Οι ασθενείς που μπαίνουν σε καραντίνα λόγω υποπτευόμενης ή επιβεβαιωμένης λοίμωξης με COVID-19 ή πιθανής έκθεσης στον ιό, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν διαταραχές του ύπνου, οι οποίες συνήθως χρειάζονται αντιμετώπιση από γιατρό.

Στην παραπάνω παρατήρηση κατέληξε μία ομάδα ερευνητών από την Κίνα που εξέτασε δεδομένα από 14.505 ερωτηματολόγια για το Φεβρουάριο του 2020. Συνολικά 707 άτομα ασθενείς δήλωσαν ότι είχαν μπει σε καραντίνα και παρέμειναν στο σπίτι τους καθώς είχαν υποπτευόμενη ή επιβεβαιωμένη λοίμωξη, είχαν έρθει σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα ή είχαν ταξιδέψει σε περιοχές με υψηλό αριθμό περιστατικών του COVID-19.

Συνολικά, το 76.7% των ασθενών που μπήκαν σε καραντίνα ανέφεραν δυσκολία στην έλευση του ύπνου τουλάχιστον 1 ημέρα την προηγούμενη εβδομάδα, με το 79.5% να παρουσιάζει επίσης πρώιμη αφύπνιση στην ίδια χρονική περίοδο.

Οι εθελοντές που μπήκαν προληπτικά σε καραντίνα από μόνοι τους χωρίς τη σχετική οδηγία από γιατρό, παρουσίασαν δυσκολία στην έλευση του ύπνου σε ποσοστό 51% και πρώιμη αφύπνιση σε ποσοστό 56%.

Ακόμα και οι ασθενείς που δεν μπήκαν σε καραντίνα, παρουσίασαν διαταραχές στην έλευση του ύπνου σε ποσοστό 42.3% και πρώιμη αφύπνιση σε ποσοστό 49%, όπως ανέφεραν οι ερευνητές στο επιστημονικό περιοδικό Sleep Medicine.

«Το στρες και ο φόβος για την πανδημία σίγουρα έχει παίξει ρόλο στα παραπάνω ποσοστά», είπε ο Andrew Steptoe, καθηγητής ψυχολογίας και επιδημιολογίας στο University College London.

«Επιπλέον, αρκετοί άνθρωποι έχουν χάσει εισόδημα ή την εργασία τους, χάνουν τον ύπνο τους επειδή πρέπει να προσέχουν τα παιδιά ή ανησυχούν για τους συγγενείς τους», είπε ο Steptoe, σχολιάζοντας τις παρατηρήσεις της παραπάνω έρευνας. «Επομένως, υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που πιθανώς επηρέασαν τον ύπνο των εθελοντών  στην περίοδο την πανδημίας».

Ακόμα κι αν δεν είχαν COVID-19, οι εθελοντές που μπήκαν σε απομόνωση είχαν υψηλότερα ποσοστά διαταραχών του ύπνου, καθώς η ίδια η απομόνωση συνδέεται με την αϋπνία, είπε ο Steptoe.

Τα συμπτώματα του COVID-19, όπως ο πυρετός και η αυξημένη φλεγμονή μπορεί επίσης να ενοχοποιούνται σε κάποιο βαθμό για τις διαταραχές του ύπνου, όπως υποστήριξε ο ίδιος επιστήμονας. Η καραντίνα μπορεί να αυξήσει επίσης τα συμπτώματα της κατάθλιψης, η οποία επιδεινώνεται συνήθως σε από απειλητικά για τη ζωή νοσήματα.

«Τα συμπτώματα των διαταραχών του ύπνου που διαπιστώθηκαν στην έρευνα, δηλαδή η δυσκολία στην έλευση του ύπνου και η πρόωρη αφύπνιση, είναι αρκετά συχνά σε ασθενείς που υποφέρουν από άγχος ή κατάθλιψη», είπε ο Steptoe.

Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι οι γιατροί και νοσηλευτές που εργάζονται στην πρώτη γραμμή της αντιμετώπισης του COVID-19, παρουσίασαν υψηλότερα ποσοστά διαταραχών του ύπνου (86%) σε σχέση με τους εργαζομένους σε άλλα επαγγέλματα (77.2%).

Οι διαταραχές του ύπνου παρουσίαζαν επίσης διαφοροποίηση ανάλογα με το χρόνο. Συγκεκριμένα, το 74% των εθελοντών που μπήκαν σε καραντίνα παρουσίασε διαταραχές του ύπνου την 1η εβδομάδα, το 84.8% τη 2η εβδομάδα και το 65.2% μετά το πέρας της καραντίνας.

«Το γεγονός ότι τα ποσοστά αϋπνίας ήταν ιδιαίτερα υψηλά στους επαγγελματίες υγείας, καθώς και η μείωση των ποσοστών μετά το πέρας της καραντίνας, ουσιαστικά δείχνει ότι η ψυχική επιβάρυνση από τη νόσο ήταν ένα σημαντικό αίτιο για τις διαταραχές του ύπνου», είπε ο Steptoe.

Οι ερευνητές δεν αναφέρθηκαν σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με τις ερωτήσεις που έκαναν στους εθελοντές ή το ποσοστό που απάντησε στα ερωτηματολόγια.

Βιβλιογραφία: Medscape