10 Μύθοι για το Διουρητικό Lasix (Φουροσεμίδη)

Η φουροσεμίδη είναι το διουρητικό φάρμακο που χρησιμοποιείται συχνότερα. Δρα εμποδίζοντας την επαναρρόφηση χλωριούχου νατρίου και ύδατος στο ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Η ανθεκτικότητα στα διουρητικά δεν είναι σπάνιο φαινόμενο  για τους ασθενείς που λαμβάνουν χρόνια θεραπεία με διουρητικά της αγκύλης. Επιπλέον, τα διουρητικά μπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως η οξεία νεφρική βλάβη. Αυτό έχει προκαλέσει ανησυχία σε αρκετούς γιατρούς σχετικά με την ασφαλή και αποτελεσματική χρήση της φουροσεμίδης σε ασθενείς χωρίς οξεία νεφρική βλάβη.

Μύθος 1: Η φουροσεμίδη προκαλεί οξεία νεφρική βλάβη

Η φουροσεμίδη ενισχύει τη διούρηση και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε ασθενείς με κατακράτηση υγρών. Ωστόσο, μία κοινή αντίληψη υποστηρίζει ότι τα διουρητικά μπορεί να προκαλέσουν οξεία νεφρική βλάβη. Στην πραγματικότητα, λίγες έρευνες θεωρούν τα διουρητικά παράγοντα κινδύνου για την παραπάνω νόσο. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες έρευνες δεν κάνουν διαχωρισμό ανάμεσα στις διάφορες αιτιολογίες της οξείας νεφρικής βλάβης και περιλαμβάνουν ασθενείς με την παραπάνω νόσο λόγω υποογκαιμίας. Πιθανώς, η λανθασμένη χρήση των διουρητικών σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών, συμβάλλει στην εμφάνιση οξείας νεφρικής βλάβης. Ωστόσο, όταν χορηγείται ορθώς σε ασθενείς με κατακράτηση υγρών, η φουροσεμίδη μπορεί να θεραπεύσει την οξεία νεφρική βλάβη, πιθανώς λόγω της αντιμετώπισης της νεφρικής συμφόρησης και της μείωσης κατανάλωσης οξυγόνου από τους νεφρούς.

Μύθος 2: Η φουροσεμίδη όταν χορηγείται με υγρά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο

Υπάρχει η αντίληψη ότι η χορήγηση φουροσεμίδης και υγρών αυξάνει τη διούρηση χωρίς να προκαλεί υποογκαιμία. Στην πραγματικότητα, τα συστήματα αυτόματης χορήγησης φουροσεμίδης και υγρών υπάρχουν για την πρόληψη της σχετιζόμενης με σκιαγραφικά οξείας νεφρικής βλάβης. Αν και ορισμένοι επιστήμονες παρατήρησαν μείωση στη συχνότητα της παραπάνω νόσου, οι έρευνες σε ασθενείς με οξεία νεφρική βλάβη δεν παρατήρησαν οφέλη στην πορεία της νόσου. Γενικά, πρέπει να εξεταστούν τα υγρά ως θεραπεία για τους ασθενείς με ενδαγγειακή υποογκαιμία, ενώ τα διουρητικά πρέπει να χορηγούνται μόνο σε ενδαγγειακό αυξημένο όγκο αίματος.

Μύθος 3: Η φουροσεμίδη αντενδείκνυται στην οξεία νεφρική βλάβη

Η φουροσεμίδη πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με υπερφόρτωση υγρών, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και αυτοί με οξεία νεφρική βλάβη. Ωστόσο, μπορεί να χρειάζονται υψηλότερες δόσεις, ιδιαίτερα σε ασθενείς με σοβαρή οξεία νεφρική βλάβη όπου ο κίνδυνος ανθεκτικότητας στα διουρητικά είναι υψηλότερος. Η φουροσεμίδη έχει επίσης χρησιμότητα στη διαχείριση της υπερκαλιαιμίας. Τέλος, η φουροσεμίδη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαγνωστικό εργαλείο στην οξεία νεφρική βλάβη για την εκτίμηση της σωληναριακής λειτουργίας και του κινδύνου μετάβασης σε επόμενα στάδια της νόσου.

