Ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της αντίστασης στην ινσουλίνη μπορεί να βοηθήσει επίσης στην αντιμετώπιση του άλγους της ινομυαλγίας. Στο παραπάνω συμπέρασμα κατέληξε μία ομάδα ερευνητών, ανακάλυψη η οποία προσφέρει νέα δεδομένα σχετικά με τη σοβαρή αυτή χρόνια νόσο.

Η ινομυαλγία είναι μία χρόνια νόσος που προκαλεί διάχυτο άλγος στο σύνολο του οργανισμού, αυξημένη ευαισθησία στον πόνο και αίσθημα κόπωσης, καθώς και μία σειρά άλλα συμπτώματα. Η νόσος επηρεάζει σχεδόν το 2% του συνολικού πληθυσμού, ωστόσο τα αίτιά της είναι ακόμα άγνωστα.

Μία νέα έρευνα, ωστόσο, από επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Τέξας σε συνεργασία με ομάδες από άλλα ινστιτούτα, κατέληξε σε ένα ενδιαφέρον εύρημα. Συγκεκριμένα, ανακάλυψαν σύνδεση ανάμεσα στην ινομυαλγία και την αντίσταση στην ινσουλίνη. Κατάφεραν επίσης να αντιμετωπίσουν τον πόνο της ινομυαλγίας με ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται τυπικά για τη ρύθμιση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα.

«Προηγούμενες έρευνες είχαν ανακαλύψει ότι η αντίσταση στην ινσουλίνη προκαλεί δυσλειτουργία στα μικρά αγγεία του εγκεφάλου. Καθώς η διαταραχή αυτή παρατηρείται και στην ινομυαλγία, θελήσαμε να διερευνήσουμε αν η αντίσταση στην ινσουλίνη αποτελεί το κομμάτι του παζλ που μας λείπει στην ινομυαλγία», είπε ο Δρ Μιγκέλ Παπόλα, επικεφαλής της μελέτης.

«Δείξαμε ότι οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, οι ασθενείς με ινομυαλγία μπορούν να ταυτοποιηθούν από τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, η οποία αποτελεί δείκτη για τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα τους τελευταίους 2-3 μήνες», πρόσθεσε ο Δρ Παπόλα.

Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη είναι μία εξέταση αίματος που επιτρέπει στον γιατρό να υπολογίσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, εξετάζοντας μία πρωτεΐνη που προσδένεται στη γλυκόζη. Η εξέταση αυτή χρησιμοποιείται ευρέως στη διάγνωση του προδιαβήτη και του διαβήτη τύπου 2.

Τα Ευρήματα Μπορεί να ‘Αλλάξουν Ριζικά’ τη Θεραπεία της Ινομυαλγίας

Για την έρευνά τους, οι επιστήμονες εξέτασαν 23 ασθενείς με ινομυλαγία οι οποίοι είχαν παραπεμφθεί από τους γιατρούς τους σε ειδική κλινική για την αντιμετώπιση μυϊκού ή άλγους του συνδετικού ιστού. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό PLOS ONE.

Όταν οι επιστήμονες συνέκριναν τις εξετάσεις γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης των ασθενών με ινομυαλγία με αυτές μίας ομάδας ελέγχου, διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης ήταν σημαντικά υψηλότερα στους πρώτους, γεγονός που αποτελεί ένδειξη αντίστασης στην ινσουλίνη.

«Οι ασθενείς με προδιαβήτη και ελαφρώς αυξημένα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης έχουν υψηλότερο κίνδυνο να παρουσιάσουν κεντρικό (εγκεφαλικό) άλγος, μία χαρακτηριστική εκδήλωση της ινομυαλγίας καθώς και άλλων διαταραχών με χρόνιο πόνο», είπε ο Δρ Παπόλα, τονίζοντας ότι η σύνδεση ανάμεσα στην αντίσταση στην ινσουλίνη και την ινομυαλγία έχει παρατηρηθεί και στο παρελθόν.

«Αν αναλογιστούμε πόσες έρευνες γίνονται για την ινομυαλγία, αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι στο σύνολό τους είχαν παραβλέψει αυτή την απλή σύνδεση στο παρελθόν», δήλωσε ο ίδιος.

«Ο κύριος λόγος είναι μάλλον ότι σχεδόν το 50% των ασθενών με ινομυαλγία έχουν τιμές γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης που θεωρούνται εντός φυσιολογικών ορίων. Ωστόσο, αυτή είναι η πρώτη έρευνα που αναλύει τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης ανάλογα με την ηλικία, καθώς τα ιδανικά επίπεδα της πρωτεΐνης αυτής είναι διαφορετικά σε κάθε ηλικία», πρόσθεσε.

«Η προσαρμογή για την ηλικία των ασθενών ήταν σημαντικός παράγοντας για να αναδειχθούν οι διαφορές ανάμεσα στους ασθενείς και την ομάδα ελέγχου», εξήγησε.

Οι ερευνητές χορήγησαν επίσης μετφορμίνη στους εθελοντές με ινομυαλγία, ένα φάρμακο που χορηγείται τυπικά στην αντιμετώπιση της αντίστασης στην ινσουλίνη. Η μετφορμίνη κατάφερε να περιορίσει το άλγος στους ασθενείς αυτούς γεγονός που δείχνει ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να αποτελέσει μία φτηνή και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή στους ασθενείς με αυτή τη χρόνια πάθηση.

Φωτογραφία: Aidan Jones