Η ενδομητρίωση είναι μία χρόνια, προοδευτική νόσος που επηρεάζει σχεδόν 1 στις 10 γυναίκες. Εμφανίζεται όταν ο ιστός που επικαλύπτει το εσωτερικό της μήτρας πολλαπλασιάζεται και σε άλλες περιοχές του οργανισμού, όπως οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες και η ουροδόχος κύστη.

Οι βλάβες που προκαλεί η ενδομητρίωση μπορεί να οδηγήσουν σε φλεγμονή ή αιμορραγία, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί άλγος ή άλλα συμπτώματα.

Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης περιλαμβάνουν:

  • Σοβαρές κράμπες
  • Χρόνιο πυελικό άλγος
  • Ναυτία ή έμετο
  • Αυξημένη απώλεια αίματος κατά την έμμηνο ρύση
  • Παρατεταμένη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως
  • Έντονο άλγος κατά τη σεξουαλική επαφή
  • Διαταραχές του εντέρου ή του ουροποιητικού συστήματος
  • Υπογονιμότητα

Η Ενδομητρίωση είναι Αυτοάνοσο Νόσημα;

Η ενδομητρίωση σήμερα δεν θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα, ωστόσο μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο άλλων αυτοάνοσων παθήσεων ή χρονίων νόσων.

Το αίτιο της παραπάνω σύνδεσης δεν είναι γνωστό. Ένας παράγοντας που πιθανώς ενοχοποιείται είναι η φλεγμονή, η οποία συμβάλλει στη διαταραχή της ανοσιακής απόκρισης.

Στις αυτάνοσες νόσους ο οργανισμός στοχεύει υγιή κύτταρα, ιστούς ή όργανα. Οι βλάβες που προκαλούνται από την επίθεση αυτή του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να προκαλέσουν μία σειρά συμπτωμάτων, τα οποία εξαρτώνται από το όργανο του σώματος που επηρεάζεται.

Η παθολογική ανοσιακή απόκριση που εμφανίζεται στην ενδομητρίωση μπορεί είναι αποτέλεσμα μίας προϋπάρχουσας αυτοάνοσης νόσου. Προς το παρόν δεν είναι σαφές ποια από τις δύο παθήσεις προκαλεί την εμφάνιση της άλλης.

Τα αίτια της ενδομητρίωσης δεν είναι γνωστά, ωστόσο αρκετοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οι παθολογικές αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος και η κληρονομικότητα παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της νόσου.

Οι ασθενείς με ενδομητρίωση διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για άλλες παθήσεις.

Σύνδεση με τα Αυτοάνοσα Νοσήματα

Αυτοάνοσες παθήσεις που έχουν συνδεθεί με την ενδομητρίωση από διάφορες έρευνες περιλαμβάνουν:

Σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες, τα παρακάτω αυτοάνοσα νοσήματα εμφανίζονται με αυξημένη συχνότητα στις ασθενείς με ενδομητρίωση:

Υπάρχουν επίσης δεδομένα που δείχνουν ότι η ενδομητρίωση μπορεί να συνδέεται με ορισμένες μορφές καρκίνου. Οι μορφές καρκίνου από τις οποίες κινδυνεύουν περισσότερο οι ασθενείς με ενδομητρίωση περιλαμβάνουν τους καρκίνους:

  • Των Ωοθηκών
  • Του Δέρματος
  • Του Μαστού

Πρέπει να τονιστεί, ωστόσο, ότι μία έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Obstetrics & Gynecology δεν διαπίστωσε σαφή σύνδεση ανάμεσα στον συνολικό κίνδυνο καρκίνου του μαστού και την ενδομητρίωση. Ωστόσο, οι επιστήμονες σημείωσαν ότι η ενδομητρίωση αυξάνει τον κίνδυνο ενός συγκεκριμένου τύπου καρκίνου του μαστού, ο οποίος λέγεται ER+/PR-.

Ανοσολογικές Θεραπείες για την Ενδομητρίωση

Η θεραπεία των αυτοάνοσων παθήσεων τυπικά επικεντρώνεται στην καταστολή του ανοσιακού συστήματος έτσι ώστε αυτό να σταματήσει να επιτίθεται στους υγιείς ιστούς του οργανισμού. Η ενδομητρίωση προς το παρόν δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται σε καμία από τις κοινές θεραπείες για την αυτοανοσία.

Έρευνες που εξέτασαν φάρμακα για τις αυτοάνοσες παθήσεις, όπως για παράδειγμα τα αντι-TNF και η πεντοξυφυλλίνη, διαπίστωσαν ότι τα φάρμακα αυτά δεν είναι αποτελεσματικά στον περιορισμό των συμπτωμάτων της ενδομητρίωσης.

Οι κύριες θεραπευτικές προσεγγίσεις για την ενδομητρίωση σήμερα επικεντρώνονται στον περιορισμό των συμπτωμάτων, καθώς δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία. Οι συνήθεις αγωγές περιλαμβάνουν:

  • Χειρουργική αφαίρεση των βλαβών και αποκόλληση των οργάνων που έχουν ενωθεί
  • Χειρουργική αποκοπή των νεύρων
  • Ορμονική θεραπεία, όπως για παράδειγμα τα αντισυλληπτικά χάπια
  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως η ιβουπροφαίνη