Μύθος 4: Η φουροσεμίδη μπορεί να εκκινήσει τη λειτουργία των νεφρών

Η φουροσεμίδη μπορεί να προκαλέσει σημαντική διούρηση στους ασθενείς με οξεία νεφρική βλάβη. Ωστόσο, αυτό πρέπει να θεωρηθεί ένδειξη λειτουργικότητας των σωληναριακών κυττάρων και όχι θετική επίδραση της φουροσεμίδης στη νεφρική λειτουργία. Οι συνεχείς δόσεις φουροσεμίδης, ιδιαίτερα σε ανουρικούς ασεθενείς, μπορεί να οδηγήσουν σε σημαντική αύξηση των ανεπιθυμήτων ενεργειών και ιδιαίτερα σε ωτοτοξικότητα. Σε ασθενείς με υπερφόρτωση υγρών, που δεν αποκρίνονται στα διουρητικά, δεν υπάρχει λόγος συνεχούς χορήγησης φουροσεμίδης. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να εξετάζεται η αφαίρεση υγρών.

Μύθος 5: Η φουροσεμίδη είναι πιο αποτελεσματική όταν χορηγείται με αλβουμίνη

Στο πλάσμα, η φουροσεμίδη είναι προσδεδεμένη σε πρωτεΐνες και η σοβαρή υπαλβουμιναιμία σχετίζεται με μειωμένη έκκριση φουροσεμίδης. Τα δεδομένα που υποστηρίζουν την ταυτόχρονη χορήγηση αλβουμίνης και φουροσεμίδης είναι περιορισμένα. Σε μία έρευνα που εξέτασε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος και ασκίτη, η χορήγηση διουρητικών της αγκύλης και αλβουμίνης δεν ενίσχυσε τη νατριουρητική απόκριση. Αντιθέτως, μία τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη 24 ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο και υπεραλβουμιναιμία παρατήρησε σημαντική αύξηση στον όγκο των ούρων με τη χορήγηση φουροσεμίδης και αλβουμίνης. Ωστόσο, μετά από 24 ώρες, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές. Μία μετα-ανάλυση που εξέτασε 10 έρευνες παρατήρησε καλύτερη ρύθμιση της ισορροπίας υγρών με την ταυτόχρονη χορήγηση φουροσεμίδης και αλβουμίνης σε ασθενείς με υποαλβουμιναιαμία. Οι έρευνες σε ασθενείς με φυσιολογικά επίπεδα πρωτεϊνών αίματος δεν έχουν καταλήξει σε σαφή αποτελέσματα.

Μύθος 6: Η ενδοφλέβια χορήγηση της φουροσεμίδης είναι πιο αποτελεσματική από τις ενέσεις bolus

Ορισμένες τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες και μετα-αναλύσεις έδειξαν ότι η διούρηση είναι ευκολότερο να επιτευχθεί με συνεχή έγχυση φουροσεμίδης παρά με διαλείπουσες ενέσεις bolus, ωστόσο δεν υπάρχουν δεδομένα για καλύτερα αποτελέσματα, όπως μειωμένη θνησιμότητα, μειωμένη διάρκεια νοσηλείας ή επιδράσεις στη νεφρική λειτουργία ή τις διαταραχές των ηλεκτρολυτών.

Μύθος 7: Η φουροσεμίδη μπορεί να προστατεύσει από τη θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης

Η φουροσεμίδη προκαλεί διούρηση στους ασθενείς με υπερφόρτωση υγρών. Αν ο ασθενής αποκρίνεται στα διουρητικά, η χορήγηση φουροσεμίδης μπορεί να καθυστερήσει την ανάγκη για θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης. Μία μετα-ανάλυση ανέφερε ότι η χορήγηση διουρητικών της αγκύλης σχετίζεται με μικρότερη διάρκεια της παραπάνω θεραπείας. Ωστόσο, η φουροσεμίδη δεν επηρεάζει άμεσα την πιθανότητα ανάρρωσης των νεφρών. Μία έρευνα (η SPARK) συνέκρινε τις χαμηλές δόσεις φουροσεμίδης με placebo σε ασθενείς με οξεία νεφρική βλάβη και δεν παρατήρησε διαφορά στην επιδείνωση της νόσου ή την ανάγκη θεραπείας νεφρικής υποκατάστασης.

