Στο παρελθόν, αρκετοί επιστήμονες είχαν υποστηρίξει ότι υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στο διαβήτη και τον κίνδυνο εμφάνισης μεταστάσεων από τον καρκίνο. Μία νέα έρευνα επιβεβαιώνει την παραπάνω θεωρία εξηγώντας παράλληλα τον μηχανισμό μέσω του οποίου ο διαβήτης αυξάνει τον παραπάνω κίνδυνο.

Εκατοντάδες εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως πάσχουν από διαβήτη, γεγονός που τον καθιστά μία από τις πλέον κοινές παθήσεις σήμερα. Οι ασθενείς με διαβήτη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μίας σειράς παθήσεων, όπως διαταραχές της όρασης, καρδιακές παθήσεις, καθώς και άλλα καρδιαγγειακά προβλήματα.

Σήμερα, νέα δεδομένα δείχνουν ότι ο διαβήτης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο μεταστάσεων στον καρκίνο. Μία ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Cornell στη Νέα Υόρκη εξερεύνησε τους υποκείμενους μηχανισμούς που συνδέουν το διαβήτη με τις μεταστατικές μορφές καρκίνου.

«Ο καρκίνος και ο διαβήτης είναι δύο από τις πλέον κοινές νόσους στο δυτικό κόσμο και φαίνεται ότι συνδέονται», είπε ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Μινγκμίνγκ Γου. «Για τον καρκίνο γνωρίζουμε ότι ένα μεγάλο κομμάτι αφορά την κληρονομικότητα, ωστόσο προσφάτως ανακαλύψαμε ότι το μικροπεριβάλλον παίζει επίσης σημαντικό ρόλο», πρόσθεσε ο Γου.

Με άλλα λόγια, η πολλαπλασιασμός και η εξάπλωση του καρκίνου εξαρτώνται από το βιολογικό περιβάλλον που τον περιβάλλει και ο διαβήτης, όπως πιστεύουν οι ερευνητές, δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες που αυξάνουν την ικανότητα μετακίνησης των καρκινικών κυττάρων.

‘Η Γλυκοζυλίωση Αυξάνει το Ρυθμό των Μεταστάσεων’

Η μετάσταση συμβαίνει όταν τα νεοπλασματικά κύτταρα «ταξιδεύουν» από το σημείο του πρωτογενούς νεοπλάσματος σε άλλα σημεία του οργανισμού με αποτέλεσμα να σχηματίζονται νέοι όγκοι.

Για να ταξιδέψουν από το σημείο του αρχικού νεοπλάσματος σε ένα άλλο σημείο του οργανισμού, τα καρκινικά κύτταρα πρέπει να χρησιμοποιήσουν το εξωκυτταρικό δίκτυο, ένα δίκτυο που υποστηρίζει και σταθεροποιεί τα κύτταρα του οργανισμού. Το δίκτυο αυτό αποτελείται από διάφορα είδη μακρομορίων, τα οποία περιλαμβάνουν το κολλαγόνο και τις γλυκοπρωτεΐνες.

Ο Γου και οι συνεργάτες του εξηγούν ότι τα αυξημένα επίπεδα σακχάρων στους ασθενείς με διαβήτη μπορεί να επηρεάσουν τη δομή των ινών του κολλαγόνου με τρόπο που διευκολύνει την κίνηση των νεοπλασματικών κυττάρων.

Οι αλλαγές στις ίνες του κολλαγόνου είναι αποτέλεσμα μίας διαδικασίας που λέγεται «γλυκοζυλίωση», μία αντίδραση δηλαδή ανάμεσα σε σάκχαρα, πρωτεΐνες και άλλα βιολογικά συστατικά.

«Οι ασθενείς με διαβήτη έχουν υψηλότερα επίπεδα σακχάρων, γεγονός που οδηγεί σε γλυκοζυλίωση και αλλαγές στη δομή του κολλαγόνου στους ιστούς», είπε ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο Γιούνγκ Τζουν Σου.

«Αν οι ασθενείς αυτοί έχουν επίσης καρκίνο, η γλυκοζυλίωση φαίνεται ότι ενισχύει το ρυθμό των μεταστάσεων», πρόσθεσε ο ίδιος.

Στην έρευνά τους, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Integrative Biology, οι ερευνητές εξέτασαν το μηχανισμό αυτό παρατηρώντας πως συμπεριφέρονται νεοπλασματικά κύτταρα καρκίνου του μαστού σε περιβάλλοντα με διαφορετικούς βαθμούς γλυκοζυλίωσης.

Στα πειράματά τους φάνηκε ότι τα κύτταρα είχαν αυξημένη ικανότητα κίνησης και μπορούσαν να ταξιδέψουν πιο μακριά σε περιβάλλον με υψηλή γλυκοζυλίωση.

Όπως εξήγησαν οι ερευνητές, η ταχύτητα κίνησης των νεοπλασματικών κυττάρων καρκίνου του μαστού ήταν υψηλότερη στα τρία είδη περιβάλλοντος κολλαγόνου με τα υψηλότερα επίπεδα γλυκοζυλίωσης.

Τα ευρήματα αυτά, σύμφωνα με τους ερευνητές, δείχνουν ότι οι καταστάσεις που δημιουργεί ο διαβήτης στον οργανισμό, αυξάνουν πραγματικά τον κίνδυνο μεταστάσεων, αν ο ασθενής πάσχει επίσης από καρκίνο.

Στο μέλλον, οι επιστήμονες θα κάνουν διαχωρισμό ανάλογα στις μηχανικές και τις χημικές επιδράσεις της γλυκοζυλίωσης στην πιθανότητα μεταστάσεων.

«Θα χρειαστούν περισσότερες έρευνες για να αποσαφηνίσουμε πλήρως τις βιοχημικές επιδράσεις της γλυκοζυλίωσης στην ικανότητα των νεοπλασματικών κυττάρων να προκαλούν μεταστάσεις», κατέληξαν οι ερευνητές.