Είναι γνωστό εδώ και αρκετά χρόνια ότι ο ψυχρός καιρός σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας νέας έρευνας από τη Σουηδία, ωστόσο, καιρικές συνθήκες που δεν σχετίζονται με το κρύο μπορεί επίσης να αποτελούν προκλητικούς παράγοντες.

Η ανάλυση περιελάμβανε δεδομένα από ασθενείς που είχαν εισέλθει σε μονάδες φροντίδας για καρδιακά νοσήματα σε συνδυασμό με πληροφορίες από τον κοντινότερο μετεωρολογικό σταθμό από την ημέρα εισαγωγής.

Μία ενδιαφέρουσα παρατήρηση των ερευνητών ήταν ότι οι διαφορετικές καιρικές συνθήκες είχαν άλλη επίδραση στον κίνδυνο ανάλογα με την αιτία της εισαγωγής και συγκεκριμένα αν αυτή ήταν οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου με (STEMI) ή χωρίς (NSTEMI) ανάσπαση του ST διαστήματος.

Για τις 2 παραπάνω κατηγορίες, η χαμηλότερη θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της ημέρας, η χαμηλή ατμοσφαιρική πίεση, η υψηλή ταχύτητα του αέρα και η μικρή διάρκεια ηλιοφάνειας, ήταν καθεμία ανεξάρτητος προκλητικός παράγοντας για του 274.029 ασθενείς που είχαν εξεταστεί από τη βάση δεδομένων SWEDEHEART.

«Η μεγαλύτερη συσχέτιση παρατηρήθηκε για την θερμοκρασία του αέρα, με τα υψηλότερα ποσοστά εμφράγματος του μυοκαρδίου να παρατηρούνται τις ημέρες με θερμοκρασίες κάτω από 0 °C και στη συνέχεια να μειώνονται σταδιακά μέχρι τις θερμοκρασίες των 3-4 °C», έγραψαν οι συγγραφείς στην έρευνά τους, η οποία δημοσιεύτηκε στο JAMA Cardiology.

Στην ανάλυσή τους, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η άνοδος της θερμοκρασίας κατά 7.4 °C αντιστοιχούσε σε 2.8% μείωση του κινδύνου εμφράγματος του μυοκαρδίου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, «το μεγάλο μέγεθος της έρευνας και η λεπτομερής ανάλυση όλων των παραγόντων που σχετίζονται με τον καιρό» αποτελούν το σημαντικότερο κομμάτι της έρευνας.

«Για κάθε καρδιολογική κλινική, αναζητήσαμε τον κοντινότερο μετεωρολογικό σταθμό και διασταυρώσαμε τα δεδομένα του με την ημέρα που εισήχθη ο ασθενής στο νοσοκομείο. Αυτό έγινε για ένα διάστημα 16 ετών», είπε ο Ντέιβιντ Έρλινζ, ένας από τους συγγραφείς της έρευνας.

Σε μία προσαρμοσμένη ανάλυση, η συχνότητα εμφράγματος του μυοκαρδίου παρουσίαζε αύξηση στις χαμηλότερες θερμοκρασίες και τη χαμηλότερη ατμοσφαιρική πίεση, κατά τις περιόδους μειωμένης βροχόπτωσης και υψηλότερης ταχύτητας του αέρα. Ο κίνδυνος εμφράγματος δεν φάνηκε να επηρεάζεται από τα επίπεδα υγρασίας, χιονόπτωσης και τη μειωμένη ηλιοφάνεια.

Όπως είπε ο Έρλινζ, στο παρελθόν έχουν γραφτεί πολλά σχετικά με τον τρόπο που ο καιρός επηρεάζει την πιθανότητα εμφράγματος του μυοκαρδίου. «Μία από τις σημαντικότερες παρατηρήσεις είναι ότι ο ψυχρός καιρός και ο αέρας μπορεί να οδηγήσει σε σύσπαση των αγγείων του δέρματος με σκοπό να διαφυλαχθεί η ενέργεια. Αυτό επιβαρύνει την καρδιά, αποτέλεσμα να ενεργοποιείται το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και να αυξάνεται το μεταφορτίο».

Το άγχος που σχετίζεται με τον καιρό είναι μία άλλη πιθανή εξήγηση, συμπλήρωσε. «Γενικά νιώθουμε καλύτερα όταν έχει ζέστη και λιακάδα, ενώ αντίθετα νιώθουμε περισσότερο συναισθηματικό άγχος όταν έχει κρύο και αέρα. Γνωρίζουμε ότι οι συναισθηματικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν τον κίνδυνο εμφράγματος».

Βιβλιογραφία: Medscape