παράλληλα την επούλωση του τραύματος. Για τους παραπάνω λόγους, το μέλι χρησιμοποιείται από κάποιους επαγγελματίες υγείας στην αντιμετώπιση διαφόρων τραυμάτων.

Χρησιμοποιήστε μία μικρή ποσότητα μελιού πάνω στο τσίμπημα της μέλισσας, ωστόσο βεβαιωθείτε ότι βρίσκεστε σε εσωτερικό χώρο, καθώς η μυρωδιά του μελιού μπορεί να προσελύσει περισσότερες μέλισσες.

6. Μαγειρική Σόδα

Μία θεωρία υποστηρίζει ότι η μαγειρική σόδα μπορεί να αδρανοποιήσει το δηλητήριο της μέλισσας. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα που να επιβεβαιώνουν τη θεωρία αυτή.

Η μαγειρική σόδα μπορεί επίσης να προκαλέσει βλάβες στο δέρμα καθώς είναι ιδιαίτερα αλκαλική, επομένως δεν συνίσταται από τους γιατρούς για την αντιμετώπιση ενός τσιμπήματος.

7. Μηλόξυδο

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι το μηλόξυδο μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του οιδήματος μετά από ένα τσίμπημα μέλισσας.

Ωστόσο, και για αυτή τη θεραπεία, δεν έχουν γίνει επιστημονικές έρευνες για να επιβεβαιώσουν την αποτελεσματικότητά της.

Επίσης, εξ’αιτίας της οξύτητάς της, η συγκεκριμένη ουσία μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο δέρμα αν χρησιμοποιηθεί λανθασμένα.

8. Οδοντόκρεμα

Μία άλλη λιγότερο κοινή προσέγγιση είναι η εφαρμογή αλκαλικής οδοντόκρεμας στο σημείο του τσιμπήματος για την αδρανοποίηση του δηλητηρίου, ωστόσο και γι’αυτή την προσέγγιση δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα ερευνών.

Αν θέλετε να δοκιμάστε αυτή τη θεραπεία, τοποθετήστε λίγη οδοντόκρεμα στο σημείο του τσιμπήματος με προσοχή. Το δέρμα μπορεί να παρουσιάσει αντίδραση στην οδοντόκρεμα, ιδιαίτερα αν αυτή παραμείνει για μεγάλη διάρκεια. Αν παρατηρήσετε οποιαδήποτε αρνητική αντίδραση, απομακρύνετε άμεσα την οδοντόκρεμα.

Ιατρικές Θεραπείες

Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα τσιμπήματα από μέλισσες με κρέμες και χάπια όπως:

  • Κρέμες υδροκορτιζόνης, οι οποίες περιορίζουν την ερυθρότητα, τον κνησμό, το οίδημα και το άλγος.
  • Από του στόματος αντισταμινικά, τα οποία βοηθούν στον περιορισμό του κνησμού και της ερυθρότητας
  • Αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη, τα οποία περιορίζουν το άλγος και το οίδημα

Αν κάποιος παρουσιάσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση, μπορεί να χρειαστεί ένεση επινεφρίνης.

Η επινεφρίνη είναι μία χημική ουσία που προκαλεί σύσπαση των αγγείων και διάνοιξη των αεραγωγών στους πνεύμονες. Αυτό επιτρέπει στον οργανισμό να αντλήσει περισσότερο αίμα, χαλαρώνοντας παράλληλα τους μύες, βοηθώντας έτσι στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και την αναπνοής.

Πότε Πρέπει να Επισκεφθείτε τον Γιατρό;

Αν κάποιος παρουσιάσει αλλεργική αντίδραση μετά από ένα τσίμπημα μέλισσας, υπάρχει κίνδυνος να εμφανιστεί αναφυλαξία. Η αναφυλαξία είναι μία δυνητικά απειλητική για τη ζωή αντίδραση που χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση.

Αν παρουσιάσετε οποιοδήποτε από τα παρακάτω συμπτώματα μετά από ένα τσίμπημα μέλισσας πρέπει να αναζητήσετε άμεσα ιατρική βοήθεια:

  • Κνίδωση
  • Οίδημα στη γλώσσα ή τον οισοφάγο
  • Ταχυκαρδία
  • Έμετο
  • Διάρροια
  • Ωχρότητα δέρματος
  • Απώλεια της συνείδησης
  • Ίλιγγο
  • Έντονο κνησμό
  • Δύσπνοια

Ασθενείς που έχουν υποστεί πολλαπλά τσιμπήματα είναι επίσης απαραίτητο να επισκεφθούν τον γιατρό.