Η ψωριασική αρθρίτιδα είναι μία μορφή αρθρίτιδας που εμφανίζεται συνήθως σε ασθενείς που πάσχουν από ψωρίαση. Η νόσος χαρακτηρίζεται από αρθραλγία και χρόνια φλεγμονή, ενώ μπορεί να προκαλέσει ήπιες ή απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές.

Αν και οι περισσότεροι ασθενείς που παρουσιάζουν ψωριασική αρθρίτιδα έχουν διαγνωστεί στο παρελθόν με ψωρίαση, σε ορισμένες περιπτώσεις η νόσος μπορεί να εμφανιστεί πριν την ψωρίαση. Η ψωρίαση είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που επηρεάζει το δέρμα.

Μία ανάλυση του 2015 διαπίστωσε ότι η συχνότητα της ψωριασικής αρθρίτιδας στους ασθενείς με ψωρίαση κυμαίνεται από 6% έως 41%.

Σακχαρώδης Διαβήτης

Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μίας μελέτης του 2018 που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Rheumatology, η ψωριασική αρθρίτιδα αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.

Οι επιστήμονες εξέτασαν ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα, ασθενείς με ψωρίαση και υγιείς εθελοντές.

Όπως διαπίστωσαν, ο κίνδυνος διαβήτη τύπου 2 στους ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα ήταν 40% αυξημένος σε σχέση με το γενικό πληθυσμό και 50% αυξημένος σε σχέση με τον κίνδυνο στους ασθενείς με ψωρίαση.

Επιπλοκές από τους Οφθαλμούς

Σύμφωνα με το Arthritis Foundation, το 7-25% των ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα παρουσιάζουν ραγοειδίτιδα, δηλαδή φλεγμονή του ραγοειδούς χιτώνα του οφθαλμού. Η ραγοειδίτιδα είναι επώδυνη και μπορεί να επηρεάσει την όραση των ασθενών. Η ψωριασική αρθρίτιδα μπορεί επίσης να επηρεάσει το δέρμα γύρω από τους οφθαλμούς.

Τα στεροειδή μπορεί να βοηθήσουν στον περιορισμό της φλεγμονής προστατεύοντας έτσι τους οφθαλμούς, ωστόσο συχνά προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες, επομένως τα φάρμακα αυτά πρέπει να λαμβάνονται μόνο μετά από σχετική οδηγία γιατρού.

Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν επίσης λοιμώξεις των οφθαλμών, όπως η επιπεφυκίτιδα.

Επιπλοκές από το Καρδιαγγειακό

Η ψωρίαση προκαλεί χρόνια φλεγμονή. Σταδιακά, η φλεγμονή αυτή μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα αγγεία, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, εγκεφαλικού επεισοδίου και εμφράγματος του μυοκαρδίου.

Οι ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου σε σχέση με τους ασθενείς που πάσχουν μόνο από ψωρίαση, σύμφωνα με μία μελέτη του 2018.

Ο υγιεινός τρόπος ζωής μπορεί να περιορίσει τον κίνδυνο επιπλοκών από την καρδία. Η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους, η φυσική άσκηση και η ισορροπημένη δίαιτα είναι παράγοντες που έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη διατήρηση της καρδιακής υγείας.

Κατάθλιψη

Η σοβαρή αρθραλγία αποτελεί συχνό σύμπτωμα της ψωριασικής αρθρίτιδας. Για ορισμένους ασθενείς, η αρθραλγία μπορεί να επηρεάσει την κινητικότητα καθώς και την ικανότητα εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων, όπως η εργασία ή οι δουλειές του σπιτιού ή να επηρεάσει την ψυχική υγεία.

Ορισμένοι ασθενείς με χρόνιο άλγος παρουσιάζουν επίσης κατάθλιψη ή άγχος. Σύμφωνα με μία ανάλυση του 2017, η κατάθλιψη που προκαλείται από το χρόνιο πόνο είναι πιο ανθεκτική στη θεραπεία από την τυπική κατάθλιψη.

Σε μία άλλη ανάλυση του 2017, στην οποία έλαβαν μέρος συνολικά 186.552 ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα, η συχνότητα της κατάθλιψης ήταν 21.2%.

Επιπλοκές από τους Πνεύμονες

Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει βλάβες στους πνεύμονες, γεγονός που συχνά οδηγεί σε εμφάνιση διάμεσης πνευμονοπάθειας.