Μύθος 8: Η φουροσεμίδη βοηθά τους ανουρικούς ασθενείς να σταματήσουν τη θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης

Στους ασθενείς που κάνουν την παραπάνω θεραπεία, η αύξηση της διούρησης είναι συχνός λόγος για τη διακοπή της και τα διουρητικά χρησιμοποιούνται συχνά γι’αυτό το σκοπό. Ωστόσο, δεν υπάρχουν δεδομένα που να δείχνουν ότι τα διουρητικά είναι αποτελεσματικά στη βελτίωση της απομάκρυνσης κρεατινίνης ή της ανάρρωσης των νεφρών. Πρέπει να σημειωθεί όμως ότι η φουροσεμίδη σχετίζεται επίσης με αυξημένη συχνότητα ωτοξικότητας, έναν κίνδυνο που είναι σημαντικός για τους ανουρικούς ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο συσσώρευσης φουροσεμίδης.

Μύθος 9: Η διούρηση που προκαλεί η φουροσεμίδη μετά την οξεία νεφρική βλάβη είναι αποτέλεσμα πλήρους ανάρρωσης των νεφρών

Αν και η χορήγηση φουροσεμίδης μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ποσότητα ούρων στους ασθενείς με οξεία νεφρική βλάβη, η διούρηση που προκαλείται από τη φουροσεμίδη δεν πρέπει να θεωρείται ένδειξη πλήρους ανάρρωσης των νεφρών. Ακόμα και οι ασθενείς που παρουσίασαν ένα μόνο επεισόδιο οξείας νεφρικής βλάβης, διατρέχουν ακόμη αυξημένο κίνδυνο χρόνιας νεφρικής νόσου και θανάτου.

Μύθος 10: Η φουροσεμίδη πρέπει να διακόπτεται αν αυξηθεί η κρεατινίνη του ορού, γεγονός που αποτελεί ένδειξη επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας

Αρκετοί ασθενείς με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια παρουσιάζουν αύξηση στα επίπεδα κρεατινίνης ορού κατά 0.3 mg/dl ή περισσότερο κατά τη διάρκεια της θεραπείας με διουρητικά. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει αυτομάτως να ερμηνεύεται ως ένδειξη πραγματικής επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας. Καθώς η κρεατινίνη υπολογίζεται ως συγκέντρωση στον ορό, μία μεμονωμένη αύξηση στην κρεατινίνη ορού με αντίστοιχη αύξηση του αιμοτοκρίτη μπορεί να αποτελεί απλά ένδειξη μείωσης του ενδαγγειακού όγκου και αποτελεσματικής αποσυμφόρησης. Σημαντικότερα, μπορεί επίσης να σχετίζεται με καλύτερη πορεία νόσου. Το φαινόμενο αυτό λέγεται ψευδοεπιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. Κάτι αντίστοιχο παρατηρήθηκε και στην έρευνα FACTT, όπου η περιορισμένη θεραπεία με υγρά με σημαντική δόση διουρητικών βελτίωσε τα ποσοστά απομάκρυνσης από την υποβοηθούμενη αναπνοή αλλά σχετίστηκε με αύξηση της κρεατινίνης ορού κατά σχεδόν 0.3mg/dl. Παρά το παραπάνω γεγονός, η ανάγκη για θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης ήταν ακόμα χαμηλότερη σε αυτή την ομάδα.

Βιβλιογραφία: Springer

Ακολουθήστε μας στο Google News για την έγκυρη επιστημονική ενημέρωσή σας, έγκαιρα!

Μην χάσετε:
Σχετικά Αρθρα