Η χορήγηση προβιοτικών σε έναν ασθενή μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των γαστρεντερικών διαταραχών, ενώ σε άλλον μπορεί να μην έχει καμία επίδραση. Με την ίδια δίαιτα κάποιος μπορεί να χάσει λίγα μόλις κιλά ενώ κάποιος άλλος πάνω από 15. Η διατροφή χωρίς γλουτένη μπορεί να ανακουφίσει ορισμένους ασθενείς από την αρθραλγία ενώ σε άλλους απλά να τους αφήσει με ένα αίσθημα επιθυμίας για ψωμί και μακαρόνια. Σ’ ένα κόσμο που όλοι περιμένουμε εξατομικευμένα προϊόντα και υπηρεσίες να παραδίδονται στην οθόνη ή την πόρτα μας, η ιατρική δεν είναι ικανή να προσφέρει αυτό το επίπεδο υπηρεσιών. Γιατί όμως η ιατρική ακριβείας είναι τόσο δύσκολο να επιτευχθεί στον 21ο αιώνα;

Ο κυριότερος λόγος είναι ότι χρησιμοποιούμε ένα παλαιό τρόπο προσέγγισης για να αντιμετωπίσουμε τα πιο σύγχρονα προβλήματα υγείας. Τον προηγούμενο αιώνα, τα αντιβιοτικά έφεραν επανάσταση στην ιατρική, αντιμετωπίζοντας πολύ αποτελεσματικά τη νοσηρότητα και το θάνατο. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, έχουν παρουσιαστεί σημαντικές διαφορές στα αίτια από τα οποία νοσούμε και τελικά πεθαίνουμε. Οι χρόνιες παθήσεις όπως οι καρδιαγγειακές νόσοι, ο καρκίνος, η άνοια, οι αυτοάνοσες παθήσεις και οι ψυχικές διαταραχές βρίσκονται στην κορυφή της λίστας για αρκετές δεκαετίες παγκοσμίως. Όλες οι παραπάνω είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν, εξ’ου και ο όρος «χρόνιες», που σημαίνει ότι διαρκούν για αρκετό καιρό.

Η σχέση μεταξύ αιτίου και αποτελέσματος για τα λοιμώδη νοσήματα είναι αρκετά απλή. Τα συμπτώματα υποχωρούν μετά την εξολόθρευση του παθογόνου (ιού, βακτηρίου ή παρασίτου). Ωστόσο, η απλή και ευθεία αυτή προσέγγιση δεν μπορεί να εφαρμοστεί στις χρόνιες νόσους, καθώς οι τελευταίες είναι συνήθως αποτέλεσμα μίας σειράς διαφορετικών και συνθέτων παραγόντων. Μπορεί να σχετίζονται με γενετική προδιάθεση, κάποια διατροφική ανεπάρκεια, αντίδραση σε κάποιο τρόφιμο ή χημική ουσία, μία προβληματική ορμονική απόκριση, παρατεταμένη φλεγμονή, ανεξέλεγκτη ανοσιακή απόκριση, ένα λοιμογόνο παράγοντα ή διαταραχές του μικροβιώματος. Οι χρόνιες παθήσεις παρουσιάζονται όταν ένας, ή συχνά περισσότεροι, από τους παραπάνω παράγοντες έχουν διαταραχθεί. Επομένως, η επιδιόρθωση μόλις ενός από τα παραπάνω σπανίως είναι ικανή να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα.

