Η τροπονίνη αναφέρεται σε μία ομάδα πρωτεϊνών που βοηθούν στη ρύθμιση των μυϊκών συσπάσεων της καρδίας, αλλά και των μυών του υπολοίπου οργανισμού. Τα υψηλά επίπεδα τροπονίνης είναι συνήθως ενδεικτικά ενός καρδιακού προβλήματος.

Η τροπονίνη απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος μετά από ένα τραυματισμό της καρδιάς, όπως για παράδειγμα το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Τα σημαντικά αυξημένα επίπεδα τροπονίνης αποτελούν συνήθως ένδειξη ότι ο ασθενής έχει πρόσφατο ιστορικό εμφράγματος.

Τι είναι η Τροπονίνη;

Η τροπονίνη αναφέρεται σε τρεις διαφορετικές πρωτεΐνες. Η τροπονίνη C προσδένεται στο ασβέστιο και μεταφέρει την τροπονίνη I έτσι ώστε να γίνει η σύσπαση των μυών. Η τροπονίνη Τ με τη σειρά της προσδένει τις πρωτεΐνες της τροπονίνης στις μυϊκές ίνες.

Η καρδιά αποτελεί ουσιαστικά ένα μυ, επομένως οι βλάβες σε αυτή προκαλούν απελευθέρωση τροπονίνης στην κυκλοφορία του αίματος. Τα επίπεδα της τροπονίνης είναι συνήθως πολύ χαμηλά, ωστόσο οι διάφοροι τραυματισμοί της καρδίας μπορεί να προκαλέσουν σημαντική αύξησή τους.

Οι εξετάσεις τροπονίνης υπολογίζουν συνήθως τα επίπεδα της τροπονίνης Ι ή της τροπονίνης Τ στο αίμα, με σκοπό να εκτιμηθεί αν υπάρχουν βλάβες στην καρδιά.

Γιατί Χρειάζεται ο Γιατρός τα Επίπεδα της Τροπονίνης;

Όπως προαναφέρθηκε, οι εξετάσεις τροπονίνης βοηθούν τον γιατρό να διαπιστώσει αν υπάρχουν τραυματισμοί στην καρδιά. Ο γιατρός ζητά συνήθως εξέταση των επιπέδων τροπονίνης σε ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτώματα εμφράγματος του μυοκαρδίου, όπως:

  • Θωρακικό άλγος
  • Δύσπνοια
  • Ταχυκαρδία
  • Ίλιγγο
  • Αίσθημα Κόπωσης

Τα αυξημένα επίπεδα τροπονίνης δεν επαρκούν ως μοναδικό εύρημα για να τεθεί η διάγνωση μίας καρδιακής πάθησης. Ο γιατρός λαμβάνει επίσης υπόψη τα υπόλοιπα συμπτώματα του ασθενούς, καθώς και τα αποτελέσματα άλλων διαγνωστικών εξετάσεων, όπως η φυσική εξέταση και το ηλεκτροκαρδιογράφημα για να θέσει τη διάγνωση της νόσου.

Η εξέταση των επιπέδων τροπονίνης βοηθά επίσης το γιατρό να εκτιμήσει την έκταση των βλαβών στην καρδιά. Μπορεί ακόμη να εκτιμήσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας και να καθορίσει την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

Ποιο είναι το Φυσιολογικό Εύρος της Τροπονίνης;

Τα επίπεδα της τροπονίνης είναι συνήθως τόσο χαμηλά που δεν μπορούν να ανιχνευθούν από τις τυπικές εξετάσεις αίματος. Ακόμα και μία μικρή αύξηση στα επίπεδα αυτά είναι συχνά ενδεικτική βλαβών στην καρδιά.

Τα σημαντικά αυξημένα επίπεδα τροπονίνης, ιδιαίτερα αν αυτά παρουσιάζουν σημαντικές διακυμάνσεις σε ένα διάστημα ωρών, αποτελούν χαρακτηριστική ένδειξη τραυματισμού της καρδίας.

Τα φυσιολογικά επίπεδα της τροπονίνης διαφέρουν ανάλογα με το διαγνωστικό εργαστήριο που γίνεται η μέτρηση, επομένως συζητήστε τα αποτελέσματα με τον γιατρό σας. Τα επίπεδα της τροπονίνης υπολογίζονται σε ng/ml.

Σύμφωνα με το University of Washington’s Department of Laboratory Medicine τα επίπεδα της τροπονίνης είναι:

  • Φυσιολογικά: κάτω από 0.04 ng/ml
  • Ενδεικτικά Εμφράγματος του Μυοκαρδίου: πάνω από 0.40 ng/ml

Μία μέτρηση ανάμεσα σε 0.04 και 0.39 ng/ml συχνά αποτελεί ένδειξη κάποιου καρδιακού προβλήματος. Ωστόσο, ένας πολύ μικρός αριθμός υγιών ατόμων μπορεί να έχει ελαφρώς αυξημένα επίπεδα τροπονίνης. Επομένως, αν τα αποτελέσματα βρίσκονται μέσα στο παραπάνω όριο, ο γιατρός θα ζητήσει επιπλέον εξετάσεις και και θα αναζητήσει άλλα συμπτώματα για να θέσει τη διάγνωση. Ο γιατρός συνήθως παρακολουθεί τα επίπεδα της τροπονίνης σε μία μεγάλη διάρκεια.

