Η σύνδεση ανάμεσα στην ορμονική θεραπεία της εμμηνόπαυσης και τον καρκίνο του μαστού είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια. Ωστόσο, μία νέα ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet προσφέρει νέα δεδομένα που αποσαφηνίζουν αρκετά την παραπάνω σύνδεση. Η ανάλυση εξέτασε συνολικά 58 έρευνες από το 1992 μέχρι το 2018 οι οποίες είχαν πληροφορίες σχετικά με το είδος και την ηλικία έναρξης της ορμονικής θεραπείας στις γυναίκες, καθώς και το δείκτη μάζας σώματος.

Πώς Συνδέεται η Ορμονική Θεραπεία με τον Καρκίνο του Μαστού;

Μία παρατήρηση του παρελθόντος που επιβεβαιώθηκε στην παρούσα ανάλυση είναι ότι οι γυναίκες που κάνουν ορμονική θεραπεία για μεγαλύτερη χρονική διάρκεια έχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν καρκίνο του μαστού σε σχέση με τις γυναίκες που χρησιμοποιούν τα φάρμακα αυτά για μικρότερο διάστημα. Όσο συνεχίζεται η λήψη των ορμονών, αυξάνεται αντίστοιχα και ο κίνδυνο καρκίνου του μαστού, όπως διαπιστώθηκε.

Αντίθετα με προηγούμενες μελέτες που είχαν διαπιστώσει ότι ο κίνδυνο καρκίνου του μαστού αρχίζει να αυξάνεται μετά από 2-3 χρόνια χρήσης των ορμονών, η ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο Lancet διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος αυξάνεται σχεδόν αμέσως με την έναρξη της ορμονικής θεραπείας. Ωστόσο, όπως τόνισαν οι ερευνητές, η παρατήρηση αυτή μπορεί να αποδίδεται στην ανακρίβεια των πληροφοριών σχετικά με τη διάρκεια της ορμονικής θεραπείας σε κάποια από τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση. Προς το παρόν, όπως φαίνεται, ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού ξεκινά να αυξάνεται σχεδόν 1 χρόνο μετά την έναρξη της ορμονικής θεραπείας.

Υπάρχει Διαφορά στον Κίνδυνο Καρκίνου Ανάλογα με το Είδος της Θεραπείας;

Όπως διαπίστωσε η παρούσα μελέτη, τόσο οι ορμονικές θεραπείες που περιέχουν μόνο οιστρογόνα, όσο και αυτές που περιέχουν συνδυασμό οιστρογόνων και προγεστερόνης, συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού, ωστόσο ο υψηλότερος κίνδυνος παρατηρήθηκε στις ασθενείς που παίρνουν τη συνδυαστική θεραπεία. Η έρευνα του Lancet διαπίστωσε επίσης ότι ο κίνδυνος στις γυναίκες που κάνουν θεραπεία μόνο με οιστρογόνα είναι υψηλότερος αν έχουν φυσιολογικό βάρος και λιγότερο υψηλός αν είναι παχύσαρκες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό αποδίδεται πιθανώς στο γεγονός ότι οι παχύσαρκες γυναίκες έχουν ήδη αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού, καθώς έχουν αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων στο αίμα.

Οι παχύσαρκες και οι γυναίκες φυσιολογικού βάρους είχαν τον ίδιο αυξημένο κίνδυνο όταν έπαιρναν τη συνδυαστική θεραπεία.

Τα Κολπικά Οιστρογόνα Αυξάνουν τον Κίνδυνο Καρκίνου του Μαστού;

Η παρούσα ανάλυση επιβεβαίωσε ότι οι κολπικές θεραπείες οιστρογόνων δεν αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού.

Η Ορμονική Θεραπεία είναι πιο Επικίνδυνη αν Ξεκινήσει σε Μικρότερη Ηλικία;

Σύμφωνα με την παρούσα ανάλυση, η παραπάνω θεωρία είναι αληθής, ωστόσο οι ερευνητές ήταν επιφυλακτικοί. Όπως δήλωσαν, οι νεαρότερες γυναίκες της έρευνας έπαιρναν ορμόνες για μεγαλύτερη διάρκεια. Κατά συνέπεια, ο αυξημένος κίνδυνος σχετίζεται πιθανώς με τη διάρκεια τη θεραπεία και όχι με την ηλικία έναρξής της.

Ο Αυξημένος Κίνδυνος Καρκίνου του Μαστού Υποχωρεί μετά τη Διακοπή της Ορμονικής Θεραπείας;

Όχι. Ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού που σχετίζεται με τη λήψη της ορμονικής θεραπείας παραμένει υψηλός ακόμα και αρκετά χρόνια μετά τη διακοπή της.

Με Βάση τις Παρατηρήσεις της Παρούσας Μελέτης, είναι Ασφαλής η Ορμονική Θεραπεία για την Αντιμετώπιση των Συμπτωμάτων της Εμμηνόπαυσης;

Σύμφωνα με τους επιστήμονες της έρευνας, αν μία γυναίκα θέλει να πάρει ορμονική θεραπεία για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, μπορεί να το κάνει χωρίς κινδύνους, τουλάχιστον για λίγα χρόνια. Ωστόσο, ιδανικά πρέπει να προτιμούν μη ορμονικές θεραπείες και να λαμβάνουν τις ορμόνες για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα.

Αν οι μη ορμονικές θεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές και τα συμπτώματα εντοπίζονται περισσότερο στον κόλπο, ιδανικά πρέπει να χρησιμοποιείται υπόθετο οιστρογόνων. Σε ασθενείς με αρκετά συμπτώματα, όπως εξάψεις, νυχτερινή εφίδρωση και συμπτώματα από τον κόλπο, θα πρέπει να εξετάζεται η ορμονική θεραπεία με χάπι ή επίθεμα εφόσον οι άλλες στρατηγικές δεν είναι αποτελεσματικές και τα συμπτώματα είναι σοβαρά.

Επιπλέον, οι ορμόνες πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο όπου ενδείκνυται ιατρικά. Αρκετές γυναίκες έχουν τη λανθασμένη αντίληψη ότι η χρήση της ορμονικής θεραπείας θα τις κάνει να δείχνουν νεότερες ή θα παρατείνει τη διάρκεια ζωής τους, κάτι που ωστόσο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Ποια είναι η Μέγιστη Επιτρεπόμενη Διάρκεια Χορήγησης της Ορμονικής Θεραπείας;

Στις περισσότερες γυναίκες τα 5 χρόνια είναι η μέγιστη επιτρεπόμενη διάρκεια για τη χρήση ορμονών. Ιδανικά, η διάρκεια της θεραπείας δεν πρέπει να ξεπερνά τα 1-2 χρόνια και ο στόχος της πρέπει να είναι η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων. Επίσης, η διακοπή της ορμονικής θεραπείας πρέπει να γίνεται σταδιακά, καθώς η απότομη διακοπή της μπορεί να προκαλέσει επανεμφάνιση των συμπτωμάτων.

Βιβλιογραφία: Harvard Health