Η διάμεση πνευμονοπάθεια αναφέρεται σε μία ομάδα πνευμονικών παθήσεων που προκαλούν ούλωση των πνευμόνων. Σταδιακά, η ούλωση αυτή προκαλεί βλάβες στα όργανα αυτά, γεγονός που καθιστά δύσκολη την αναπνοή.

Η διάμεση πνευμονία είναι μία δυνητικά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή της διάμεσης πνευμονοπάθειας. Μία ανάλυση του 2018 διαπίστωσε ότι το 2% των 392 εθελοντών με ψωρίαση είχε διάμεση πνευμονία. Ωστόσο, μόλις το 1/5 των εθελοντών της έρευνας αυτής είχε επίσης ψωριασική αρθρίτιδα.

Επιπλοκές από το Στόμαχο και το Γαστρεντερικό Σύστημα

Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στην πέψη και να προκαλέσει προβλήματα όπως διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Οι ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου.

Μία μελέτη του 2013 διαπίστωσε ότι τα άτομα που πάσχουν από ψωρίαση και ψωριασική αρθρίτιδα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο νόσου του Crohn σε σχέση με τους ασθενείς που πάσχουν μόνο από ψωρίαση.

Επιπλοκές από το Ήπαρ και τους Νεφρούς

Η ψωριασική αρθρίτιδα αυξάνει επίσης τον κίνδυνο νεφρικής νόσου και μη αλκοολικής λιπώδους διήθησης του ήπατος.

Ο κίνδυνος ηπατικής νόσου είναι υψηλότερος στους ασθενείς που έχουν και άλλους παράγοντες κινδύνου, όπως η παχυσαρκία και το μεταβολικό σύνδρομο.

Καθώς το αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο ήπαρ, ο γιατρός μπορεί να συστήσει περιορισμό της κατανάλωσης αλκοόλ.

Πρόληψη

Για την πρόληψη των επιπλοκών της ψωριασικής αρθρίτιδας, οι ασθενείς που πάσχουν από ψωρίαση πρέπει να συνεργαστούν με τον γιατρό τους για να καθορίσουν το καλύτερο πλάνο πρόληψης.

Η ψωρίαση είναι μία σύνθετη νόσος. Αρκετοί ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο έχουν παρατηρήσει ότι διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως τρόφιμα, η αλλαγή της εποχής ή διάφορες λοιμώξεις, μπορεί να προκαλέσουν εμφάνιση των συμπτωμάτων. Ο περιορισμός των παραπάνω παραγόντων μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εξάρσεων της ψωρίασης, ελαχιστοποιώντας έτσι τα συμπτώματα της ψωριασικής αρθρίτιδας.

Η θεραπεία της ψωρίασης με τη χρήση φαρμάκων συχνά έχει καλά αποτελέσματα. Οι συγγραφείς μίας μελέτης του 2019 δήλωσαν ότι η στόχευση συγκεκριμένων φλεγμονωδών δεικτών μπορεί να βελτιώσει την πορεία της ψωρίαση, αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι η στρατηγική αυτή μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ψωριασικής αρθρίτιδας.

Η ψωριασική αρθρίτιδα και οι επιπλοκές της δεν είναι πάντοτε δυνατό να προληφθούν. Για τους ασθενείς που παρουσιάζουν αρθραλγία παρά την εφαρμογή στρατηγικών πρόληψης, η θεραπεία μπορεί να περιορίσει τον κίνδυνο σοβαρής αρθρικής βλάβης ή άλλων επιπλοκών.

Ο γιατρός μπορεί να χορηγήσει:

Η υγιεινή διατροφή, η τακτική άσκηση και η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους μπορεί να περιορίσουν τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών.

Οι ασθενείς που παρουσιάζουν επιπλοκές μπορεί να χρειαστεί να εφαρμόσουν και άλλες προσεγγίσεις για την πρόληψη σοβαρότερων προβλημάτων υγείας.

Για παράδειγμα, ένας ασθενής με διαβήτη πρέπει να προτιμά τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη ή να χρησιμοποιεί ινσουλίνη για τη ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα. Αντίστοιχα, ένας ασθενής με καρδιαγγειακή νόσο μπορεί να χρειάζεται φάρμακα για την υπέρταση.