Αίτια των Υψηλών Επίπεδων Τροπονίνης

Τα εξαιρετική υψηλά επίπεδα τροπονίνης αποτελούν συνήθως ένδειξη προσφάτου ιστορικού εμφράγματος του μυοκαδίου, δηλαδή περιορισμού στην αιμάτωση τμήματος του καρδιακού μυός.

Μικρότερες αυξήσεις στα επίπεδα της τροπονίνης παραπέμπουν σε άλλη διάγνωση. Ορισμένα αίτια αύξησης στα επίπεδα της τροπονίνης περιλαμβάνουν:

  • Σήψη, μία σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή αντίδραση στην είσοδο μίας λοίμωξης στην κυκλοφορία του αίματος
  • Νεφρική ανεπάρκεια ή χρόνια νεφρική νόσος
  • Καρδιακή ανεπάρκεια
  • Βλάβες στην καρδιά από τη χημειοθεραπεία
  • Πνευμονική εμβολή
  • Μυοκαρδίτιδα, δηλαδή φλεγμονή της καρδίας
  • Καρδιακές βλάβες από τη χρήση ναρκωτικών, όπως η κοκκαΐνη
  • Τραυματισμό της καρδίας, όπως για παράδειγμα από ένα ξαφνικό, ισχυρό χτύπημα σε θώρακα

Αντιμετώπιση των Υψηλών Επιπέδων Τροπονίνης

Τα υψηλά επίπεδα τροπονίνης αποτελούν σύμπτωμα και όχι διάγνωση, επομένως η θεραπεία εστιάζει στην αναζήτηση και αντιμετώπιση της υποκειμένης νόσου.

Τα εξαιρετικά υψηλά επίπεδα τροπονίνης αποτελούν συνήθως ένδειξη ότι ο ασθενής υπέστη πρόσφατα έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η θεραπεία του εμφράγματος εξαρτάται από τον αποκλεισμό της ροής του αίματος και συγκεκριμένα αν αυτός είναι μερικός ή ολικός.

Ορισμένες συνήθεις θεραπείες για το έμφραγμα περιλαμβάνουν:

  • Θρομβολυτικά φάρμακα
  • Στεφανιαία αγγειοπλαστική, κατά την οποία εισάγεται ένα μικρό μπαλόνι στη στεφανιαία αρτηρία για να διανοιχτεί το έμφρακτο
  • Εισαγωγή stent έτσι ώστε να διατηρθεί ανοιχτό το αγγείο κατά την αγγειοπλαστική
  • Εγχείρηση bypass, κατά την οποία ο γιατρός δημιουργεί νέους οδούς μέσω των οποίων το αίμα ταξιδεύει στον καρδιακό μυ
  • Ablation, μία θεραπεία που καταστρέφει συγκεκριμένα καρδιακά κύτταρα με τη χρήση ραδιοκυμάτων

Για την πρόληψη μελλοντικών εμφραγμάτων, ο γιατρός θα συστήσει αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως διακοπή του καπνίσματος, απώλεια βάρους, φυσική άσκηση και υγιεινή διατροφή.

Οι θεραπείες άλλων αιτιών για τα υψηλά επίπεδα τροπονίνης μπορεί να διαφέρουν από τις θεραπείς για το έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Η Εξέταση των Επιπέδων Τροπονίνης

Η εξέταση τροπονίνης αποτελεί μία απλή εξέταση αίματος κατά την οποία λαμβάνεται δείγμα αίματος από το άνω άκρο του ασθενούς. Είναι ιδιαίτερα ταχεία και ασφαλής.

Ο γιατρός ή ο νοσηλευτής συνήθως σφίγγει με μία ταινία το μπάτσο του ασθενούς, προκαλώντας έτσι διόγκωση των αγγείων, γεγονός που καθιστά ευκολότερη τη λήψη αίματος. Στη συνέχεια χρησιμοποιεί μία βελόνα για να λάβει το δείγμα.

Μετά τη λήψη του δείγματος είναι σημαντικό να ενημερώσετε τον γιατρό αν νιώθετε ίλιγγο ή ναυτία. Καθίστε για 5-10 λεπτά και πιείτε ένα ποτήριο νερό ή χυμό.

Ο γιατρός μπορεί να ζητήσει περισσότερες μετρήσεις μέσα στις επόμενες ώρες για να παρατηρήσει τις διακυμάνσεις των επιπέδων της τροπονίνης.