Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μίας νέας έρευνας από το King’s College του Λονδίνου, τόσο η διατροφή όσο και η άσκηση μπορεί να επηρεάσουν τον κίνδυνο έκπτωσης των γνωστικών λειτουργιών, καθώς και τον κίνδυνο άνοιας. Μάλιστα, όπως υποστήριξε η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Alzheimer’s & Dementia, οι επιδράσεις αυτές συνδέονται με τη νευρογένεση στον ιππόκαμπο του εγκεφάλου.

Η έρευνα εξέτασε τόσο εθελοντές με έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών και άνοια, όσο και υγιείς εθελοντές. Οι επιστήμονες εξερεύνησαν αν υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στη νευρογένεση που γίνεται στον ιππόκαμπο και στην διατροφή ή την άσκηση. Συγκεκριμένα, στα πλαίσια της μελέτης τους εξέτασαν δείγματα αίματος τα οποία είχαν ληφθεί από 418 ενήλικες άνω των 65 ετών περίπου 12 χρόνια πριν τη διάγνωση άνοιας ή έκπτωσης των γνωστικών λειτουργιών. Οι επιστήμονες εξέτασαν επίσης δείγματα βλαστοκυττάρων από κύτταρα του ιπποκάμπου. Κατά την ανάλυση έγινε επίσης προσαρμογή για τον τρόπο ζωής, το ιστορικό, καθώς και άλλα δημογραφικά στοιχεία του κάθε ασθενούς.

Αναλύοντας τα διαθέσιμα δεδομένα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι 12 χρόνια πριν τη διάγνωση της άνοιας, οι εθελοντές είχαν παρουσιάσει ήδη αυξημένα ποσοστά θανάτου των νευρικών κυττάρων στον ιππόκαμπο. Παρατήρησαν επίσης ότι η άσκηση, η διατροφή, τα επίπεδα της βιταμίνης D, καθώς και τα επίπεδα των λιπιδίων συνδέονται στο σύνολό τους με την ταχύτητα θανάτου των παραπάνω κυττάρων. Η άσκηση και η διατροφή συνδέθηκαν επίσης με τον κίνδυνο έκπτωσης των γνωστικών λειτουργιών. Ειδικότερα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο περιορισμός της φυσικής άσκησης καθώς και η κακή διατροφή συνδέθηκαν με αυξημένο κυτταρικό θάνατο και επομένως αυξημένο κίνδυνο έκπτωσης των γνωστικών λειτουργιών στη μετέπειτα ζωή.

Αν και προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι τόσο η φυσική άσκηση όσο και η υγιεινή διατροφή μπορούν να προστατεύσουν από την άνοια, μέχρι σήμερα δεν γνωρίζαμε πως εξηγείται το παραπάνω φαινόμενο σε νευροβιολογικό επίπεδο. Έρευνες σε πειραματόζωα είχαν δείξει ότι οι επιδράσεις αυτές πιθανώς συνδέονται με τη νευρογένεση στον ιππόκαμπο, ωστόσο μέχρι σήμερα το παραπάνω μοντέλο δεν είχε εξεταστεί σε ανθρώπους εθελοντές.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες της έρευνας, οι δείκτες νευρογένεσης στον ιππόκαμπο που συνδέονται με τον κίνδυνο άνοιας και έκπτωσης των γνωστικών λειτουργιών, έχουν επίσης προγνωστική ισχύ για το είδος της άνοιας και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βιοδείκτες.

«Ειδικότερα, αν παρατηρήσουμε ότι ένας ασθενής έχει αυξημένα επίπεδα κυτταρικού θανάτου κατά τη διαφοροποίηση (δηλαδή τη διαδικασία κατά την οποία τα νευρικά βλαστοκύτταρα ωριμάζουν σε νευρώνες), μπορούμε να θεωρήσουμε το φαινόμενο αυτό ως προειδοποιητικό σημείο για την εμφάνιση άνοιας. Αντίθετα, η μείωση στα επίπεδα του κυτταρικού θανάτου κατά τον πολλαπλασιασμό, καθώς και η μειωμένη σταθερότητα των προγόνων κυττάρων του ιπποκάμπου, αποτελεί προγνωστικό δείκτη για την εμφάνιση νόσου Alzheimer και αγγειακής άνοιας», αναφέρουν.

Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, τα ποσοστά άνοιας και έκπτωσης των γνωστικών λειτουργιών αναμένεται να τριπλασιαστούν μέχρι το 2040. Η παρούσα μελέτη είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μας δίνει έναν ακόμα προγνωστικό δείκτη για την έγκαιρη διάγνωση της άνοιας και της έκπτωσης των γνωστικών λειτουργιών.