Και μόνο η διαβεβαίωση του γιατρού ότι ο δερματικός τους ερεθισμός θα υποχωρήσει, μείωσε την αίσθηση του τελευταίου σε αρκετούς ασθενείς, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας μικρής τυχαιοποιημένης μελέτης.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Journal of General Internal Medicine.

«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι όταν ο γιατρός καθησυχάζει έναν ασθενή που έχει προσέλθει για κάποιο ελάσσον πρόβλημα, όχι μόνο τού προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες, αλλά μπορεί να βοηθήσει επίσης στην υποχώρηση των συμπτωμάτων του», είπε η Κάρι Λέιμποβιτς, από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια.

«Πιστεύουμε ότι η παρούσα μελέτη αποτελεί ένα καλό παράδειγμα του παραπάνω φαινομένου, καθώς περιελάμβανε υγιείς εθελοντές με αλλεργικές αντιδράσεις οι οποίες δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαρές και θα υποχωρούσαν, ακόμα και χωρίς κάποια αγωγή», πρόσθεσε.

Οι έρευνες μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να αποδείξουν αν η συνομιλία με το γιατρό μπορεί να επηρεάσει την πορεία του ασθενούς. «Ορισμένες έρευνες έχουν δείξει ότι ο καθησυχασμός του ασθενούς από τον γιατρό, βελτιώνει την πορεία του πρώτου, ενώ άλλες έρευνες δεν παρατήρησαν κάτι αντίστοιχο. Οι περισσότεροι γιατροί σήμερα αντιμετωπίζουν σημαντική πίεση χρόνου λόγω του αυξημένου αριθμού ασθενών αλλά και των απαιτήσεων της ηλεκτρονικής εποχής. Πιστεύουμε ότι ο γιατρός δεν πρέπει να παραβλέπει τη σημασία της επικοινωνίας με τον ασθενή, καθώς η τελευταία φαίνεται ότι μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την πορεία του».

Στην έρευνα έλαβαν μέρος 76 εθελοντές στους οποίους έγινε ένας νυγμός ισταμίνης στον πήχη. Στη συνέχεια, οι εθελοντές ερωτήθηκαν αναφορικά με το βαθμό ερεθισμού και κνησμού που ένιωθαν στα 3, 9, 12, 15 και 18 λεπτά μετά από αυτόν. Το 61.8% των εθελοντών ήταν γυναίκες και το 54% είχε ηλικία κάτω από 22.

3 λεπτά μετά τον νυγμό, ένας γιατρός εξέτασε την αλλεργική αντίδραση του κάθε εθελοντή και σε 36 από αυτούς είπε «η αλλεργική αντίδραση θα αρχίσει να υποχωρεί αμέσως, με αποτέλεσμα το εξάνθημα και ο ερεθισμός να υποχωρήσουν». Οι γιατροί δεν ήξεραν σε ποια ομάδα ανήκει ο κάθε εθελοντής μέχρι τη στιγμή πριν την εξέταση. Επίσης δεν είπαν τίποτα σχετικά με την αλλεργική αντίδραση στους άλλους 41 εθελοντές της ομάδας ελέγχου.

Οι εθελοντές ανέφεραν συνεχώς αυξανόμενο κνησμό στα 3 πρώτα λεπτά μετά τον νυγμό και πριν οποιαδήποτε επαφή με τον γιατρό. Αυτοί, ωστόσο τους οποίους καθησύχασε ο γιατρός, παρουσίασαν ταχύτερη μείωση του συγκεκριμένου συμπτώματος στη συνέχεια.

«Οι εθελοντές που καθησυχάστηκαν από το γιατρό παρουσίασαν σημαντικά μειωμένο κνησμό 9 λεπτά μετά τη συνάντηση με αυτόν σε σχέση με την ομάδα ελέγχου», αναφέρουν οι ερευνητές.

Στις επόμενες μετρήσεις, οι δύο ομάδες εθελοντών παρουσίασαν συγκρίσιμη μείωση στο αίσθημα κνησμού. Η διαφορά στην αντίληψη του παραπάνω συμπτώματος διατηρήθηκε μέχρι το 12ο λεπτό και είχε εξαφανιστεί μέχρι το 15ο, γεγονός που δεν προκάλεσε έκπληξη γιατί η αλλεργική αντίδραση θα έφθινε σταδιακά.

«Αν και αρκετοί γιατροί θεωρούν ότι η συνάντηση με έναν ασθενή είναι περιττή όταν δεν είναι απαραίτητο να χορηγηθεί φαρμακευτική ή άλλη αγωγή, η έρευνα δείχνει ότι η επαφή με το γιατρό έχει μεγάλη σημασία καθώς και μόνο η διαβεβαίωση του γιατρού αρκεί για να βελτιωθεί η πορεία αρκετών ασθενών», συμπέραναν οι ερευνητές.

Βιβλιογραφία: Medscape