Κλασική Ιατρική και Ιατρική Ακριβείας

Η κλασική ιατρική βασίζεται στις κλινικές δοκιμές οι οποίες χρησιμοποιούν έναν αριθμό εθελοντών και προσπαθούν να διαπιστώσουν ποιες θεραπείες είναι πιο αποτελεσματικές στους περισσότερους από αυτούς. Με άλλα λόγια, οι κλινικές δοκιμές ανιχνεύουν ποια θεραπεία λειτουργεί καλύτερα για το μέσο άτομο στην ομάδα που εξετάζει. Ωστόσο, αν εξετάσουμε προσεκτικά τα δεδομένα, θα διαπιστώσουμε σημαντικές διαφορές στην απόκριση του κάθε ατόμου στη θεραπεία. Οι περισσότεροι γιατροί παρατηρούν συχνά ότι μία θεραπεία μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την κατάσταση ενός ασθενούς, ενώ σε έναν άλλον μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Μία θεραπεία που είναι αποτελεσματική σε κάποιον, μπορεί να μην έχει καμία επίδραση σε έναν φίλο ή ακόμα και συγγενή του. Ο καθένας από εμάς είναι μοναδικός με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Το συμπέρασμα, επομένως, είναι ότι η ίδια θεραπεία δεν είναι αποτελεσματική σε όλους τους ασθενείς, ιδιαίτερα στις χρόνιες παθήσεις. Το γεγονός αυτό δημιουργεί σημαντικές προκλήσεις στην αναζήτηση της ακριβούς αγωγής που χρειάζεται ο κάθε ασθενής.

Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής και η Ιατρική Ακριβείας

Αρκετές εταιρίες επιχειρούν να κατανοήσουν τους παραπάνω παράγοντες έτσι ώστε να δημιουργήσουν εξατομικευμένα προϊόντα με βάση τη γενετική, τους βιοδείκτες και τον τρόπο ζωής μας. Το μέλλον της ιατρικής κατά πάσα πιθανότητα θα περιλαμβάνει ανάλυση αρκετών διαφορετικών δεδομένων, με σκοπό να αναζητήσει την καλύτερη αγωγή για τον κάθε ασθενή. Ωστόσο, η τροποποίηση μερικών μόνο από τις παραπάνω οδούς δύσκολα θα οδηγήσει σε ιδανικές θεραπείες. Ο λόγος είναι απλός: Δεν μπορούμε να προλάβουμε ή να αναστρέψουμε τις παραπάνω παθήσεις χωρίς αλλαγές στον τρόπο ζωής. Αυτό μπορεί να μην ακούγεται τόσο εντυπωσιακό όσο η εφαρμογή του ιδανικού αλγορίθμου από τον υπολογιστή με την καλύτερη τεχνητή νοημοσύνη, ωστόσο είναι αποτελεσματικό για τους περισσότερους από εμάς. Μία «συνταγή» που θα οδηγήσει σε πρόληψη και θεραπεία των χρονίων παθήσεων περιλαμβάνει: μία υγιεινή διατροφή (με φρούτα και λαχανικά στο μεγαλύτερο μέρος της), καθημερινή άσκηση, αρκετό ύπνο, κοινωνικοποίηση με τους φίλους και τους συγγενείς αλλά και επαρκής χρόνος ξεκούρασης. Καθεμία από τις παραπάνω αλλαγές μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τους παράγοντες που μας κρατούν υγιείς. Ο υγιής τρόπος ζωής υποστηρίζει και ενδυναμώνει τον οργανισμό για να μπορέσει να αντέξει την αναποφευκτη έκθεση στις βλάβες που προκαλούνται με την ηλικία.

Συμπέρασμα: Η Ιατρική Ακριβείας ξεκινά στο σπίτι

Διάφορα άτομα στο περιβάλλον μας υποστηρίζουν συχνά ένθερμα διάφορες δίαιτες, συμπληρώματα διατροφής ή φάρμακα με βάση την άποψη φίλων, συγγενών, διασημοτήτων ή ακόμα και γιατρών. Η πρόληψη και διαχείριση των χρονίων νόσων, ωστόσο, απαιτεί συχνά περισσότερες από μία παρεμβάσεις. Και σίγουρα ΔΕΝ απαιτεί την τελευταία εξέλιξη της τεχνολογίας ή την τελευταία μόδα σχετικά με την υγεία που κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η ιατρική ακριβείας ξεκινά ελέγχοντας τι καταλήγει στο πιατό μας, πόσο ασκούμαστε και αν ξεκουραζόμαστε και κοιμόμαστε επαρκώς. Η μεγάλη πρόκληση είναι η αλλαγή της καθημερινότητας που για τους περισσότερους από εμάς δεν είναι κάτι εύκολο. Ο γιατρός είναι ο κατάλληλος για να σας βοηθήσει στον παραπάνω στόχο.

Βιβλιογραφία: Harvard Health Publishing