Οι αρθρώσεις είναι τα σημεία όπου τα οστά συνδέονται μεταξύ τους. Με την πάροδο του χρόνου, η επικάλυψη των οστών που βρίσκεται στις αρθρώσεις, δηλαδή ο χόνδρος, φθείρεται και επιπεδώνεται. Η παραπάνω πάθηση είναι γνωστή ως οστεοαρθρίτιδα. Δυστυχώς, η αντιμετώπιση της φθοράς των αρθρώσεων δεν είναι πάντοτε μία απλή υπόθεση. Το παραπάνω φαινόμενο δεν είναι επίσης πάντα εύκολο να προληφθεί.

Η πιθανότητα εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα γονίδια. Οι ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό αρθρίτιδας, έχουν αυξημένη πιθανότητα να παρουσιάσουν τη νόσο. Η κληρονομικότητα είναι ένας παράγοντας που δεν είναι δυνατό να περιοριστεί.

Ωστόσο, αν και το DNA μπορεί να προδιαθέτει για την εμφάνιση αρθρικών διαταραχών, αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε άμοιροι αναφορικά για την υγεία των αρθρώσεών μας. Με τα παρακάτω βήματα μπορείτε να διασφαλίσετε τη σωστή λειτουργία των αρθρώσεων για όσο το δυνατόν περισσότερο διάστημα.

Μάθετε ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου

Ορισμένοι παράγοντες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο να εμφανίσετε οστεοαρθρίτιδα. Εκτός από το οικογενειακό ιστορικό, το φύλο παίζει επίσης ρόλο. Η νόσος εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες. Υπάρχουν επίσης παράγοντες που δεν σχετίζονται με την κληρονομικότητα, όπως ένας παλιός τραυματισμός ενός τένοντα ή του χόνδρου. Αρκετοί ειδικοί πιστεύουν ότι ένας τραυματισμός που έχει ως αποτέλεσμα αρθρική βλάβη εκκινεί μία διαδικασία γνωστή ως απόπτωση, η οποία αναφέρεται ουσιαστικά σε θάνατο των κυττάρων του χόνδρου στην πληγείσα περιοχή. Ωστόσο, τα κύτταρα αυτά δεν αποπίπτουν άμεσα. Η κυτταρική αυτή βλάβη μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και 10 ή 20 χρόνια μετά τον τραυματισμό. Η γνώση ότι ένας τραυματισμός μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση αρθρίτιδας μετά από αρκετά χρόνια, μπορεί να βοηθήσει να προσαρμόσετε τις δραστηριότητές σας έτσι ώστε να προστατεύσετε τις αρθρώσεις σας.

Αποφύγετε τις δραστηριότητες που επιβαρύνουν τις αρθρώσεις σας

Αν πιστεύετε ότι διατρέχετε αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας, καλό είναι να αποφεύγετε δραστηριότητες οι οποίες καταπονούν τις αρθρώσεις. Αυτές περιλαμβάνουν το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων, τα βαθιά καθίσματα, τις άρσεις θανάτου και την άρση μεγάλου βάρους. Προτιμήστε άλλες δραστηριότητες, όπως το κολύμπι, η ποδηλασία, το ελλειπτικό με χαμηλή αντίσταση ή ένα πρόγραμμα με περπάτημα.

Διατηρήστε το βάρος σας σε υγιή όρια

Με τον ίδιο τρόπο που η άρση διαφόρων βαρών μπορεί να καταπονήσει τις αρθρώσεις, το περιττό σωματικό βάρος μπορεί προκαλέσει βλάβες. Αν έχετε φυσιολογικές αρθρώσεις και πάρετε λίγο βάρος, συνήθως δεν υπάρχει κίνδυνος. Ωστόσο, αν έχετε επιβαρυμένο οικογενειακό ιστορικό, τα παραπάνω κιλά μπορεί να προκαλέσουν την εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας. Αρκετές γυναίκες παίρνουν κιλά κατά την εμμηνόπαυση. Ακόμα και 5 ή 10 περιττά κιλά μπορεί να επιβαρύνουν τις αρθρώσεις.

Ξεχωρίστε τα διαφορετικά είδη αρθρίτιδας

Εκτός από την οστεοαρθρίτιδα υπάρχουν και άλλα είδη αρθρίτιδας. Ορισμένα από αυτά προκαλούνται από λανθασμένη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως για παράδειγμα η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ψωριασική αρθρίτιδα και η αγκυλωσική σπονδυλίτιδα. Στις παραπάνω μορφές υπάρχει σημαντικό οίδημα στην άρθρωση. Η χορήγηση θεραπείας εγκαίρως δεν θεραπεύει την αρθρίτιδα αλλά επιβραδύνει την πορεία της.

Ρωτήστε τον γιατρό σας αν πρέπει να πάρετε συμπληρώματα

Για αρκετά χρόνια, πολλοί γιατροί ήταν σκεπτικοί σχετικά με τις δράσεις της γλυκοζαμίνης και της θειικής χονδροϊτίνης, αναφορικά με τον περιορισμό του πόνου στις αρθρώσεις. Τελευταία δεδομένα ερευνών, ωστόσο, δείχνουν ότι τα φάρμακα είναι αποτελεσματικά, αν και δεν γνωρίζουμε γιατί. Τα συμπληρώματα αυτά είναι ασφαλή και μπορούν να χορηγούνται εφόσον προσφέρουν ανακούφιση από τα συμπτώματα. Η δράση τους, ωστόσο, είναι συμπτωματική και η θεωρία ότι διατηρούν ή επαναφέρουν τις αρθρώσεις σε φυσιολογική λειτουργία δεν επιβεβαιώνεται.

Δοκιμάστε τη φυσιοθεραπεία

Αν έχετε κάποια άρθρωση που έχει πληγεί σημαντικά, ίσως πρέπει να επικοινωνήστε με ένα φυσιοθεραπευτή για να σας βοηθήσει να ενδυναμώσετε τους μύες γύρω από αυτή. Δυνατότεροι μύες μπορούν να υποστηρίξουν καλύτερα την άρθρωση και να περιορίσουν τον πόνο απορροφώντας μέρος της πίεσης που θα ασκείτο στην άρθρωση.

Προτιμήστε μία συντηρητική προσέγγιση

Μετά από κάποιο τραυματισμό, η καλύτερη προσέγγιση δεν είναι απαραίτητα η χειρουργική επέμβαση, ιδιαίτερα αν είστε άνω των 40. Οι ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας είναι προτιμότερο να ακολουθήσουν μία πιο συντηρητική αγωγή, όπου αυτό είναι δυνατό, και να αποφύγουν τις επεμβάσεις στις αρθρώσεις. Ωστόσο, όταν οι αρθρώσεις έχουν υποστεί εκτεταμένες βλάβες και ο ασθενής υποφέρει σωματικά και ψυχικά, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο αρθροπλαστικής.

Βιβλιογραφία: Harvard Health Publishing