Η σοβαρή υπνική άπνοια αποτελεί παράγοντα κινδύνου για το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας, μίας σοβαρής επιπλοκής του διαβήτη που μπορεί να προκαλέσει έκπτωση της όρασης ή ακόμα και τύφλωση. Το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας έχει επίσης δυσκολότερη αντιμετώπιση στους ασθενείς με σοβαρή υπνική άπνοια. Αν και προηγούμενες έρευνες είχαν διαπιστώσει ασθενή σύνδεση ανάμεσα στις δύο παθήσεις, όλο και περισσότερα δεδομένα έρχονται στο φως που δείχνουν ότι η υπνική άπνοια μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά τις παθήσεις των οφθαλμών.

Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν στο AAO 2019, το 123ο Ετήσιο Συνέδριο του American Academy of Ophthalmology.

Στους διαβητικούς ασθενείς που δεν έχουν κάνει καλή ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, τα μικρά αγγεία που βρίσκονται πίσω από τον οφθαλμό μπορεί να υποστούν βλάβες. Η πάθηση αυτή λέγεται διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και αποτελεί ένα από τα κύρια αίτια απώλειας της όρασης σήμερα.

Συχνά, μικρές διογκώσεις μπορεί να προεξέχουν από τα αγγεία, με αποτέλεσμα να υπάρχει διαρροή αίματος και υγρού στον αμφιβληστροειδή. Το υγρό αυτό μπορεί να προκαλέσει οίδημα στην περιοχή του αμφιβληστροειδούς που μας επιτρέπει να δούμε καθαρά.

Η υπνική άπνοια είναι μία διαταραχή του ύπνου κατά την οποία η αναπνοή διακόπτεται με αποτέλεσμα να διαταράσσεται ο ύπνος και να μειώνονται τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα. Η μείωση αυτή προκαλεί μία σειρά αλλαγών στον οργανισμό που μπορεί να οδηγήσουν σε τραυματισμό των αγγείων. Οι ασθενείς με υπνική άπνοια διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης, εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου και διαβήτη τύπου 2.

Τι συμβαίνει όμως με τους οφθαλμούς; Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η υπνική άπνοια μπορεί να συμβάλλει στην εμφάνιση και επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας αυξάνοντας την αρτηριακή πίεση και την αντίσταση στην ινσουλίνη και ενισχύοντας τη φλεγμονή. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα αγγεία που βρίσκονται πίσω από τους οφθαλμούς.

Θέλοντας να εξερευνήσουν περισσότερο τη σύνδεση ανάμεσα στις δύο παθήσεις, ο Juifan Chiang και οι συνεργάτες του εξέτασαν δεδομένα από ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια στο Chang Gung Memorial Hospital της Ταϊβάν σε ένα διάστημα 8 ετών. Όπως διαπίστωσαν, τα ποσοστά σοβαρής υπνικής άπνοιας ήταν πολύ υψηλότερα στους ασθενείς με διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας σε σχέση με αυτούς που δεν έπασχαν από τη συγκεκριμένη νόσο (80.6% έναντι 45.5%). Οι επιστήμονες παρατήρησαν, μάλιστα, ότι όσο σοβαρότερη ήταν η υπνική άπνοια, τόσο χειρότερο ήταν και το οίδημα της ωχράς κηλίδας. Υψηλότερα ποσοστά υπνικής άπνοιας παρατηρήθηκαν επίσης στον ομάδα ασθενών που χρειαζόταν εντατική αντιμετώπιση του οιδήματος της ωχράς κηλίδας.

«Με βάση τα παραπάνω αποτελέσματα, ελπίζουμε ότι περισσότεροι γιατροί θα προσεγγίσουν την υπνική άπνοια ως παράγοντα κινδύνου για το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας», είπε ο Δρ Chiang. «Αυτό θα μας επιστρέψει να χορηγήσουμε θεραπείες εγκαίρως προστατεύοντας έτσι την όραση αλλά και τη γενικότερη υγεία των ασθενών», κατέληξε.