Αυτοί που ασκούνται τακτικά έχουν μειωμένο κίνδυνο να παρουσιάσουν χρόνια νεφρική νόσο σε σχέση με αυτούς που κάνουν καθιστική ζωή, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μίας νέας έρευνας.

Οι ερευνητές εξέτασαν σχεδόν 200.000 εθελοντές χωρίς ιστορικό νεφρικής νόσου για ένα διάστημα 18 ετών. Συγκριτικά με αυτούς που έκαναν τη λιγότερη άσκηση, οι εθελοντές που έκαναν φυσική άσκηση καθημερινά είχαν 9% μειωμένη πιθανότητα να παρουσιάσουν νεφρική νόσο κατά τη διάρκεια της έρευνας.

«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η τακτική άσκηση προστατεύει από την έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας που σχετίζεται με την ηλικία, καθώς και από τον κίνδυνο χρόνιας νεφρικής νόσου», είπε ο Xiang Qian Lao από το Πανεπισήμιο του Χονγκ Κονγκ, ένας από τους επιστήμονες που έλαβε μέρος στην έρευνα.

Η νεφρική νόσος αποτελεί ένα από τα κύρια αίτια θανάτου και αναπηρίας παγκοσμίως, καθώς οι ασθενείς που υποφέρουν από αυτή έχουν γενικά κακή κυκλοφορία του αίματος και αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Αν και αρκετές προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι η φυσική άσκηση μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, δεν γνωρίζαμε αν η τακτική άσκηση προστατεύει και από τις νεφρικές βλάβες.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας, σχεδόν 11.000 εθελοντές (5.6%) παρουσίασαν χρόνια νεφρική νόσο. Οι επιστήμονες είχαν παρακολουθήσει την πορεία τους για 4 χρόνια ή περισσότερο.

Μετά από προσαρμογή για τους άλλους παράγοντες κινδύνους της χρόνιας νεφρικής νόσου, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ακόμα και οι εθελοντές με χαμηλά επίπεδα άσκησης είχαν 7% μειωμένο κίνδυνο δυσλειτουργίας των νεφρών σε σχέση με αυτούς που έκαναν καθιστική ζωή. Οι εθελοντές που έκαναν μέτρια άσκηση είχαν 6% μειωμένο κίνδυνο.

Αν και η έρευνα δεν είχε σχεδιαστεί με σκοπό να αποδείξει αν ή ποιος βαθμός άσκησης μειώνει τον κίνδυνο νεφρικής νόσου, αρκετές συνήθειες που ωφελούν την καρδιά, είναι ωφέλιμες και για τους νεφρούς, είπε ο Leo.

«Η χρόνια νεφρική νόσος έχει αρκετούς κοινούς παράγοντες κινδύνου με το διαβήτη και την καρδιαγγειακή νόσο», πρόσθεσε ο ίδιος. «Η άσκηση περιορίζει πιθανώς τον κίνδυνο χρόνιας νεφρικής νόσου καθώς μειώνει τον κίνδυνο διαβήτη και καρδιαγγειακής νόσου».

Αν και η νεφρική λειτουργία συνήθως μειώνεται με την ηλικία, αρκετοί άνθρωποι που ακολουθούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής μπορούν να διατηρήσουν τη νεφρική λειτουργία σε όλα τη διάρκεια της ζωής τους. Οι καπνιστές, οι παχύσαρκοι, οι ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό νεφρικών παθήσεων και αυτοί που πάσχουν από καρδιαγγειακή νόσο, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν χρόνια νεφρική νόσο.

Ένας περιορισμός της έρευνας ήταν ότι οι επιστήμονες εξέτασαν τη συχνότητα άσκησης των εθελοντών με ερωτηματολόγια, τα οποία δεν αποτελούν αντικειμενικά μέτρα εκτίμησης.

Η παρουσία της χρόνιας νεφρικής νόσου διαπιστώθηκε επίσης με μία μόνο εργαστηριακή εξέταση. Η νόσος διαγιγνώσκεται συνήθως με τη διενέργεια 2 ή περισσοτέρων εξετάσεων.

Παρά τους παραπάνω περιορισμούς, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της χρόνιας νεφρικής νόσου, όπως υποστήριξε ο Dr Michal Melamed από το Albert Einstein College of Medicine στη Νέα Υόρκη.

«Αυτό είναι σημαντικό για τους ασθενείς, καθώς η φυσική άσκηση αποτελεί τροποποιήσιμο παράγοντα», είπε ο Melamed, ο οποίος δεν είχε λάβει μέρος στην έρευνα. «Επομένως, αν ανησυχείτε για την υγεία των νεφρών σας ή αν έχετε οικογενειακό ιστορικό νεφρικών παθήσεων, πρέπει να αποφύγετε την καθιστική ζωή».

Σύμφωνα με τις παρούσες οδηγίες, οι ενήλικες πρέπει να κάνουν τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας ή 75 λεπτά έντονης άσκησης εβδομαδιαίως. Αν και οι οδηγίες αυτές δεν έχουν αναπτυχθεί αποκλειστικά για τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας, αποτελούν μία καλή αρχή.

«Είναι σημαντικό να ασκούμαστε τακτικά και ιδανικά αρκετές φορές μέσα σε 1 εβδομάδα», είπε ο Melamed. «Στους εθελοντές της παρούσας μελέτης, η ομάδα που έκανε την υψηλότερη άσκηση περπατούσε για τουλάχιστον 1 ώρα κάθε μέρα ή έτρεχε για 2 ώρες κάθε εβδομάδα, ενώ αυτοί που έκαναν τη λιγότερη άσκηση περπατούσαν για λιγότερο από 15 λεπτά την ημέρα».

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο British Journal of Sports Medicine.

Βιβλιογραφία: Medscape