Μία νέα έρευνα παρατήρησε ότι η αύξηση των επιπέδων ενός μορίου σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου μπορεί να περιορίσει την αγχώδη διάθεση. Η έρευνα εξέτασε πειραματόζωα και προσέφερε σημαντικές πληροφορίες για τα αίτια των διαταραχών του άγχους, ανοίγοντας παράλληλα το δρόμο για την ανάπτυξη νέων θεραπειών.

Αν και σήμερα υπάρχουν διάφορες αποτελεσματικές θεραπείες για τους ασθενείς που υποφέρουν από αγχώδεις διαταραχές, οι θεραπείες αυτές δεν είναι αποτελεσματικές σε όλους. Επίσης, συχνά, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν όλα τα συμπτώματα της νόσου.

Η νέα έρευνα διεξήχθη από επιστήμονες στα Πανεπιστήμια της Καλιφόρνια, του Ντέιβις, του Γουσκόνσιν και του Μπρούκλιν.

Τα αποτελέσματά της δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Biological Psychiatry.

Η αγχώδης ιδιοσυγκρασία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για όλες τις αγχώδεις διαταραχές και την κατάθλιψη. Τα παιδιά που είναι ντροπαλά και νευρικά έχουν αυξημένη πιθανότητα να παρουσιάσουν τις παραπάνω παθήσεις, καθώς και να κάνουν καταχρήσεις αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών.

Σε προηγούμενες έρευνές τους σε πιθήκους, οι επιστήμονες είχαν διαπιστώσει ότι η αμυγδαλή αποτελεί κεντρικό στόχο της θεραπείας για της αγχώδεις διαταραχές στον εγκέφαλο. Η περιοχή αυτή παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση των συναισθημάτων.

Νευροτροφίνη-3 και Αγχώδης Ιδιοσυγκρασία

Στην έρευνά τους, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν γενετικές, απεικονιστικές και συμπεριφορικές μεθόδους για να εξετάσουν τις μοριακές αλλαγές από την αγχώδη ιδιοσυγκρασία στον εγκέφαλο.

Η αναζήτησή τους αυτή κατάφερε να αναδείξει διάφορα μόρια. Από αυτά, οι επιστήμονες αποφάσισαν να εξετάσουν τη νευροτροφίνη-3.

Το μόριο αυτό είναι ένας αυξητικός παράγοντας που ενισχύει την παραγωγή νέων νευρικών κυττάρων, καθώς και των συνάψεων μεταξύ τους.

Οι ερευνητές διπίστωσαν ότι αυξάνοντας τα επίπεδα της νευροτροφίνης-3 στον εγκέφαλο των πιθήκων περιόριζαν την τάση τους να αντιλαμβάνονται διάφορα ερεθίσματα ως απειλητικά.

«Εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως υποφέρουν από διαταραχές άγχους και κατάθλιψης», είπε ο Άντριου Φοξ, επικεφαλής της μελέτης. «Οι διαταραχές αυτές βρίσκονται μεταξύ των κυρίων αιτιών αναπηρίας», πρόσθεσε.

Διαταραχές Άγχους και Συμπτώματα

Το άγχος αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητας για τους περισσότερους ανθρώπους. Συχνά εμφανίζεται όταν πρέπει να λάβουμε μία μεγάλη απόφαση, όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες στην εργασία ή όταν προετοιμαζόμαστε για μία εξέταση.

Στους ασθενείς με αγχώδεις διαταραχές, ωστόσο, το αίσθημα αυτό δεν υποχωρεί και σταδιακά επιδεινώνεται. Τα συμπτώματα από τις παραπάνω διαταραχές μπορεί να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τις κοινωνικές σχέσεις.

Τα συμπτώματα στις διαταραχές αυτές διαφέρουν ανάλογα με τη νόσο.

Οι ασθενείς με διαταραχή γενικευμένου άγχους βρίσκονται σε συνεχή ένταση, ανησυχία, ευερεθιστότητα και δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν. Αρκετοί παρουσιάζουν και διαταραχές του ύπνου.

Στους ασθενείς με διαταραχή πανικού, η επιβάρυνση δεν προέρχεται μόνο από τις ίδιες τις κρίσεις αλλά και από την προσμονή του επόμενου επεισοδίου.

Οι κρίσεις πανικού εμφανίζονται αιφινιδίως και χαρακτηρίζονται από έντονο φόβο, αίσθημα παλμών, τρόμο, εφίδρωση και απώλεια της ισορροπίας. Συχνά μπορεί να εμφανιστεί επίσης δύσπνοια και ο ασθενής να νιώθει ότι χάνει τον έλεγχο.

Οι ασθενείς με φοβίες έχουν έντονη αποστροφή ή φόβο για ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση η οποία ωστόσο είναι προφανώς πολύ λιγότερο απειλητική απ’όσο πιστεύει ο ασθενής. Η ανησυχία και οι ενέργειες που κάνει ο ασθενής για να αποφύγει το αντικείμενο της φοβίας του, συχνά επιβαρύνουν σημαντικά την καθημερινότητά του.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας από το 2015, ο αριθμός των ασθενών που πάσχουν από κάποια αγχώδη διαταραχή είναι σχεδόν 264 εκατομμύρια παγκοσμίως.

Μπορεί να Υπάρχουν «Χιλιάδες Άλλα» Μόρια

Χρησιμοποιώντας ένα γενετικά τροποποιημένο ιό, ο Φοξ και οι συνεργάτες του αύξησαν τα επίπεδα της νευτροτροφίνης-3 στην αμυγδαλή πιθήκων που δεν είχαν φτάσει ακόμα στη εφηβεία.

Η αύξηση των επιπέδων της νευροτροφίνης-3 στην περιοχή αυτή προκάλεσε μείωση στις συμπεριφορές που σχετίζονται με άγχος, όπως για παράδειγμα στις αναστολές, οι οποίες αποτελεούν γνωστό παράγοντα κινδύνου για τις αγχώδεις διαταραχές.

Οι απεικονιστικές εξετάσεις στον εγκέφαλο έδειξαν ότι η αύξηση της νευροτροφίνης-3 στην αμυγδαλή επηρέασε τη δρστηριότητα όλων των περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται στο άγχος.

Οι ερευνητές κατάφεραν επίσης να ανακαλύψουν και άλλα μόρια τα οποία θεωρούν ότι πρέπει να εξεταστούν περισσότερο για το ρόλο τους στο άγχος και τις σχετιζόμενες με αυτό παθήσεις.

Ο Φοξ πιστεύει ότι η παρούσα μελέτη κατάφερε να ταυτοποιήσει αρκετά από τα μόρια που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση άγχους στους πιθήκους.

«Βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή. Κατά πάσα πιθανότητα υπάρχουν εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες άλλα μόρια», κατέληξε.

Φωτογραφία: JD